Μαρία Ευθυμίου, Ποιήματα
2Μαρ
Αγαπημένο Σώμα
Στην αγκαλιά σου επιστρέφω πεινασμένη
καταβροχθίζοντας αγγίγματα κρουστά
μες στη σιωπή ακταιωρώ κουλουριασμένη·
γυμνά τα σώματα· κοιτάσματα ζεστά
Τις μυρωδιές σου απ’ το σώμα μου συλλέγω
-κρυμμένα χνάρια σου στο δέρμα, στα μαλλιά-
Μες στις υγρές μας διαδρομές αναμοχλεύω
χώμα των άστρων οργωμένο με φιλιά
Αγαπημένο Σώμα ΙΙ
αγαπημένο Σώμα
αόρατο περίγραμμα
με κατατρύχεις,
ακόμη κι όταν λείπεις
με δαγκώνεις στον αυχένα
δήγματα του έρωτα
σ’ αγκαλιάζω σφιχτά
σαν ανακόντα
είσαι κορμός δέντρου
κι εγώ ανασαίνω
γερμένη
στις ρίζες σου
ρεμβάζω τις νύχτες
μπροστά στα χαρτιά μου·
το στήθος σου
η πλάτη της καρέκλας
δείχτες του ρολογιού
χαμογελούν
κάθε φορά που συναντιούνται
κουλουριαζόμαστε
σαν τρυφερά ζαχαροκάλαμα
τριγύρω απ΄το φεγγάρι
σαν κινέζικο βάζο
αγκαλιάζω το σώμα σου
μια ολόκληρη νύχτα
μου ‘ρχεται να πέσω
πάνω σου με φόρα
όπως πέφτω
το καλοκαίρι στη θάλασσα
εσύ νομίζεις ότι είμαι γυναίκα
αλλά εγώ δεν είμαι γυναίκα·
είμαι άμμος εμπύρετη






