ΞΥΠΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ ΥΠΝΟ

Συνήθισες την νύχτα ; -Εξασκήθηκα στην
Ελπιδοφόρo αναμονή-Για ποιόν ; Για τι ;-Και εσύ ξερεις,έτσι δεν είναι,
Τον πόνο,τον γλυκό πόνο,του να αγαπάς αυτό που είναι άγνωστο ;-
Την άγνωστη πράξη ; – Εννοείς- Για τι πράγμα μιλάς ;
Οι φλέβες ήταν σχεδόν έτοιμες να σπάσουν στο δέρμα μου.
Πόσο έχω κουραστεί να περνάω από την Πλατεία του Αγίου Μάρκου.
-Ακόμη ονειρεύεσαι,έτσι δεν είναι ; Ονειρεύεσαι παρολαυτά ; –
Και οι δρόμοι κυματίζουν μες στους ανέμους της ανοιχτοσύνης.

ΤΕΧΝΗ

Χορεύει στους τάφους, με χάρη
Με τη δόλια μνήμη της. ΞΕΡΟΥΜΕ
ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΟΥΜΕ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ. Καλεί
Τους πεθαμένους,τους ξεχασμένους
αυτούς με τα μαχαίρια και τις αξιώσεις τους.Η αγάπη
Έσβησε,ο θυμός πάγωσε,οι σπαταλημένοι καιροί. Ποια
Είναι η σκέψη που εμείς οι
θνητοί βάζουμε ενάντια στο ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΤΑΙΩΣ ; Τολμά να την σκεφτεί
Υπόγεια εκεί όπου όλα ζουν. Πώς
Είναι δυνατόν τα πράγματα στην κατάσταση που είναι
Να χορεύουν;

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

Οι νεκροί συμπεριφέρονται μεταξύ τους με τον τρόπο που κάνουν
πάντα .
Την νύχτα βγαίνουν έξω στο νεκροταφείο στο Rotoli
Για τελετουργικές ανταλλαγές όπλων και λέξεων. Είναι
το μόνο που ξέρουν.
Το αίμα αποχετεύεται στη Μεσόγειο.
Αναστηλώνουν ερείπεια.
Καρθαγένη Νέα Υόρκη. Ο κολοσσιαίος
Αριστερός αγκώνας του Δία στο μουσείο στην Τύνιδα
χρειαζόταν και τους δυό για να εξασφαλίσει τη νίκη.
Αν μόνο οι ζωντανοί να…ξέχνα το.
Όχλος Γιάπηδων. Το μόνο που θέλουν
είναι τα στοματά τους γεμάτα με κάτι νόστιμο.
Και τέλος του παιχνιδιού. Γενικά, είμαι της άποψης
Ότι ο σοσιαλισμός πρέπει να καταστραφεί, και
Μου αρέσει οι αγώνες μου να χάνονται.

Ω ΣΙΚΑΓΟ! Ω ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ !

Τώρα, Μπρέχτ, αφήσατε το πούρο σας να σβύσει ;
Στο πέρασμα των σεισμών που προκαλέσαμε
Σε εκείνα τα κράτη που χτίστηκαν στην άμμο.
Ο σοσιαλισμός παίρνει το καπέλο του, ξέχασέ το,εδώ είναι ο Johnnie
Walker.
Δεν μπορώ να τον αρπάξω από τις αρχές του
Που ξεπέφτουν όπως και να ʽχει. Οι θερμοί δρόμοι
Του Οκτώβρη είναι οι ψυχρές πορείες
Των οικονομιών της αγοράς,Ωράτιε. Σφηνώνω το όπλο μου
στο θράσος μου
Και να τη,η καμίας μεγάλης αξίας μνεία σας.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

Ο Γκεβάρα επικεφαλής στην πορεία με ακρωτηριασμένα
Τα χέρια, “όχι άλλο θάψιμο για αυτόν,”
Όταν θάβονται οι ιδέες
Τα κόκκαλα αναδύονται
Κρατική κηδεία ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
Το κεφάλι σημαδεμένο με αίμα και οι πληγές αντίληψη ενός σχεδίασμού
ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΤΙΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΟΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΑΙΜΑ
Η Waleri Chodemtschuk, θάφτηκε
Στη σαρκοφάγο του αντιδραστήρα για να περιμένει
Μέχρι πότε η γη θα μας αντέχει
Και τι θα αποκαλούμε ελευθερία.

Επίμετρο

Ο Βόλκερ Μπράουν γεννήθηκε το 1939 στην Δρέσδη, έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία και σήμερα ζεί σαν συγγραφέας στο Βερολίνο.
Υπήρξε μιά από τις πιό ενδιαφέρουσες φωνές στην τότε Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας τις δεκατίες του 60 και του 70.
Το εκτεταμένο έργο του αν και έχει πολλές πλευρές επικεντρώνεται γύρω από το ερώτημα της πολιτικής απελευθέρωσης.
Πολιτικός ποιητής με χαρακτηριστικές αισθητικές αξίες,η σημασία της γραφής του εκτείνεται σε όλα τα είδη του γραπτού λόγου.Το λυρικό σοσιαλιστικό Εγώ στα ποιήματα του ταυτίζεται με μια πιθανότητα που δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα στην τότε Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Το χάσμα μεταξύ της ουτοπίας και υπαρκτού σοσιαλισμού δεν περιγράφεται από έξω αλλά εκφράζεται μέσα απο την ίδια την γλώσσα,διαφορετικές φωνές μιλούν,παίζουν με διάφορα ρητορικά είδη και αντιλήψεις του κόσμου,κάποιε φορές υπογραμμισμένες με κεφαλαία γράμματα.
Από την διαλεκτική τους σχέση δημιουργείται μια γλώσσα που επιτρέπει στον ποιητή ένα επιτυχημένο δέσιμο Γερμανικής ιστορίας,λογοτεχνίαςκαι της βιογραφίας του. Σπάνια θα βρεθεί ποιημά του χωρίς αναφορές,στίχους άλλων ποιητών και σλόγκαν.

από Σωτήρης Παστάκας
1 Σχόλιο