ΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ

Πάντα θέλαμε να πιάσουμε ένα διαμέρισμα σε κείνο τον ωραίο, φαρδύ δρόμο, με τα ψηλά δέντρα και τις νεόχτιστες πολυκατοικίες. Κοιτούσαμε και ξανακοιτούσαμε τα ενοικιαστήρια, αλλά τα ενοίκια ήταν φωτιά. Τελικά βρήκαμε μια ευκαιρία, σε μια παλιά και άθλια οικοδομή, την παραφωνία της γειτονιάς.

Όταν εγκατασταθήκαμε, άρχισα να λυπάμαι τους απέναντι ενοίκους που, κοιτώντας έξω από τα καινούργια, ακριβά τους διαμερίσματα, ήταν αναγκασμένοι να μας έχουν στο οπτικό τους πεδίο. Ενώ την ίδια στιγμή, η θέα από το δικό μας μπαλκόνι ήταν άψογη:

Εμείς δε βλέπαμε το δικό μας κτίριο, αλλά την όμορφη σειρά των απέναντι σπιτιών.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΩΛΕΙΟ

Σήμερα βγήκα βόλτα στα μαγαζιά. Είχα πολύ καιρό να κατεβώ στο κέντρο. Ένα καινούργιο αναγνωστοπωλείο έχει ανοίξει σ ‘έναν παράδρομο της Ερμού. Μικρό, φιλικό, φροντισμένο – εξειδικεύεται σε αναγνώστες ποίησης. Μπορεί να πέρασα και τρεις ώρες εκεί μέσα, κατεβάζοντας αναγνώστες από τα ράφια και κουβεντιάζοντας μαζί τους. Αρκετοί μου άρεσαν, αλλά δε μπορώ να πω κι ότι κάποιος με συντάραξε. Για να μη φύγω με άδεια χέρια, αγόρασα τελικά έναν σαρανταπεντάρη δημόσιο υπάλληλο, ερασιτέχνη αστρονόμο – ίσως γράψω μια μικρή κριτική για κείνον, μόλις εκείνος τελειώσει με την ανάγνωση της ποιητικής μου συλλογής.