(2 Ιουνίου 2013) Στην Effi G.
.
1
Έχεις ζήσει πέντε εμπειρίες και τις γράφεις και τις εκδίδεις και μου λες να τις διαβάσω; Δεν με νοιάζει, ρε φίλε. Δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζει να μάθω για τη ζωή σου. Θέλω να διαβάζω άλλα. Όχι για σένα και τη ζωή σου. Την πέρασα αυτή την φάση. Να διαβάζω τα διηγήματα του κάθε ζορισμένου/ψαγμένου. Τέρμα τώρα. Μυθιστόρημα διαβάζω και μάλιστα ξένο. Μου την δίνουν οι Έλληνες συγγραφείς.
2
Η βραδιά δεν πήγαινε καλά. Αλλά το κρασί τραβιότανε. Και οι μουσικές λέγανε. Θα προσπαθήσω να την σώσω την έξοδο, σκέφτηκα, κι ένας κόμπος κρύου ιδρώτα κατέβηκε στον δεξί μου κρόταφο – από πάντα ο αριστερός ήταν πιο ψύχραιμος. Τι θα έπρεπε να κάνω; Να πω για τον Μπολάνιο; Να πω. Γενικώς καθάριζες την κατάσταση αναφέροντάς τον. Γενικώς. Ειδικώς, όμως; Αυτή εδώ δεν παιζόταν. Ή παιζόταν; Αλλά, πώς;!
3
Όχι. Δεν τον είχε διαβάσει. Περίμενε να της πώ.
4
Χιλή, Μεξικό, Ισπανία; Με δουλεύεις, έκανε. Δεν γίνεται αυτό. Ποιός ο λόγος να φύγει από τη Χιλή για το Μεξικό; Και τι έκανε εκεί; Ρε φίλε, σου μοιάζω από εκείνες που παραμυθιάζονται; Όχι, κάθε άλλο. Αλλά, τι να κάνουμε; Αυτή ήταν η ζωή του. Η μικρή ζωή του. Στα 50 του πέθανε. Τόσο έζησε. Και το τελευταίο του βιβλίο κυκλοφόρησε μετά το θάνατό του και του βάλανε τον τίτλο 2666.
5
Εκεί έμεινε ξερή. Δυό φορές ο Αντίχριστος, μονολόγησε. Ενδιαφέρον. Ναι, αλλά υπερεκτιμημένο. Και λοιπόν; Ωραίος, ο τίτλος. Τρελαίνομαι. Το έχεις το βιβλίο; Το είχα δανείσει σε μια φίλη, αλλά θα μπορούσα να το πάρω πίσω, αν το θέλεις. Ακόμα εδώ είσαι; Είπε, και με μια κίνηση του χεριού της του δεξιού μου έδειξε να πάω και να το φέρω. Να πάω. Πώς! Να πάω! Να πάω δύο η ώρα τη νύχτα να ξυπνάω την Άλληνε να μου δώσει το 2666. Για τρελό θα με παίρναγε. Βέβαια, δεν θα ήταν η πρώτη φορά!
6
Πήγα. Δεν κοιμόταν. Περίμενε τηλέφωνο από έναν πιτσιρικά. Πάνω στην ώρα, μου είπε. Αν δεν έρθει ο μικρός, άραξε να κοιμηθούμε παρέα. Όχι, δεν, της είπα, είμαι με ένα φίλο από τη συντακτική του Τάδε Περιοδικού και θέλει επειγόντως το 2666. Τον έβαλε ο εκδότης του να γράψει για τον Μπολάνιο αύριο, για την ύλη της Κυριακής και…Μάλιστα, μονολόγησε. Κι αυτός βάζει γυναικεία κολώνια, έ;!
7
Η μύτη της. Άχ, η μύτη της. Στην άλλη ζωή της θα ήταν λαγωνικό. Όλα τα μύριζε. Παραδόθηκα. Της τα είπα όλα. Κούνησε το κεφάλι της. Ρε μαλάκα, με θεολόγο έχεις βγει και δεν το πήρες πρέφα. Εντυπωσιάστηκε από το 666 που έχει το 2666. Άντε, καλή επιτυχία. Να πηδηχτείτε πρίν την Δευτέρα Παρουσία, έτσι;
8
Για Δευτέρα Παρουσία, δεν ξέρω, πάντως εκείνο το βράδυ δεν προέκυψε τίποτε. Μου άρπαξε το βιβλίο από τα χέρια , μουρμούρισε κάτι και το έβαλε στα πόδια. Προς τιμήν της είχε πληρώσει τα ποτά. Καλά, δεν ήπιαμε πολύ. Μόνο τριάντα ευρώ έδωσε!
9
Έφυγα κι εγώ. Στην Κηφισίας πήρα το πρώτο από έξι ταξί : Το ένα πίσω από το άλλο. Η κρίση είχε βγάλει κέρατα – ακριβέστερα : Μεγάλωναν τα κέρατά της!
10
Έφτασα σαραντατέσσερα, για να βγώ ραντεβού με θεολόγο. Γυναίκα θεολόγο, εννοώ. Το είπα του ταξιτζή και περίμενα την απάντησή του.
11
Απʼ όλα τα είδη έχει η Θεολογική, φίλε, μου απάντησε. Έχει και καλά κορίτσια. Που το ξέρω; Θεολογική τέλειωσα κι εγώ, πριν χρόνια. Αλλά καταργήθηκε η επετηρίδα κι έγινα ταξιτζής. Δηλαδή, αν θέλουμε ανοίγουμε συζήτηση για τον Γρηγόριο Παλαμά; Αμέ, μου είπε. Και για τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό, ασφαλώς! Έξω από τα τζάμια βλέπαμε μια ψόφια Αθήνα.
12
Του είπα μέσες άκρες για το βιβλίο. Ψύχραιμα μου απάντησε : Έχουν μια αριθμοπροσήλωση αυτά τα κορίτσια. Τις φτιάχνουν οι αριθμοί. Αλλά δεν υπάρχει θέμα. Αρκεί να μην είναι από ιερατική οικογένεια. Δηλαδή; Έκανα σα χαζός.
13
Να, να μην είναι κόρες παπά. Αυτό το είδος είναι πολύ δύσκολο. Όσο χειραφετημένες και να το παίζουν, αν δεν τάξεις γάμο δεν τρώς. Εκτός αν σου αρέσει κάποια τόσο πολύ, που να θες να αποκτήσεις πεθερά πρεσβυτέρα!
14
Μου άρεσε από την πρώτη στιγμή. Και δεν πίστεψα τότε ότι θα ήταν κόρη παπά. Το άφησα στην τύχη του το πράγμα. Όπου βγει.. Περιμένω, δηλαδή, ακόμη. Θα της ζητήσω κάποια στιγμή πίσω το 2666. Εν τω μεταξύ, καλού κακού, διαβάζω την Αποκάλυψη, να είμαι έτοιμος, για ότι με ρωτήσει.
15
Κι έξω από το σπίτι μια ψόφια Αθήνα.
Χε,χε,χε! Με χαμόγελο απόλαυσης και καλημέρα, κύριε Τάσο Μελίτη, αναγινώσκω το πόνημά σας. Είμαι ο εκ παλαιών Γεώργιος Λαπίθης, συνομιλητής φίλος κι αντίπαλος [ανά εποχήν!] των Γρ. Παλαμά και Βαρλαάμ Καλαβρού [εις § 11 επικαλείσθε τούτους]. Αδικηθείς υπό των Ιστορικών Λογοτεχνίας και των διαχειριστών του ΠΟΙΕΙΝ, αφού ουδέποτε στίχος δικός μου ξέφυγε εκ της επιτηρήσεως Σωτήρος και Σπυρίδωνος εις κοινήν θέαν και ανάρτησιν. Άτεχνον ποιημάτιον γράψας υπό τον τίτλον «Στίχοι πολιτικοί αυτοσχέδιοι εις κοινήν ακοήν του σοφωτάτου κυρίου Γεωργίου Λαπίθου του Κυπρίου», έθεσα αυτό υπ’ όψιν των Αρχόντων Εταιρείας Συγγραφέων, από του 14ου αιώνος μηδεμιάς απαντήσεως τυγχάνων και εν αναμονή διατελών! Περί της θεολόγου μνηστής του ήρωός σας ΠΡΟΣΕΞΑΤΕ. Έχω προειδοποιήσει και διά τα ακόλουθα:
«Άνευ της σής επιτροπής γυνή μη προϊέτω,
σπανίως δ’ έα προελθείν, χρείας πολλής καλούσης,
μετά σεμνών των οπαδών και των θεραπαινίδων∙
μη έξω της οικίας σου νύκτωρ ποτέ μενέτω,
ει μη πατρός τε και μητρός και αδελφών εν οίκω,
και τούτο χρείας και πολλής ανάγκης επειγούσης∙
κομμωτικοίς σοφίσμασι και ψευδομένω κάλλει
αισχύνειν κάλλος φυσικόν επέτρεπε μηδόλως∙
χρυσού πολλού περίθεσις και λίθων και μαργάρων
ου κόσμον φέρει γυναιξί σωφρόνως ησκημέναις».
Αξιότιμε κ. Γεώργιε Λαπίθη
Ευχαριστώ δια τα καλά σας λόγια! Είναι το πρώτον μου κείμενον αποτελούμενον απο μικράς την έκτασιν αριθμημένας ενοτητούλας και κάθε καλή κριτική με ενθαρρύνει για να συνεχίσω τον δρόμο αυτόν των αριθμημένων… ενοτητούλων! 🙂
Όσον αφορά το ποίημά σας, θα συνεργαστώ με νεαράν φιλόλογον, η οποία έχει τελειώσει συγκριτική φιλολογία εις την Γλασκώβην, για να το αναλύσουμε επαρκώς και συσχετίσουμε με σχετικήν στιχουργικήν του Μάρκου Βαμβακάρη. Κατόπιν θα πλησιάσωμεν τους κυρίους Σωτήριον και Σπυρίδωνα για να τύχει εκδόσεως εις το poiein.gr και αλλού. Ξεύρω, θα ηθέλατε αναφοράς εις Παλαμάν και Καλαβρόν, αλλά ας πάμε εις τα σίγουρα!
Πώς σας φαίνεται η ιδέα μου;
Έξοχη ιδέα. Εγγυημένα φιλολογικά αποτελέσματα.
Καλή συνέχεια κι ας έχει έξω “ψόφια πόλη” αρκετή.
(Gramma diakomisthen ypo tou autokratorikou Taxydromeiou Konst/polews)
Anastasiw tw Meliti xairein!
Filtate Anastasie kai auto to deigma tis hemeteras grafis einai peistikon te kai drosistikon – synexise aptoitos, toso syggrafikws oson kai psychologikws …
Bebaiws ws mixobarbaros ek twn gothikwn klimatwn isws agnow tin euaisthiton psychosynthesin twn eugenwn Rhwmaiwn. En toutois kata to legomenon “ziteite kai eurisete, krouete kai anoigisetai ymin! – neofrangisti: “cherchez la femme” – synexise zitwn loipon tin Theodora sou kai poiei ex twn peripeteiwn istorias di imas.
Tis Theodoras emnisthin, otan pro oligou anegnwsa ta tou Prokopiou:”he de (Theodora) kak triwn trypematwn ergazomeni enekalei te physei dysphoroumeni hoti mh kai dia tous titthous tin meixin dynatin einai”.