`

θλιβερή κατασκευή
Η αμφιβολία βγαίνει μπροστά
σαν φοράδα:
Στηρίζει τη χρωματιστή της οπλή
στον αισχρό μηχανισμό
των εικασιών
και περιγελά με το παράξενο της στόμα
τον αναποφάσιστο:
μια αλήθεια αδειάζει, ένα ψέμα περιελίσσεται.
Είναι ένας πύργος, ένας ομφαλός
ψεύτικος
ικανός να επινοήσει τον κόσμο
για να αναπαραστήσει
άλλο πράγμα.
Η αμφιβολία δεν πιστεύει
ρίχνεται προς την αόρατη πλαγιά
της πεντακάθαρης πραγματικότητας
με το τρίχωμα της φλεγόμενο.

`

*

construcción fatal
La duda viene de frente
como una yegua:
Apoya su pezuña colorada
en la máquina infame
de las conjeturas
y se ríe con la boca extraña
del que no se decide:
una verdad se vacía, la mentira
se enrosca.
Es una torre, un ombligo
falso
capaz de inventar el mundo
para simular
otra cosa.
La duda no cree
y se lanza por la ladera invisible
de la realidad pura
con el pelo ardiendo

`

*******

δαγκώνω το χέρι

Ρίχνομαι στο κρεβάτι σου σαν αετός
μαδημένος και κρύος
που ξεφεύγει από τον ίδιο του τον εαυτό.
Ο κόσμος είναι ένας μέρος γεμάτο
σώματα.
Μου τα προσφέρουν για να δειπνήσω.
Τα δοκιμάζω και είναι γλυκά.
Πεθαίνουν σαν σκουλήκια
στον λαιμό μου.
Ένα μπουκάλι βρώμικο νερό
στο στομάχι.

`

*

morder la mano

Salto sobre tu cama como un águila pelada
y fría
que huye de sí misma.
El mundo es un lugar lleno
de cuerpos.
Me los entregan para cenar.
Los pruebo y están dulces.
Se mueren como gusanos
en mi garganta.
Una botella de agua sucia
en el estómago.

`

*******

απόψυξη

χτύπημα ψαλιδιού στο σβέρκο
η λέξη
προκαλεί ρήγματα στην πλάτη μου
δολοφονική απόπειρα κόντρα στο χρόνο
που με απορροφά
και με βρυκολακιάζει

στα μάτια σου
καραδοκεί το μυστήριο
φόβος στον εναγκαλισμό των γαμψών σου νυχιών
με την καρδιά να πάλλει ακόμη
σε μια καθάρια εκστατική ένωση με το Θείο
συμπαντικής κατεύθυνσης

σου λέω ό,τι βλέπω

`

*

deshielo
golpe de tijera en la nuca
la palabra
hace estragos en mi espalda
atentado contra el tiempo
que me absorbe
y vampiriza

en tus ojos
acecha el misterio
temor al abrazo de tus garras
todavía latiendo
en un nítido trance
de giro universal

te digo lo que veo

`

***********************************************************

H Αργεντινή συγγραφέας (πεζογράφος, θεατρική συγγραφέας και ποιήτρια) Φερνάνδα Γκαρσία Λάο είναι μια από τις σημαντικότερες φωνές της σύγχρονης λογοτεχνίας της πατρίδας της και θεωρείται ένα από «καλά φυλαγμένα μυστικά» της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας γενικότερα. Είναι κόρη του διάσημου δημοσιογράφου Αμπρόσιο Γκαρσία Λάο και έζησε, εξόριστη μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια της, στην Ισπανία από το 1976 ως το 1993. Σπούδασε πιάνο, κλασσικό χορό και δημοσιογραφία. Δημοσίευσε τα μυθιστορήματα Muerta de Hambre ( Κρατικό Βραβείο Τεχνών), La perfecta otra cosa (3º Βραβείο Κορτάζαρ), La piel dura, Vagabundas και Fuera de jaula, καθώς και τα διηγήματα Cómo usar un cuchillo. Συνεργάζεται με περιοδικά σε Ευρώπη και Λατινική Αμερική. Το έργο της έχει μεταφραστεί στα Γαλλικά. Τα ποιήματα που ακολουθούν προέρχονται από τη συλλογή Carnívora por necesidad (Σαρκοφάγος από ανάγκη) κι αυτή είναι η πρώτη φορά που μέρος του έργου της μεταφράζεται στα ελληνικά.

από Σπύρος Αραβανής
16 Comments