/άνοιξη/
λευκή γραμμή σε μωβ πίνακα
ψυχή! λευκή σαν
Κυριακή
φαντάσου,
το μικρό σύννεφο
φέρνει το τραγούδι
των αγγέλων
εκεί σε είδα
σα βροχή
σε κάποιο παραμύθι
με μωβ κήπους
να περιμένεις την
άνοιξη
*
άνοιξη ξανά
γέμισε η πόλη μου
άνθη νεραντζιάς
το χελιδόνι
μέσα από τη φωλιά
του, τιτιβίζει
/καλοκαίρι/
νερό και ήλιος
όλο το μπλε της
θάλασσας
στην άμμο,
λευκά κοχύλια
νερό και ήλιος
ν’ ανθίζει σιωπή αυτός
ο ήχος
σ’ ένα γυμνό καλοκαίρι
*
το φως του ήλιου
δείχνει το μονοπάτι
στο μικρό βουνό
έρωτα γλυκέ
χάθηκες σαν ελάφι
στο φως του κόσμου
/φθινόπωρο/
φθινόπωρο
σ’ αγκάλιασα
θαυμάσια
στου πλήθους την
άκρη
ότι η πόλη θεωρεί
φτώχεια
και πεσμένο φύλλο
το φθινόπωρο
*
έρημο σπίτι
η αυλή του γεμάτη
κίτρινα φύλλα
αυτή τη νύχτα
ο δυνατός άνεμος
λυγίζει δέντρα
/χειμώνας/
απουσία
λευκό το σύννεφο στον ουρανό
στον κήπο
μια ανθισμένη αμυγδαλιά
πέρασε ο χρόνος
και γέμισε
χειμώνα
αυτό το σούρουπο
*
βαρυχειμωνιά
στο παράθυρο, κοίτα,
νιφάδες χιονιού
κρύο απόψε
λίγο χιόνι, στο κλαδί
ένα σπουργίτι
Ωραία λυρικά ποιήματα
Ξέφωτο, σ’ ευχαριστώ πολύ, η αγάπη και τα γλυκά λόγια βρίσκονται μεταξύ ουρανού και γης, ίσως εκεί είναι ο τόπος των αγαπημένων μας ποιητών – (τα ονόματα δεν έχουν σημασία) μορφές που δεν έφυγαν ποτέ-
ευχαριστώ πολύ το φιλόξενο Ποιείν
https://www.youtube.com/watch?v=T3ShRM7mHZY&list=PL74263DB4F604A9C4
όμορφα ποιήματα από μια ευαίσθητη, καθώς φαίνεται, ψυχή … συγχαρητήρια …
Γιώργο, σ’ ευχαριστώ πολύ, αν τελικά η ευαισθησία είναι χάρισμα ίσως της ταιριάζουν αυτοί οι στίχοι:
γράφω σ’ ένα κελί
χιλιάδες λέξεις
σαν ένας κατάδικος
κι ύστερα βγάζω το κεφάλι μου
έξω από τον φεγγίτη
διψασμένος για λίγο γαλάζιο
Τάκης Βαρβιτσιώτης
*
μέρα με τη μέρα ο άνθρωπος γερνά
για τούτο πίνε το κρασί σου σταθερά
θλίψη μην έχεις σαν πέφτουν τ’ άνθη
άνοιξη σίγουρα και πάλι θα ‘ρθει
ΓΟΥΑΝΓΚ ΓΟΥΕΙ
πολύ ωραία, και χάρηκα Θωμαή 🙂
πρέπει κι εγώ να σου στείλω τη συλλογή,
στείλε στο μέηλ τη δ/νση
Γιάννη, οκ. θα χαρώ πολύ να τη διαβάσω.Σ’ ευχαριστώ πολύ! Φαντάζομαι ότι μπορείς, επίσης, να στείλεις την ποιητική σου συλλογή και στο Ποιείν (ακολούθησε εδώ τις οδηγίες: http://www.poiein.gr/poiein/contact.php )όπως γράφει και ο Ταγκόρ:
“Αφήνω πίσω τα ασήμαντα πράγματα
για τους αγαπημένους μου
– τα σημαντικά είναι για όλους.”
ή ακόμα ο Σταύρος Μίχας:
“Άγριο φως της μέρας
και σεις ανθάκια τ’ ουρανού
κόκκινα
κίτρινα
λευκά
πως φυτρώσατε
στην πέτρα
Και μες στα μάτια μας
αθωώνετε
τον Κόσμο.”
Στοίχοι που δημιουργούν αβίαστα εικόνες και συναισθήματα, ζεστά συναισθήματα για μένα. Εν αναμονή της έκφρασης ενός ακόμα βαθύτερου λυρισμού, ο οποίος είναι ακόμα συγκρατημένος αλλά δείχνει ότι δεν θα καταφέρει να μείνει μισοκρυμμένος για καιρό.:)
Mefistofelis, είναι η φαντασία μου! φυτρώνει ανθάκια μέχρι να ησυχάσει
“μάθετε από Μένα,ότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά και θα βρείτε ανάπαυση στις ψυχές σας (Ματθ.11,19)…Γιατί η ησυχία, καθώς είπε ο Μέγας Βασίλειος, είναι αρχή της καθάρσεως της ψυχής.[Φιλοκαλία τομ. Β σελ.23]
ή όπως έγραψε ο Ορέστης Αλεξάκης:
“Τι σκοτεινός ωκεανός
το φως
τι φωτεινό βασίλειο
το σκοτάδι”
εύχομαι και γω να ανθίζει πάντα το φως και η πραότητα 🙂
Σ’ ευχαριστώ πολύ