*
έξι μέρες
oκτώ ώρες την βδομαδα
400 ευρώ τον μήνα
έτος 2011
ανασφάλιστα
γκαρσόνα
υπάρχει πιο καταθληπτικό ποίημα;
*
Όλα μέσα σ’αυτό το γαμημένο δωμάτιο
εδώ που ο χρόνος λιώνει στους τοίχους,
σύνδεση μόνο τοπικά
το χαμόγελο της,οι άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου
όλα λιώνουν,όλα είναι λευκά
σταματώ δεν μπορώ είμαι στην πόρτα της καρδιά της
ακούω σάλπιγγες
τα πρόσωπα,όλα τα πρόσωπα σβήνουν
είμαι άρρωστος σαν τον Μπαρνταμού
*
τρέφομαι απ’την κληροδωτημένη δυστυχία του
κι όλα αναπάντεχα τελειώνουν
όπως μαζεύονται τα μπουκάλια αλκοόλ
σε σακούλες πρωί πρωί
*
με μεγάλωσαν σαν άνθρωπο
η αποστασιοποίηση του τσιγάρου
η ντίσκο μου θυμίζει καλοκαίρι με μπρατσάκια
*
μα ποιά πουτάνα δεν είναι αθώα;
*
στις όχθες του Δούναβη έκαψα τον φίλο μου
δεν ξέρεις αν σ’αρέσει ή όχι
είσαι στη Βούδα ή στην Πέστη
όμορφα κορμιά σε διαβρωμένα σπίτια
*
λέξεις δεν υπάρχουν
τις έκλεψαν
οι άντρες με τα πράσινα παλτά
οι αστοί αντάρτες
*
στο ένα χέρι το ποντίκι,στο άλλο ο μπάφος
το κεφάλι πέρα δώθε
το κορμί,κινούμμενη άμμος
*
πλαστικά λουλούδια
σβησμένα τσιγάρα στις ρίζες τους
όταν σουρουπώνει διαολίζομαι
θέλω μνήμες κι έρωτες
ποτό και φθηνα τσιγάρα
οι βοσκοί στο μπαρ,τα πρόβατα στα τραπέζια
τα παγάκια λιώνουν όπως οι φίλοι στα κολάδικα
ένα αστέρι κρυβει τον ήλιο
οι φωνές των άλλων το γέλιο σου
τις έκλεψαν
οι άντρες με τα πράσινα παλτά
οι αστοί αντάρτες
*
στο ένα χέρι το ποντίκι,στο άλλο ο μπάφος
το κεφάλι πέρα δώθε
το κορμί,κινούμμενη άμμος
”ΛΕΞΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΙΣ ΕΚΛΕΨΑΝ…”
ΕΚΦΡΑΖΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΡΚΕΙ .
Ο εκκωφαντικός λυρισμός της καθημερινότητας !!!
Γιατί υποπτεύομαι πως ο Λέανδρος ( όχι αυτός
που έχω εμπρός μου ) είναι γένους θηλυκού ???
Μια ενδιαφέρουσα σκιαγράφηση του σήμερα. Λιτός λόγος που αγγίζει. Αμεσότητα, δωρική επιβλητικότητα. Ελπίζω να δω βιβλίο. Αν το Λέανδρος είναι ψευδώνυμο να ξέρετε πως ξενίζει.
Απάντηση από τον Κύριο Κώστας Χατζάκη προς ανάρτηση του Ποιείν,τρία ποιήματα από τον Κύριο Κωνσταντίνο Πρωτόπαππα.
• Εκφράσεις όπως: γέννησα πύον, σκέφτομαι μαλακίες, με θέλανε απίκο, ο μπουκλέ τύπος νομίζω πως έπρεπε να λείπουν. Δεν βλέπω να προσθέτουν κάτι στα ποιήματά σας, τα οποία πρέπει να γίνουν πιο μεστά. Το κλίμα που καλλιεργείτε είναι ενδιαφέρον, αλλά θα χρειαστεί να δουλευτούν τα ποιήματά σας περισσότερο. Στο τελευταίο σας ποίημα “Πωλήσεις και Τέχνη” θίγετε ένα ζήτημα που του έχει δωθεί υπερβολική αξία, γιατί βλέπω να απασχολεί αρκετό κόσμο. Θα πρέπει επιτέλους να γυρίσουν όλοι την πλάτη στους εκδοτικούς οίκους και στα ανάλογα οικήματα, διότι πολύ ψηλά σηκώσανε τον αμανέ. Φτάνει πια με την απο-ποίηση και τις αηδίες που εκδίδουν σωρηδόν και τις βραβεύουν οι γνωστοί-άγνωστοι κλικαδόροι. Ας τους πετάξουμε έξω από τα χωράφια της ποίησης.
…κυκλοφόρησα τις πρώτες μου σελίδες κάτω από τον τίτλο «Ο πικραμένος, το παρδαλό κατσίκι και ο τελευταίος», σε μία αυτοχρηματοδοτούμενη έκδοση. …Να σας πω κάτι κύριε Πρωτόπαπα; Πολύ καλά κάνατε, διότι η ποίηση δεν χρειάζεται τις πολυτελείς εκδόσεις για να σταθεί ως ποίηση. Τι νομίζετε πως θα άλλαζε εάν είχατε εκδώσει κάποια συλλογή σας σε κάποιον γνωστό εκδοτικό οίκο; Η ποίηση δεν είναι εμπορεύσιμο είδος λόγου γιʼ αυτό και δεν πουλάει. Γιʼ αυτό το λόγο και στέκεται ψηλά. Αλλά να μιλάμε για ποίηση πάντοτε, ούτε για προς-ποίηση, ούτε για απο-ποίηση. Επειδή όπως ανέφερα δεν είναι εμπορεύσιμο είδος λόγου, στις περισσότερες των περιπτώσεων, ο καλά λαδωμένος μηχανισμός δημοσίων σχέσεων με τον οποίον λειτουργούν οι οίκοι, μας δίνει δείγματα απο-ποίησης μεγαλογιατρών, μεγαλοδικηγόρων, μεγαλομάνατζερ, μεγαλοδημοσιογράφων και πάει λέγοντας. Μην ασχολείστε καν μʼ αυτούς και τις βραβεύσεις τους. Η ποίηση η πραγματική, κρίνεται από έναν και μόνο μέγα κριτή: Το χρόνο. Ένα πραγματικό ποίημα θα αντέξει στο χρόνο, ένα δείγμα απο-ποίησης θα χαθεί μόλις σβήσουν τα βεγγαλικά των ΜΜΕ και του όποιου «τεχνητού» ενδιαφέροντος προκαλέσει ο γνωστός μηχανισμός των κλικαδόρων.
από τη νταμίρα του μπάφου
μαστουρώνει το κορμί
κουνιέται ζαλισμένο και το ποντίκι
δίπλα στο πληκτρολόγιο
κ. Τσίντρο παρουσίαση best of κάνετε;