Κρίστης Ελαίος, Τέσσερα Ποιήματα

Γράμμα στην Ελλάδα.

Βρώμικες ημέρες ξημερώνουν,
με πολεμόχαρους φυλάρχους,
βουτάνε το ψωμί
στο βούρκο με τα είδωλα,
ταΐζοντας το θείο βρέφος με αίμα
οδηγώντας την γη της επαγγελίας,
στο βάραθρο των νεκρώσιμων ακολουθιών.

               Σήμερα, το μυαλό καίγεται όπως η σκόνη.

Αύριο θα πουν πως :
αυτή γενιά πρόδωσε τα όνειρά της
μεθαύριο θα πουν πως :
αυτή χώρα σκότωσε τα παιδιά της
εχτές θα πουν πως :
σε μια θάλασσα τ’ όνομά σου
ζωγράφιζες
κι ήρθε η θάλασσα και το ταξίδεψε,
το βρήκα ξεβρασμένο σε μιαν ακτή
γυμνό να πηδιέται με τον ήλιο.

                           Ε λλ ά δ α.

*

Η έμπνευση έρχεται μόνη της σαν το ξημέρωμα.

Προς τους γιατρούς:
μην με διαβάζετε
σαν γιατροί
αλλά προπάντων αν με διαβάζετε
σαν γιατροί
μην προσπαθείτε να μ’ εξηγήσετε
σαν γιατροί
αν πάλι προσπαθείτε να μ’ εξηγήσετε
σαν γιατροί
να ξέρετε πως:

Πάντα θα βρίσκομαι εκεί
πριν από εσάς και θα
σας περιμένω. *

 * Sigmund Freud ( 1856-1939 , Αυστριακός ψυχίατρος)  «Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.»

*

Γράμμα στον φίλο που πέθανε πριν την πανσέληνο.

Αφού δεν έχεις χρόνο να μ’ ακούσεις και
γυρνάς σαν το περιστέρι στις πλατείες
τρώγοντας απ’ τα τρίμματα των περαστικών,
χωρίς καμία ελπίδα να σε νεκρανασταίνει και
με μία βρώμικη ανάσα να σε τυλίγει,
ξερνάς κάθε τί που θα ‘σαι γιάτρευε απ’ την ανοία σου,
ξεκοιλιάζοντας μ’ ένα σουγιαδάκι
ό,τι σου απέμεινε ως υπόσχεση φιλίας,
κέρδισες τελικά αυτό που σου αξίζει
μια ζωή επιπόλαιη, κυνηγημένη
όπως η λέξη κυνηγά το νόημα
που χάθηκε τη νύχτα
πάνω από το άδειο σου κορμί
όταν μου είπες :

«πριν την πανσέληνο θα σφάξω το παιδί
μ’ ένα χάρτινο μαχαίρι».

*

Πείνα.

Πείνα, ω Πείνα ταΐσε με,
στο αιματοβαμμένο σου τραπέζι οδήγησε με
Φάε με Πείνα φάε από μέσα.
Τη σάρκα , τα οστά , το αίμα .
Πείνα-δαιμόνια Πείνα
κατάλειψε με, στη κόλαση σου
εγκατάλειψε με.
Ω.. Πείνα
Ε λ ε υ θ έ ρ ω σ ε με.