`
1. Ποίημα για τους άδοξους έρωτες
Αν έχασε ο Ουγκώ την αγαπημένη
κι αν ο Μπωντλαίρ την Ντυβάλ με στίχους θρηνεί,
η εύνοια της Μούσας τους είναι δοσμένη
κι η λησμονιά να τους σκιάσει δεν μπορεί.
Κι αν εγκατέλειψε η αγάπη το σώμα
κι αν στη λευκή κλίνη της φαντασίας μένει,
η αθανασία στο τέλος περιμένει
και στης δόξης θα κείτονται το δώμα.
Η ρίμα τους η λαμπρή τον πόνο κοσμεί
κι ας γράφουν με αίμα για του βέλους την πληγή.
Κι αν το πλήθος με μύδρους τους κηδέψει
θα ´ναι στο τέλος που η μοίρα θα τους γνέψει.
Κανείς όμως δεν ανιστορεί τους στιχουργούς
που υμνωδοί γινήκαν του δόλου της ζωής.
Στην εκατόμβη του πάθους τους συναντας ωχρούς
και το γέλιο τους να σου χαρίζουν δε θα δεις.
Τα χέρια της απάτης τους κοιμίζουν
κι η καταφρόνια του χρόνου προειδοποιεί
πως μάταια στη δάφνη του κλέους ελπίζουν
εκείνοι που ψάχνουν του ταλέντου το κλειδί.
Το σάβανο της λήθης θα τους σβήσει
κι αν έστω ένας στίχους τους εκτιμήσει
θα΄ ναι για το θάρρος να ελπίζουν πάντα
πως ο οβολός της τέχνης κρύβει το θαύμα.
`
*
2.Περιπλάνηση
Στο θολό ακρογιάλι της λήθης
ψάχνω να βρω ένα κοχύλι
να του πω πως πάντα μου λείπεις
κι ας χαθεί κι αυτό το δείλι.
Τα ίχνη μας σβήνει ο μπάτης
κι ας ξέρω πως πια δεν υπάρχεις.
Σε περιμένω στο μόνο αγκυροβόλι
κι ας ξέρω πως γι ´αλλού έβαλες πλώρη.
Στ´απάνεμο της καρδιάς μου λιμάνι
άραξε το κορμί του πάθους
και λέξεις σαν κόμπους θα κάνει
όποιος αφέθηκε στη δίνη του λάθους.
Το νερό γλυφό σε κάθε αμμουδιά
και της απώλειας ο μόλος είναι γερός.
Όποια Σειρήνα κι αν μου γνέφει μπροστά
πάντα ξεβράζομαι στον πόνο μισός.
Με πιο σώμα για σανίδα
θα βρω τη χαμένη ελπίδα
τώρα που ´λυσα της χαράς τους κάβους
και γκρέμισα της αλήθειας τους φάρους;
`
*
3. Δείχτες
Δείχτες που μετρούν την απουσία
είναι τα κορμιά μας.
Σ´ένα χάδι,στου χρόνου τη φιλοτιμία
βρίσκουμε κάτι απ´τη χαρά μας.
Τα γρανάζια του έρωτα θα μας ρίξουν
στου πόθου το αβέβαιο κυνήγι
κι ας ξέρουμε πως όταν το σημάδι φύγει
οι λωτοί της νοσταλγίας θα μας πνίξουν
Την ακάθεκτη προς τη θνητότητα πορεία
μόνο με της αγάπης το κλειδί καθυστερούμε
και στην ταχύτητα του πάθους μόνο η αγωνία
περιμένει για όσα Όχι διστάσαμε να πούμε.
Ο ωροδείχτης της αγάπης δε συγχρονίζεται
με του έρωτα το γοργό λεπτοδείχτη.
Όποιος βυθίστηκε στης σκέψης το ξενύχτι
ξέρει πως η απόφαση δύσκολα χαρίζεται.
