HOME
ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΝΙΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
Σκηνοθεσία: Yann Arthus-Bertrand
Παραγωγή: Denis Carot, Luc Besson
Σενάριο: Isabelle Delannoy, Yann Arthus-Bertrand, Denis Carot, Yen Le Van
Μουσική: Armand Amar
Διάρκεια: 120′
Η ταινία εδώ: http://www.youtube.com/user/homeproject
Σύνοψη:
Μέσα σε λίγες μόνο δεκαετίες, η ανθρωπότητα κατάφερε να διαταράξει την ισορροπία του πλανήτη, που είχε επιτευχθεί ύστερα από περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια εξέλιξης. Το τίμημα είναι υψηλό. Όμως, η ανθρωπότητα έχει ακόμη το περιθώριο μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια ν’ αναστρέψει την τάση αυτή, ν’ αντιληφθεί σε ποιο βαθμό έχει φτάσει η καταστροφή του φυσικού πλούτου της Γης από τον άνθρωπο και ν’ αλλάξει τα πρότυπα κατανάλωσης.
Όχι! Δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ για την καταστροφή του πλανήτη σαν τα άλλα που έχετε δει, ή που δεν έχετε δει αλλά έχουν γίνει στο παρελθόν. Ο Yann Arthus-Bertrand κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με μία ταινία – συναγερμό. Ο σκηνοθέτης και το επιτελείο της ταινίας μας ξεναγούν στο σπίτι μας, τη Γη, με σκοπό να αφυπνίσουν όχι μόνο την οικολογική μας συνείδηση αλλά και το ένστικτό μας για επιβίωση. Η ταινία αποτελείται αποκλειστικά από εναέρια πλάνα που συγκλονίζουν, άλλοτε για την ομορφιά του κόσμου κι άλλοτε για τον ύψιστο κίνδυνο που διατρέχει. Τα ντοκουμέντα που παραθέτει ο σκηνοθέτης, μέσα από την έρευνά του για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Γη σήμερα, είναι περισσότερο από ανησυχητικά. Ωστόσο, ο ίδιος ο δημιουργός δηλώνει πως «Είναι πολύ αργά για να είμαστε απαισιόδοξοι». Έτσι, κάθε αποδεικτικό στοιχείο για την καταστροφή του πλανήτη προάγει καθαρά το μήνυμα ότι ακόμη έχουμε την ευκαιρία να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές έναν πλανήτη που θα μπορεί να φιλοξενήσει τη ζωή. Αν και ο άνθρωπος, όπως αποδεικνύεται κι από τα εναέρια πλάνα, είναι ένα πολύ μικρό μέρος του κόσμου, κατάφερε να καταστρέψει το ίδιο του το σπίτι. Αυτό δεν μπορεί παρά να σημαίνει πως έχει την δύναμη και να αντιστρέψει την σημερινή κατάσταση. Ο σκηνοθέτης τόνισε πως δε θέλει μέσα από την ταινία του να μιλήσει για την καταστροφή. «Το ότι αρνούμαστε να συνειδητοποιήσουμε την αποτυχία μας και την ευθύνη που έχουμε για τη διάσωση του πλανήτη είναι η πραγματική καταστροφή», επεσήμανε. Το HOME σημείωσε πως είναι μία πολιτική ταινία, με την καλή έννοια. Μπορεί να συναρπάσει, να ξαφνιάσει, να προβληματίσει και ύστερα να αφήσει τον καθένα μας να βγάλει τα συμπεράσματά του και να αντιδράσει.
Τα γυρίσματα:
Τα εξ ολοκλήρου εναέρια πλάνα της ταινίας κράτησαν 217 ημέρες και περιλαμβάνουν εικόνες από 54 χώρες, ενώ χρειάστηκαν σχεδόν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί τελικά η ταινία. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της απασχόλησε τρία κινηματογραφικά συνεργεία, που εργάζονταν παράλληλα για 21 μήνες στις τέσσερις άκρες της Γης. Όμως, ο σκηνοθέτης ομολόγησε στην συνέντευξη τύπου που έδωσε στο Γαλλικό Ινστιτούτο τη Δευτέρα που μας πέρασε, ότι οι δυσκολίες που αντιμετώπισε δεν ήταν λίγες. Η πιο δύσκολη συνεργασία ήταν με την Ινδία. Η γραφειοκρατία στην συγκεκριμένη χώρα ήταν πιο περίπλοκη κι από της Ελλάδας, σχολίασε ο σκηνοθέτης, καθώς απαιτούσε την έγκριση του κινηματογραφημένου υλικού από 5 Υπουργεία. Εν τέλει η κυβέρνηση της χώρας λογόκρινε τα γυρίσματα κατάσχοντας το 50% του υλικού, αξίας περίπου 300.000€. Στην Αργεντινή οι αρχές τους κατάσχεσαν τα διαβατήρια για μία εβδομάδα. Και στις ΗΠΑ εκκρεμεί μία δίκη εναντίον σκηνοθέτη και επιτελείου για τα πλάνα που υπάρχουν στην ταινία και αφορούν τις συνθήκες στα αμερικανικά εκτροφεία, «στρατόπεδα συγκέντρωσης» ζώων.
Η Μουσική:
Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην πραγματικά μαγευτική μουσική της ταινίας, που υπογράφει ο Armand Amar, καθώς γεφυρώνει με τον ιδανικότερο τρόπο το εκάστοτε πλάνο με το κείμενο που το συνοδεύει. Στην ταινία HOME, η μουσική «πετάει» κι αυτή πάνω απ’ τον κόσμο και γεννά συναισθήματα, χωρίς να γίνεται πομπώδης. Ο μουσικός συνδύασε όργανα και ρυθμούς από πολλές χώρες του κόσμου, ηχογραφώντας την Συμφωνική Ορχήστρα της Βουδαπέστης, το Ανσάμπλ Κρουστών της Σαγκάης, ακόμη και ψαλμωδίες από διαφορετικές ηπείρους. Η ησυχία διατηρείται όπου πρέπει, και η λιτή συνοδεία κάποιων πλάνων από μόνο ένα πιάνο και λίγα έγχορδα γοητεύει, χωρίς να αφήνει μία «υπέρ-συμφωνική» αίσθηση
Προβολή:
Για πρώτη φορά, μία ταινία θα κάνει πρεμιέρα την ίδια μέρα σε περισσότερες από πενήντα χώρες. Η Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, επιλέχθηκε ως η συμβολική ημερομηνία για την κυκλοφορία της. Μάλιστα, το εντυπωσιακό με αυτήν την ταινία είναι ότι θα κυκλοφορήσει ταυτόχρονα σε κάθε πλατφόρμα: Κινηματογραφικές αίθουσες, τηλεόραση, DVD και διαδίκτυο στο www.youtube.com//HOMEPROJECT. Στόχος του σκηνοθέτη, Yann Arthus-Bertrand, του παραγωγού, Luc Besson και του Francois – Henri Pino, προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της PPR, επίσημου χορηγού της ταινίας, είναι να καταφέρουν να αγγίξουν ένα όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό και να πείσουν όλους εμάς για την προσωπική και συλλογική μας ευθύνη απέναντι στον πλανήτη. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης είπε ότι αυτή τη φορά η «πειρατεία» του διαδικτύου είναι προς όφελος του πλανήτη και πως το σινεμά έχει τη δύναμη να δημιουργήσει ένα γεγονός. Στη Γαλλία τόνισε, θα προβληθεί σε 300 αίθουσες και θα γίνει δωρεάν προβολή στον Πύργο του Άιφελ, σε αντίθεση με την Αμερική, όπου δε θα παίζεται σε καμία αίθουσα. Στην Ελλάδα θα βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 5 Ιουνίου 2009, και το DVD της ταινίας θα διανεμηθεί την ίδια μέρα σε σημεία πώλησης και ενοικίασης σε όλη τη χώρα. Όλα τα έσοδα της ταινίας παγκοσμίως θα παραχωρηθούν στο μη-κερδοσκοπικό οργανισμό του Yann Arthus-Bertrand, GoodPlanet, που αγωνίζεται για την προστασία του περιβάλλοντος (www.goodplanet.org). Στην τηλεόραση θα προβληθεί από τον ΣΚΑΪ, το βράδυ της Παρασκευής 5 Ιουνίου, στις 22.00. Παράλληλα, το ομώνυμο βιβλίο με τις εντυπωσιακές, εναέριες φωτογραφίες θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την υποστήριξη της Τράπεζας Πειραιώς σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία και σημεία διανομής.
Άντυ Δημοπούλου
Απόπειρα χειραγώγησης του περιβάλλοντος στην Ελλάδα: Το Αρχιπέλαγος παίρνει θέση
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
σας αποστέλλουμε το παρακάτω Δελτίο Τύπου
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Απόπειρα χειραγώγησης του περιβάλλοντος στην Ελλάδα: Το Αρχιπέλαγος παίρνει θέση
Έπειτα από πολλά χρόνια παρατεταμένης σιωπής, από περιβαλλοντικούς και επιστημονικούς φορείς (χωρίς τη δική μας εξαίρεση) και ΜΜΕ για το οικολογικό πανηγύρι που έχει στηθεί στην Ελλάδα, στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών και των αμέτρητων περιβαλλοντικών προβλημάτων, το Αρχιπέλαγος, Ι.Θ.Α.Π.Ε.Α, παίρνει θέση.
Ο τρόπος που χειραγωγούνται τα περιβαλλοντικά ζητήματα στην Ελλάδα αποτελεί ένα τεράστιο θέμα, που παραμένει για χρόνια στο σκοτάδι.
Ένα σκοτάδι, το οποίο συνιστά καταφύγιο ελιτίστικης και λομπίστικης ζωής, όπου συναντάται η αφρόκρεμα του «επιχειρείν» του τόπου με τους «επίσημους» φρουρούς του περιβάλλοντος στη χώρα μας, για τη νομή της πίτας με πρόσχημα την αφύπνιση της περιβαλλοντικής συνείδησης των συμπολιτών μας.
Συγκεκριμένα γεγονότα τον τελευταίο χρόνο έχουν δείξει ότι στη θέση μεγάλων εταιρειών, που θίχτηκαν από την ξεκάθαρη στάση του Αρχιπελάγους σε περιβαλλοντικά ζητήματα, έχουν μπει πλέον οι αποδέκτες των χορηγιών τους. Ό, τι δεν κατάφεραν με εξώδικα, ανάλογου τύπου δικαιϊκές απειλές και εκφοβισμούς, ευελπιστούν να πετύχουν μέσω των πολυδιαφημιζόμενων περιβαλλοντικών οργανώσεων που, ως δούρειοι ίπποι επιδιώκουν να πνίξουν κάθε φωνή που εκφράζει μία ουσιαστική θέση στα περιβαλλοντικά ζητήματα της χώρας
Οι υποψίες μας πλέον απέκτησαν και τα απαραίτητα στοιχεία, τα οποία καταδεικνύουν τη συντονισμένη προσπάθεια αυτών των οργανώσεων να πλήξουν το Αρχιπέλαγος, μία Οργάνωση που στέκεται δίπλα στις τοπικές κοινωνίες, βρίσκεται χειμώνα – καλοκαίρι στο πεδίο, τις περισσότερες φορές υπό πολύ αντίξοες συνθήκες, και επιδιώκει με επιστημονική εργασία και στοχευμένες δράσεις την ουσιαστική προστασία των οικοσυστημάτων.
Όμως, εκτός από το Αρχιπέλαγος, πλήττονται κινήσεις πολιτών, καθώς και άλλοι περιφερειακοί περιβαλλοντικοί φορείς που αγωνίζονται για να αντιμετωπίσουν σημαντικά τοπικά περιβαλλοντικά ζητήματα.
Γινόμαστε λοιπόν, οι ενοχλητικοί της υπόθεσης και αποφασίζουμε να μιλήσουμε για τα «golden boys» της οικολογίας στην Ελλάδα, για το αδιάκοπο αλισβερίσι τους με κάθε λογής επιχειρήσεις που άμεσα ή έμμεσα επιβαρύνουν το περιβάλλον, καθώς και για το σύστημα που συντηρεί αυτή τη σχέση.
Ενός συστήματος, που τα τελευταία χρόνια ενισχύει τα θεμέλια του με το χτίσιμο ενός πράσινου εταιρικού προφίλ, το οποίο και αποτελεί την κολυμβήθρα του Σιλωάμ για όλες τις περιβαλλοντικές ζημίες που προκαλεί η παραγωγή και κατανάλωση των προϊόντων συγκεκριμένων, φερόμενων ως «πράσινων», επιχειρήσεων και πολυεθνικών.
Ενός συστήματος, που επιχειρεί να απομονώσει οργανώσεις και κινήσεις πολιτών, που δεν συμμετέχουν σε αυτή την κερδοφόρο σχέση ή που αντιτίθενται σε αυτήν.
Ενός συστήματος, που στο σκοτάδι λασπολογεί και στο φως επιλέγει τη σιωπή, φορώντας το όμορφο περιβαλλοντικό του κοστούμι.
Ενός συστήματος που κακοδιαχειρίζεται τεράστια ποσά από ευρωπαϊκά κι εθνικά προγράμματα, χωρίς να έχει φέρει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στην προστασία του περιβάλλοντος.
Ενός συστήματος που δραστηριοποιείται επί της ουσίας μόνο όταν το επιτάσσουν λόγοι προβολής και όταν δεν θίγονται τα επιχειρηματικά συμφέροντα των χορηγών.
Ενός συστήματος, που το στηρίζουν και μικρότερες αστικές περιβαλλοντικές οργανώσεις – «δορυφόροι», για λόγους που επιτάσσει το χορηγικό πακέτο, αλλά και επειδή είναι απολύτως απαραίτητοι για να διατηρηθεί ο αδιάτρητος χαρακτήρας του.
Ενός συστήματος που επιλέγει τη σιωπή, όταν η χώρα αντιμετωπίζει σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα και όταν αγνοούνται ή ακόμα περισσότερο τρομοκρατούνται τοπικές κοινωνίες, οι οποίες τόλμησαν να απαιτήσουν σεβασμό για το περιβάλλον του τόπου τους και να διαφυλάξουν την επιβίωση αυτών και των παιδιών τους.
Σε ένα τέτοιο σύστημα, που καθημερινά γιγαντώνεται και προλειαίνει το έδαφος για τις μεγάλες συμφωνίες σε έργα τεράστιας σημασίας, με θύμα για άλλη μια φορά το περιβάλλον, το Αρχιπέλαγος στέκεται απέναντι και επιζητά την κάθαρση του τοπίου.
Σε αυτό το κοπάδι, επιλέγουμε να είμαστε το μαύρο πρόβατο. Σε αυτή τη σιωπή, απαντάμε με θόρυβο.
Όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο, τα συμφέροντα των εταιρειών αυτών και των περιβαλλοντικών μαριονεττών τους είναι και θα συνεχίσουν να είναι αποκλίνοντα με τις πραγματικές ανάγκες του περιβάλλοντος.
Για όσους πιστεύουν ότι η σκέψη τους είναι η φωνή μας, τους καλούμε σε κοινή πορεία.
Για όσους θίχτηκαν από τα λόγια μας, έπεται και συνέχεια…
Για το Αρχιπέλαγος, Ι.ΘΑ.Π.Ε.Α,
Η ερευνητική & επιστημονική ομάδα
Το γεγονός ότι καταστρέφουμε το περιβάλλον δείχνει αν μη τι άλλο το αφύσικο του πολιτισμού μας.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός μπορεί να γίνει συμβατός με την υπόλοιπη ζωή στη γη και σε κάθε περίπτωση πρέπει να γίνει αν θέλει να υπάρχει.
Η ζωή υπάρχει κάπου 3,5 με 4 δις χρόνια στον πλανήτη μας και άντεξε (εξελισσόμενη κάθε φορά) σε τεράστιες καταστροφές (εκτεταμένες εκρήξεις ηφαιστείων, πτώσεις αστεροειδών ή κομητών κλπ).
Με βάση τα υπάρχοντα μοντέλα η ζωή θα μπορεί να υπάρχει στον πλανήτη μας για 1 δις χρόνια ακόμα εκτός αν κάποια μελλοντικά όντα βρουν τρόπο να ανακλούν πίσω την εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία (η οποία σε κλίμακα εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών αυξάνει σταθερά μερικές ποσοστιαίες μονάδες) οπότε και ζωή θα μπορούσε να συντηρηθεί λίγο ακόμα και σε κάθε περίπτωση το πολύ μέχρι την αρχή των διαδικασιών που θα σημάνουν το τέλος του ήλιου μας (μετά από περίπου 4 δις χρόνια).
Προς το παρόν αυτό που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος είναι να αφανίσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής και φυσικά τον εαυτό του. Αν συνεχίσουμε έτσι σε 500 με 1000 χρόνια η ζωή θα αφανιστεί τελείως από την ξηρά και σχεδόν τελείως από τους ωκεανούς.
Σταδιακά η «Γαία» (για να θυμηθούμε την Ελισάβετ Σαχτούρη), κι εκκινώντας από αυτό το λίγο που θα μπορέσει να επιβιώσει στους ωκεανούς, θα συνεχίσει να εξελίσσεται δημιουργώντας (με βάση τους χαοτικούς νόμους της εξέλιξης) νέες μορφές ζωής. Μέχρι ο ήλιος να θέσει το τέλος!
Από τη βλακεία μας πρώτοι εμείς θα χάσουμε!
_____________________
Αν κάποιος το επιθυμεί στα παρακάτω:
http://g-pribas.pblogs.gr/2007/07/89763.html
http://g-pribas.pblogs.gr/2008/04/gia-ton-orismo-ths-zwhs-.html
υπάρχουν κάποιες θέσεις μου
για τις συνέπειες από τη συνειδητοποίηση ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα μπορεί να καταστρέψει τον πλανήτη και αφορούν τα πολιτικοοικονομικά συστήματα και τις θρησκείες (το πρώτο) και
μια συνοπτική περιγραφή του κύκλου του άνθρακα (και του ρόλου της ζωής σε αυτόν) και του εγκλήματος που διαπράττουμε μεταφέροντας τον από τα βάθη της γης στην ατμόσφαιρα (δεύτερο)
Φίλτατε κύριε Πρίμπα
Θέσφατα μη αποδεχόμενα ίχνος αμφισβήτησης
τα όσα μας λέτε. Υπάρχει όμως μία παράμετρος
που είμαι σίγουρος ότι γνωρίζεται , όμως
λησμονήσατε. Σ’ αυτό τον κόσμο (δεν τον χαρακτηρίζω)
υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ και ανθρωπάκια.
Δυστυχώς το σύστημα έχει φροντίσει με κάθε
τρόπο , να υπερτερούν να είναι συμπολίτευση
να είναι κυβέρνηση οι δεύτεροι , που πρεσβεύουν
το ” δώσε μας σήμερα ” και άσε το αύριο.
Άρα στους πρώτους δεν απομένουν πολλά
περιθώρια για δράση υπέρ της σωτηρίας
της Γαίας και οι οποίες προσπάθειες τείνουν
να χαρακτηριστούν μεγάλο-ιδέα-τισμός .