«Encores από ένα ρεσιτάλ του παλιού καιρού» (προσαρμογή/μετάφραση-επίμετρο: Κώστας Μαντζάκος)
8Ιου
Con qué la lavaré?
(Anon. / Juan Vásquez)
Με τι να πλύνω εγώ
τη σκιά στο πρόσωπό μου
με τι να πλύνω εγώ,
να σβήσει τον καημό μου.
Με άνθη λεμονιάς
ας πλένονται οι κυράδες,
με δάκρυα πλένω εγώ
της θλίψης τις χλωμάδες.
*
Vos me matasteis
(Anon. / Juan Vásquez)
Πώς με σκοτώνουν
κόρη, τα μαλλιά σου,
τα λυτά μαλλιά σου
Πλάι στο ποτάμι
είδα μία κόρη,
κόρη, τα μαλλιά σου,
Πώς με σκοτώνουν
τα λυτά μαλλιά σου,
κόρη, τα μαλλιά σου.
*
De donde venis, amore
(Anon. / Enríquez de Valderrábano)
Πουθ’ έρχεσαι, πες μου, αγάπη;
Ξέρω που βρισκόσουν!
Πουθ’ έρχεσαι, φίλε, το ξέρω,
θα στο πω, το ξέρω!
Αφήστε ένα σχόλιο






