Κάτι πασχαλινό

Δος μοι τούτον τον ξένον
να πάμε ποδηλατάδα κατηφόρας ως την θάλασσα
αφήνοντας την αλυσίδα να γρυλίζει
σε αέρα υποκοριστικό
Και φτάνοντας, στο έρμο νησί, στο χείλος του κόσμου,
χεράκι χεράκι να περάσουμε το Αιγαίο
Όταν μας διψάσουν τα σφουγγάρια
να τηλεμεταφερθούμε τυχαίως, σε όποιο πηγάδι βγάλει το google maps
που να σερβίρει τσάι για δύο
Εκεί, θα συμφωνήσουμε μετά από αρκετή μουσική, πώς αν υπάρχει κάποια νότα μυστική
που στο άκουσμά της σαν βροχή ανάποδη η γη νανουρίζει τα άστρα,
αυτή θα κρύβεται λογικά μες τον απόηχο ενός δυναμίτη αναστάσιμου, ή σε ένα θαλάσσιο βούκινο που ροχαλίζει