Αντιγόνη Ηλιάδη, “Η γενιά μου”
24Ιου
Η γενιά μου[1]
Η γενιά μου στάζει ιδρώτα παλεύοντας με την αϋπνία πριν καν γεννηθεί
κυνηγάει το επίδομα θέρμανσης, ρεύματος, στέγασης, νερού, ύπαρξης κι ανάσας καίει τα μάτια της στις οθόνες και στα διαφημιστικά ρούχων
και εντολών διαδικασίας κι επιτέλεσης
ψάχνει να βρει στα σόσιαλ μίντια τρόπους διαφυγής
κρεμάει το απεγνωσμένο σώμα της στους δρόμους
σέρνεται διαλυμένη σε χώρους εργασίας, πίεσης και στρες
κάνει σχέσεις χωρίς να εμπιστεύεται κανέναν
έχει μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια, στέκεται άνετα μέσα στα σκοτάδια,
ψάχνει στην πόλη να βρει απαντήσεις σε ερωτήσεις που έχουν πια περάσει
Διαβάστε περισσότερα3 Comments






