Πετεφρής, Οι γνωστοί χίτες

Διάβασα στα σχόλια μιάς ανάρτησης ότι κάποιος είναι υποστηρικτής “των γνωστών χιτών”. Ισως αυτή η περικοπή, ερμηνεύει πειστικά το πολιτικό μας χάλι. Επειδή οι χίτες δεν είναι γνωστοί, όπως δεν είναι γνωστή η ΕΕΕ, η ΒΕΝ ,η ΠΑΟ. Οσο πατάει η γάτα χρησιμοποιείται η έκφραση “καρφίτσᔨως παροιμιώδης σε έναν κυκλο ανθρώπων που έχει εισέλθει στον προθάλαμο του γήρατος. Η λέξη “μπουραντάς” δεν παραπέμπει εύκολα σε ταγματασφαλίτη. Ακόμη και η λέξη “ταγματασφαλίτης”, εφθαρμένη συχνά σε “ταγματαλήτης” δεν αναδίδει το μίγμα τρόμου και νεκρών συγγενών από κομουνιστές, που έπεφτε με το παραμικρό ως δικαιολογία της ύπαρξής τους.Η απέναντι πλευρά, δεν υποστηρίζει ωσαύτως τις επιλογές της, οι οποίες ,ειδικά στο μακεδονικό ζήτημα, αλλά και σε έναν ομιλο ονόματι ΟΠΛΑ, επιβιώνουν μόνον σε μετεμφυλιακά άρθρα και παραστάσεις αξιωματικών που νίκησαν στον εμφύλιο.
Οι γνωστοί χίτες, είναι τόσο γνωστοί όσο και η ΕΚΟΦ.Καθόλου. Δεν υπάρχει άτομο κάτω των 35 που να την γνωρίζει,αν εξαιρέσω κάποια συνθηματική αυταρέσκεια σε αριστερούς μονολόγους.Αόριστα η λέξη “Γιοσμάς” θυμίζει κάτι εχθρικό τον καιρό της πρώτης αντιπαροχής, ενώ ο Μανιαδάκης, που κι αυτόν δεν τον θυμάται κανένας, υπήρξε βουλευτής του μεταπολεμου στην ελληνική Βουλή.
Στην ουσία, λειτουργεί ως κρυμμένο μυστικό, μιά τραγική αληθεια. Οι επιζώντες των ταραγμένων χρόνων, επέζησαν ως αθώες περιστερές, άρα μπορούσαν ως λαγνα περιστέρια να τσιμπολογούν τις ημέρες τους σε δημόσιες πλατείες.Εξαίρεση, οι δολοφονημένοι, οι εκτελεσμένοι. Καθώς οι νεκροί στις μάχες δεν μπαίνουν στον λογαριασμό. Επέζησαν όχι ως τραμβαγιέρηδες που δεν είχαν ράγα να πατήσουν τα τραμ και έβλεπαν εμβρόντητοι τους σωφέρηδες στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο τους. Επέζησαν ως ασπάλακες που γλύτωσαν από πλημμύρα αφήνοντας τα λαγούμια τους και έχτισαν νέα. Με την λαϊκή βούληση, με την λαϊκή θέληση. Ψηφίστηκαν. Υπερψηφίστηκαν. ΕΠισης, με την παρουσία τους, οδήγησαν στην υπερψήφιση αναρίθμητων “μετριοπαθών” που συχνά αποδείχτηκαν κερατα βερνικωμένα.Λειτούργησαν όχι ερήμην των θεσμών, αλλα υπό θεσμούς που προέβλεπαν την ενεργό συμμετοχή τους.Κι αυτό το δράμα, έφερε την δική του δικαιοσύνη.

Πλαστηκαν νόμοι ,κυκλοφόρησαν εγκύκλιοι.Κόσμος και κοσμάκης έζησε και πέθανε υπό το κλίμα των διώξεων. Σε ενα σωρό σπίτια οικογένειες περνούσαν φαρμακωμένα βράδια επειδή κάποιος κάπου κάποτε ερμήνευε την παρουσία τους ως ενοχλητική.Η κατάδοση ήταν συχνή, αμφίπλευρη, η καταγγελία ενίοτε ανυπόφορη, αλλά λειτουργούσε.
Με αυτές τις προϋποθέσεις, δεν απορώ που οι Ελληνες ενώθηκαν εγκάρδια υπό άλλα φλάμπουρα: την απόλυτη σαχλαμάρα, το σαχλαμπίχλι, την εξύβριση έργω και λόγω κάθε έρμου ΑΜΕΑ που τύχαινε και αντάμωναν. Εκφραστικότατες πλέον οι λέξεις γκάβαδος, κουτσάβλα, κουλός, κουφαηδόνι, μογγόλι, μπαρδακοτάπωμα, καραπουτανάρα, πουσταριό, κωλόμπος, θεά, τρελιάρα, τραβέστω και καμιά χιλιάδα παρόμοιες. Ενώθηκαν υπό την κοινή αντιπαροχή, παρόμοια σε δεξιούς κι αριστερούς, ενώ η δυσκολία εισόδου στο δημόσιο γιά τους αριστερούς, έφερε στην επιφάνεια “αριστερά” επαγγέλματα, όπως του εργολαβου οικοδομών,του φροντιστή και παρόμοια. Μαζί φαλκίδευσαν τους νόμους, δωροδόκησαν και ξέφυγαν, πήραν αναστολή ,άφησαν θέματα να παγώσουν, δούλευαν μανιακά σε κόμματα μήπως και έρθουν στην εξουσία και καθαρίσουν. Η τιμωρία δεν ήρθε ποτέ, παρά τα ακατάσχετα παραπτώματα, επειδή η νεοελληνικη κοινωνία, γνωρίζοντας στο βάθος ότι πολλοί αθώοι φυλακίζονται, δεν θεωρεί μέσα της το παράπτωμα ως τιμωρητέα πράξη, αλλά ως ένδειξη παλληκαριάς. Απεναντίας, ήρθε η λήθη, όχι ως αποτέλεσμα σχεδιασμού κοινωνικής συνοχής και καλής γειτονίας, αλλά επειδή κάποιοι προσποιήθηκαν ότι το Αλτσχάιμερ είναι πολιτική στρατηγική αξία.
Η ευθύνη δεν βρίσκεται στην βυσσοδομία ενός αδίστακτου κράτους που συνδυάζει εκπληκτικά την ευθυνοφοβία με την τρομοκράτηση. Βρίσκεται στα όπλα της ήττας της αριστεράς, που από την Βάρκιζα και εφεξής, αυτά μολογάει, αυτά νομίζει ότι της λείπουν, γι΄αυτά κλαίει και οδύρεται.Είχε δεκάδες χρόνια όπου οι γύρω και οι τριγύρω, περίμεναν την αποκατάσταση του υποτιθέμενου εσωτερικού της σχεδίου και συνοδοιπορούσαν, όπως μάλλιαζε η γλώσσα των δεξιών γι αυτούς. Οι συνοδοιπόροι άκουγαν ενίοτε ιστορίες γιά τους γνωστούς χίτες. Μετά, έπαψαν να τους μιλούν γιά τους χίτες και έμεινε η έκφραση.Από αυτό το σημείο και μετά, θα ακμάσει μιά γενιά που θα θεωρεί, όσο πατάει η γάτα, κι όσο την αφορά, ότι χίτες ήταν κάτι σαν τους ζητάδες. Οι οποίοι δεν προέρχονται βέβαια από το Ζεί! το σύνθημα της νεολαίας Λαμπράκη και άλλων οργανώσεων.
Διακόσμησα το άρθρο τούτο με “πίνακα με τον Λακη Ιωαννίδη που ζωγράφισε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου στο Παρίσι το 1970”.(Νέες Ιδέες, 73,Σεπτ.2009,σελ.57)
Πετεφρής

LinkWithin
στις Τετάρτη, Απρίλιος 14, 2010 ShareThis
11 σχόλια:

exiledinberlin είπε…

Κι όμως, υπάρχουμε πολλοί κάτω των 35 που γνωρίζουμε για την λευκή τρομοκρατία. Αυτή που σήμερα επανέρχεται στην όποια Αμάρυνθο. Οι ηττημένοι την υπόκεινται πάλι. Όσο για τον ρόλο του χίτη, τον παίρνει ο χρυσαυγίτης στο κέντρο της πρωτεύουσας. Ο δημοσιογράφος παραμένει στη θέση του, ίσως σε άλλα πόστα, όπως αυτό της τηλεόρασης και του ίντερνετ. Κι όμως, λίγα αλλάξανε, το εξής ένα: Το αίσθημα της κοινής μοίρας των underdogs.
9:33 μμ
ΠΕΤΕΦΡΗΣ είπε…

“Κι όμως, λίγα αλλάξανε, το εξής ένα: Το αίσθημα της κοινής μοίρας των underdogs.”
Σωστά, πολύ σωστά. Ενδεχομένως να διαφωνούμε στους ρόλους. Οχι, οι χίτες δεν ήταν χρυσαυγίτες.Δεν είναι τόσο παντοδύναμο το προσωρινό κράτος που υπηρετούσαν. Πρίν το ολοκαύτωμα,δεν ήταν απαξιωμένη η λευκή αντίδραση. Ηταν, ακριβώς, λευκή. Την υποστήριζαν πολλοί νοικοκυραίοι.Ηταν εποχές που καμία πολυεθνικη στα σπάργανα δεν θα είχε αντίρρηση γιά ολίγο ελεγχόμενο εμπόριο υπερ αυτής. Οι μπανανίες γι άυτό φτιάχτηκαν και ταλαιπώρησαν τόσο κόσμο και κοσμάκη.Σήμερα η Κίνα δεν εμπορεύεται μέσα από την διάθεση να γίνει μπανανία!
“Κι όμως, υπάρχουμε πολλοί κάτω των 35 που γνωρίζουμε για την λευκή τρομοκρατία”.
Πάντως δεν είστε ορατό ποσοστό. Την Αμάρυνθο την γνωρίζετε πολλοί,αλλά την “φουσκώνετε”, και με τα δίκια σας.
Απλως η ουδετερότητα της κοινωνικής άμυνας πάντα με ξάφνιαζε.Το “μετά την Αμάρυνθο” με απασχολεί, όχι η ενάσκηση πολιτικής ορθότητας.
3:37 πμ
Ανώνυμος είπε…

όλους τους διαπλεκομενους/πλαστογραφους λινκ εχετε, τα ιδια χαλια ειστε όλοι σας.
5:30 μμ
Απρίλης του 2010 είπε…

Κι ο Ψυχάρης στο ΒΗΜΑ όλο συγκρίσεις με τον Παπάγο και τον Νόβα κάνει.
Παρελθοντολαγνεία.
6:58 μμ
ΠΕΤΕΦΡΗΣ είπε…

Ανώνυμε,άσε, μας έχει ρημάξει η διαπλοκή. Ασε που οι μισοί είναι κρυπτοχίτες…

Απρίλη, και νεκρομαντεία, θα ήλεγα…
7:39 μμ
Απρίλης του 2010 είπε…

Είστε σαφέστατος. Go on.
Κάπως πρέπει να περάσει η ώρα…
8:00 μμ
Ανώνυμος είπε…

αγαπημένε μου πετεφρή είμαι ο μαστροπός Γιώργος Μίχος αλλ΄σου γράφω από το μπλοκ της ελληνίδας, είναι πέντε χρόνια άρρωστη έτσι γράφει από το μπλοκ της Λαπούτα που το υπογράφει ο Σωτήρης Παστάκας αλλά μη το λες στον άλλον σου τον ευατό θα θυμώσει η μανταλένα και θα αλλάξει σώβρακο η ρεντον
1:47 μμ
ΠΕΤΕΦΡΗΣ είπε…

Τώρα καράφλιασα πραγματικά…
3:05 μμ
Ανώνυμος είπε…

είμαι η μανταλένα από την πάρο. θα ήθελα να σας πουλήσω, τ’ όνομα σας;
11:08 πμ
Ανώνυμος είπε…

σύντομα στο διαδύκτιο το νέο περιοδικό
αντι-ακαδημία-ποιειν

η μόνη λύση στη διαπλοκή
3:30 μμ
Ανώνυμος είπε…

σύντομα στο διαδύκτιο το νέο περιοδικό αντι-ακαδημία-ποιείν

η μόνη λύση στη διαπλοκή
3:31 μμ