Ελένη Α. Σακκά, «Ρωγμή στο βλέμμα σου», εκδ. Το Σκαθάρι, 2024 (Γράφει ο Γιώργος Σαράτσης)
ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΤΙΤΛΟΥΣ
Με την αιχμηρή γωνία
της κυρτής κεραμικής πλάκας
που βρίσκαμε στα ερημωμένα σπίτια
χαράζαμε στο χώμα της αυλής
τετράγωνα σχήματα που τέμνονταν
ενώ ο άργιλος θρυμματίζονταν
στο σημείο που τα παιδικά μας χέρια
ασκούσαν πίεση για να είναι οι γραμμές
ευθείες και βαθιές πάνω στη γη.
Κι ύστερα με το ένα πόδι
προσέχοντας να μην πατήσουμε τα όρια
φθάναμε στο τέλος του παιχνιδιού
δίχως να πέσουμε.
Κουτσό το λέγαμε.
«Ισορροπία» διόρθωσε αργότερα η ζωή
διαγράφοντας τα ορθογραφικά μας λάθη.
***
ΡΟΛΟΙ ΔΙΑΚΡΙΤΟΙ
Τους αποδέχθηκα και τους έζησα
με αυταπάρνηση
κι όταν άρχισα ν’ ασφυκτιώ
από τη θέα του συρματοπλέγματος
που μου έκρυβε την Ανατολή
κατέβασα όλα τα ματωμένα σύννεφα
τα έκλεισα στην καρδιά μου για συντροφιά
κι άρχισα να προχωρώ
έχοντας απέναντί μου σταυρωτές.
Κι όταν η γη με πλήγωνε με την ομορφιά της
αναζητούσα έναν ουρανό
να ελευθερωθώ.
