`
[Ο χορός]
Κι όταν μια μέρα
όλοι αυτοί
που έφυγαν
με όλους εκείνους
που είναι να ‘ρθουν
έστησαν πανηγύρι
κάτω απ’ το μπαλκόνι σου
εσύ δεν βγήκες να χορέψεις
μόνο στα γόνατα έπεσες
κι άρχισες τις προσευχές
να βρέξει
`
*
[Ουρανός]
Λέρωσα
με σύννεφα
τον καθαρό ουρανό
Για να ξεχάσω
πώς είναι
να σε τυφλώνει
ο ήλιος
όταν σηκώνεις
το κεφάλι
`
*
[Γιορτή]
Ονειρεύτηκα
ένα τηλέφωνο
που δεν χτύπησε
ποτέ
την ημέρα
της γιορτής μου
Έξω
στοίβες λευκά γράμματα
μ’ ευχές
χιόνι που δεν αφήνει
την πόρτα μου
ν’ ανοίξει
[]
Λευκά σεντόνια
οι σκέψεις σου
απλωμένα
σε ανήλιαγες ταράτσες
τυχαίων συναντήσεων
`
*
[Πατάρι]
Ψήλωσα στις μύτες
να φτάσω το πατάρι
να κρύψω ένα χοντρό εγώ
και δυο τρεις επιθυμίες μου
ξεκρέμαστες
Κι όπως δεν ισορρόπησα σωστά
ξαπλώθηκα φαρδιά πλατιά
πάλι στην αγκαλιά σου
Τι ανόητη υπήρξα
να νομίσω ασφαλές
να στηρίζεται κανείς
στα πόδια του μονάχα
Την ώρα που οι κλίμακες
έχουν ήδη εφευρεθεί
και η Αμερική ανακαλύφθηκε
σε κάποιο μακρινό ταξίδι
`
*
[Λολίτα]
Τ’ αφράτα μπλε παπλώματα
οι στεγνές βόλτες στην εξοχή
οι μουσικές προγυμνάσεις στα ωδεία
τα καραμελωμένα μήλα
Τσόφλι μια ζωής καλοσχηματισμένης
έτοιμης από καιρό να εκκολαφθεί
Το φως
Το φως είναι εκείνη
Την φιλάω στα μάτια
γιατί στα μάτια φιλά
μόνο αυτός που ξέρει
να κρατάει μυστικά
Τα χείλη της ανοίγουν σαν ώριμο φρούτο
τα μάτια της, φριχτές παγίδες άγριων ζώων
σε δάση ατελείωτα
τα στήθη της, σημαίες χωρών
που κυματίζουν μεσίστιες
από το βαρύ πένθος
ενός μικρού θανάτου
που πρόκειται να επέλθει
Πόσο κοστίζει η σπατάλη πολύτιμων ωρών;
Ποιός πληρώνει;
Ο χρόνος
Ο χρόνος δεν είναι παρά μια σύμβαση
Ο θάνατος
Ο θάνατος είναι ο τελευταίος εχθρός
Τίποτα δεν σου φανερώνεται
αν δεν παραδοθείς σε μιαν ομίχλη
κι ο μόνος τρόπος να γλιτώσεις
απ΄τον ίλιγγο μια πτώσης
είναι
πέφτοντας
`
**********************************************************
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1986 και σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
