Νοσταλγία

Δρόμοι στενοί
Σε ‘κείνους χόρευε η ζωή

Δρομάκια στενά
Πλημμυρισμένα από χαρά

Στο κλαδί κελαηδούσε το πουλί
Στο δρόμο έπαιζε το παιδί

Καλημέρα έλεγε η αυγή
Με τ’ άρωμα απ’ το γιασεμί

Της χόβολης τα γεμιστά
Έφταναν στη δημοσιά

Στην ταβέρνα του Μιχάλη
Η ρετσίνα έφερνε τη ζάλη

Μονάχο του το ντέφι
Χόρευε το κέφι

Στη γωνία η λατέρνα
Τραγουδούσε του έρωτα την τρέλα

Της κοπελιάς το κτυποκάρδι
Κρεμόταν στο παραθύρι

Αμούστακοι νεαροί
Φλέρταραν τη ζωή

Όνειρα ζωγράφιζα σε καμβά
Για τη δική σου ομορφιά