[Από τη συλλογή: Despistes y Franquezas]
KATAΔΙΩΞΗ
Όπως σε τόσους και τόσους από τους εφιάλτες του, άρχισε να το βάζει στα πόδια, αλαφιασμένος. Οι μπότες των διωκτών του ηχούσαν κι αντηχούσαν πάνω στα ξερά φύλλα. Οι ρωμαλέες δρασκελιές ζυγώνανε μ’ έναν παλαβό ρυθμό που σε τρέλαινε.
Μέχρι πριν όχι πολύ καιρό, όποτε έμπαινε σ’ έναν εφιάλτη, η σωτηρία του συνίστατο στο ότι ξυπνούσε, όμως στη φάση αυτή οι διώκτες του είχαν μάθει το στρατήγημα και πλέον δεν επέτρεπαν στον εαυτό τους αιφνιδιασμούς.
Ωστόσο κι ετούτη τη φορά τους κατέλαβε εξαπίνης. Ακριβώς τη στιγμή που τα λαγωνικά πίστεψαν πως πήγαινε να ξυπνήσει, εκείνος, πολύ απλά, ονειρεύτηκε πως κοιμότανε.
****
ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Ανέκαθεν του συνέβαινε το ίδιο. Όταν κάποιος μετέφραζε κάποιο από τα ποιήματά του σε μια ξένη γλώσσα (από εκείνες που ίδιος γνώριζε, τουλάχιστον), οι ίδιοι του οι στίχοι τού ηχούσαν καλύτεροι από το πρωτότυπο. Γι’ αυτό δεν τον εξέπληξε που η γαλλική εκδοχή του ποιήματός του «Ο χρόνος και το σήμαντρο» του φάνηκε θαυμάσια, εκλεπτυσμένη, μεστή.
Δυο χρόνια αργότερα, ένας Ιταλός μεταφραστής, που δεν ήξερε την ισπανική, μετέφρασε εκείνη τη γαλλική εκδοχή, αν κι εκείνος δεν είχε υπάρξει θιασώτης των έμμεσων εκδοχών (δίχως να λησμονεί, ωστόσο, πως πολλά χρόνια πριν είχε γνωρίσει δια μέσου αυτών τον Τολστόι, τον Ντοστογιέφσκι καθώς επίσης και τον Κομφούκιο), απόλαυσε πάρα πολύ το ποίημα του α λα ιταλικά.
Περάσανε ακόμη τρία χρόνια και ένας Άγγλος μεταφραστής , που όπως και η πλειοψηφία των Εγγλέζων μεταφραστών, δεν ήξερε ισπανικά, βασίστηκε στην ιταλική εκδοχή, που ήταν βασισμένη στη γαλλική. Παρά την τόση απόσταση από το πρωτότυπο, αυτή ήταν που προκάλεσε και τη μεγαλύτερη ευχαρίστηση στον πρωτόγονο ισπανόφωνο δημιουργό. Μόνο που λιγάκι τον εξέπληξε (στην πραγματικότητα το απέδωσε σε ένα από τα τόσα τυπογραφικά λάθη) που η καινούρια αυτή εκδοχή έφερε τον τίτλο «Burnt Norton» και πως το όνομα του φερόμενου δημιουργού ήτανε T.S.Eliot. Πάρα ταύτα , του άρεσε τόσο που αποφάσισε να αναλάβει ο ίδιος προσωπικά να το μεταφράσει στα ισπανικά.
