ΤΟ ΘΕΡΕΤΡΟ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

Την ώρα που οι νέοι υπερασπίζονται το φονιά
Απαγορεύεται να βγεις από το σπίτι σου
Γιατί σαν έρχεται το σούρουπο, μαζεύονται οι ειδικοί
Και διασωληνώνουν στις εντατικές τους μολυσμένους

Οι θλίψεις σου πεταλούδες με φτερά από πέταλα
Γεμίζουνε με γύρη τα ρουθούνια σου
Κι ας απαγορεύεται να βγεις από το σπίτι σου
Την ώρα που στο στήθος σου πλησιάζει η σκεπή

Απόψε πάλι θα μετρήσεις τους τοίχους σου
Και θα κρυφοκοιτάξεις τα παιδιά στην πλατεία υπό βροχή
Φέτος γιορτάζει ο έρωτας την Άνοιξη
Φορώντας μάσκα˙ δίχως να ’ναι καρναβάλι

Πανδημία του κόσμου τα σφάλματα στη ράχη σου
Σταυροί των ανθρώπων οι μοίρες στη ζωή σου
Όλοι τους φέτος έμαθαν πώς ζουν οι ποιητές
Αφού απαγορεύεται να βγεις από το σπίτι σου
Και μόνον μες στο κεφάλι σου μπορείς να υποφέρεις.