Mass Murder Freedom

Η δικιά τους ειρήνη ήταν υποτακτική.
τόσα είδωλα, τόσα χρώματα, τόσα τραγούδια
ύμνοι στην απώλεια.
η ελευθερία τους την γλώσσα μιλούσε του θανάτου:
για να σε βρίσκεις, πρέπει απ’ τα πάντα να γλιτώνεις.
το θηρίο χορταίνει με σένανε νεκρόήτη
—έτσι σου λένε.
στο Σίτι, μια τράπεζα βουτά στην ηδονή·
μαγγανείες των ισολογισμών και των swaps
των credit cards και των cashbacks.
ένας γυρολόγος γέρος ξημερώνει, απολαμβάνοντας στριπτίζ
κι ένας ξυπόλητος βρωμιάρης την βρίσκει στο παρμπρίζ.

μαύρη Δευτέρα ή ληγμένη Κυριακή,
φοράς συνήθως ό,τι έχεις·
μετρά μονάχα η υποψία του έρωτα στου δρόμου την στροφή,
εκεί που χάσκει η αστική ψυχή ακόρεστη.
θα σε φροντίσουνε τα μέσα μαζικής διαφθοράς
«δεν κινδυνεύεις», θα σε πείσουν
—τώρα πια στην πόλη την βουβή ανασαίνεις.
ελευθερία νεκροταφείου· mass murder freedom·
σε μαστουρώνει χρόνο με τον χρόνο·
φωσφοριζέ ναρκωτικό σε διαπερνά,
οι φλέβες διάπυρες να σε διαβάζει η μηχανή τους:
mass media production,
κι ελπίζεις: «τώρα θα πάν’ όλα καλά»,
ζεις εξάλλου υγιής στο 2029.