Βλάσια Ανδρεάδου, Φτερά και πούπουλα
Τα φτερά των τριών αρχαγγέλων,του Αναήλ του Σαμουήλ και του Ουριήλ άρχισαν να μαδάνε. Τότε θυμήθηκαν το σπίτι με τις χήνες.
Έστειλαν στο όνειρο του κοριτσιού μήνυμα πως χρειάζονται τα πούπουλα από τις χήνες για να επιδιορθώσουν τα φτερά τους.Όταν θα είχε μαζέψει αρκετά θα άναβε ένα κερί στον κήπο, σινιάλο ότι τα πούπουλα ήταν εκεί.
Οι χήνες του κοριτσιού ήταν μαύρες.Οι άγγελοι έπρεπε να σωθούν έστω και αν μαύριζαν λίγο τα φτερά τους.Έτσι έγιναν οι πρώτοι ασπρόμαυρο αρχάγγελοι.Το είδαν με τρόμο στον καθρέφτη και νόμιζαν ότι σπάζοντας τον δε θα φαινόταν η διχρωμία.Τον έκαναν κομμάτια. Ο Ουριήλ μάζεψε ένα κομματάκι και το έβαλε κάτω από το φτερό του.
Ο Θεός όταν τους είδε έμεινε έκπληκτος.Τους έστειλε πίσω με την εντολή να βρουν άσπρες χήνες,Όμως αυτές είχαν χαθεί.
Οι τρεις αρχάγγελοι χωρίστηκαν.Πήγε ο καθένας προς άλλη κατεύθυνση μήπως και βρουν τις άσπρες χήνες.
Ακόμη τριγυρνούν.Ο καθένας ξαναγύρισε στη ζωή του.Όμως ο καθένας χωρίς να συνεννοήθηκε με τον άλλο,κράτησε και από ένα ενθύμιο από τη συνάντηση τους.Άλλος ένα κομμάτι από τον καθρέφτη άλλος το μικρο κερί,άλλος ένα πούπουλο από τη χήνα και κάθε φορά τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου μαζεύονταν όλοι στο ίδιο μέρος και κρατούσαν για λίγο τον ουρανό που έπεφτε στο κεφάλι τους.

Σοφία Πόταρη, 2 ποιήματα και 4 χαικού

ΕΡΩΤΙΚΟ

Δεν υπάρχει πιο όμορφη αγάπη απ΄τη δική σου
Πιο δυνατή
Καθώς περνάει απ΄τα στενά τα καλντερίμια
Ανεμίζοντας τ΄ άστρα γύρω της
Μακρύ φουστάνι
Διαφεντεύοντας τον άνεμο
Με κείνο τ΄ άσπρο άτι του ματιού της
και σέλα ένα νούφαρο
Χτυπώντας τα πορτοπαράθυρα
Των ήσυχων σπιτιών
Είσαι η αγάπη που ξεβολεύει το φεγγάρι
Γνέθεις το φως του σε ψιλή κλωστή
Και πλέκεις κούπες χρυσοστόλιστες
Να με κερνάς τον κόσμο όλο

ΧΑΙΚΟΥ

Νύχτα τα χείλη
καίγονται στην παγωνιά
σταλάζει χαρμολύπη
—–
Αυγή και Δείλι
Κούνια μωρού και τάφος
Γεννιέμαι ανθός
—–
Άλαλο πουλί
Στο ρόδο ψιθυρίζει
Δακρύζει ο νους
—–
Τυφλά τα μάτια
Θαμπώνονται στο φως σου
Θέλω να σε δω

από Σωτήρης Παστάκας
3 Comments