ΤΗΣ ΓΗΣ Ο ΠΥΡΕΤΟΣ

Τῆς γῆς ὁ πυρετός
καθότι μουσικός
τέττιγες γεννάει
τέττιγες καὶ τίκτει
**
ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ
Νοσταλγοὶ θερινῶν ἀκροάσεων
μουσικῆς ζωηρῶν τεττίγων
τώρα παρατηρητὲς ἁπλοῖ
ἐν ἀπορίᾳ φθινοπωρινοί
ξεραμένων ἠχείων
**
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΖΙΤΖΙΚΙ
Φθινόπωρο
Τὸ τελευταῖο τζιτζίκι
ὅσο κι’ ἂν προσπαθῇ
ὅσο κι’ ἂν φωνασκῇ
μ’ ὅλες του τὶς δυνάμεις
τὸ καλοκαίρι ποὺ ἔφυγε
τὸ πρῶτο του καὶ τελευταῖο
δὲν θὰ τὸ φέρῃ πίσω

**
ΤΕΡΕΤΙΣΜΟΣ – ΣΥΜΜΕΛΙΣΜΟΣ
Ζὶ ζὶ ζὶ ζῆ
ζὶ ζὶ ζὶ ζῆ
τέττιγες τερετίζουν
Μὲ μιὰ ἐλεγεία ἐρωτική
ἀφίνουν πίσω τὴν ζωή
τὴν λήθη χαιρετίζουν
Ζὶ ζὶ ζὶ ζῆ
ζὶ ζὶ ζὶ ζῆ
τέττιγες συμμελίζουν
Καὶ μὲ τὸ ἄκρως ῥυθμικό
συχνάκις ἐκκωφαντικό
τὸ ἐκστατικῶς μεθυστικό
ἡδὺ τερέτισμά τους
τὸ θέρος πριονίζουν
********************************
Δεν είναι όλα τα καλά ποιήματα, προσήκοντα αναρτήσεως στα σχολικά εγχειρίδια. Εδώ, έχουμε ένα τέτοιο, ποίημα, δηλαδή, που θα ήθελα να διαβάσουν τα παιδιά μας. “Και ποιος είσαι εσύ;”, θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί. Η απάντηση είναι προφανής: είμαι ο κανένας και εις τα ώτα του αόμματου κύκλωπος κράζω το όνομά μου, με πίστη εις τον παλμό της σύγχρονης ποίησης. Είθε το ποίημα του Διονύσιου Χριστοφοράτου “ΤΕΡΕΤΙΣΜΟΣ – ΣΥΜΜΕΛΙΣΜΟΣ” να βρει τον δρόμο του. Δ.Μ.
από Δημήτριος Μουζάκης
Αφήστε ένα σχόλιο