Καλοί μου φίλοι μην μας εχθρεύεστε,
όλους εμάς που ξαγρυπνάμε στο προσκεφάλι
μιας ηλιόλουστης πεδιάδας,
χαζεύοντας με το κεφάλι μας ψηλά τυφλούς πλανήτες.
Μην μας διώχνετε καλοί μου φίλοι
Και μην μας πολεμάτε εμάς,
Που κρύβουμε την παρακμή σας στα ροδοπέταλα μιας μικρής στιγμής.
Μην μας εχθρεύεστε και μην μας βάζετε να κάνουμε παρέα στις βουνοκορφές το χάραμα,
Νοσταλγώντας την περιπέτεια που δεν ζήσαμε,
μα την είδαμε στα μάτια σας λειψή,
γεμάτη έντομα και σκόνη,
να την επιτηρούνε τα θηρία.
Εμάς που ήπιαμε το πικρό γάλα από τα στήθη της μητέρας μας, που αντιστρέψαμε τον μύθο και τον διαβάσαμε από το τέλος.
Δείξτε μας την συμπόνια σας, σε εμάς σε όλους εμάς,
Που κλείσαμε τα εκτυφλωτικά πυροτεχνήματα σε ένα υπόγειο και μοιράσαμε το φως στις παλάμες των αγέννητων παιδιών.
Καλοί μου φίλοι, μην μας εχθρεύεστε.
*****
Ήρθε η ομίχλη.
Κλείστε τα μάτια,
Ακούστε τους ψιθύρους
κάτι προϊστορικών πουλιών.
Η γη βουίζει
κάτω απ΄τα δροσερά μας πόδια.
Οι ήχοι και οι μελωδίες των ποταμών μας νανουρίζουν.
Τρέξτε στο πρώτο φως της μέρας να πιείτε το ιερό νερό της πηγής και ακούστε τους θεούς που προσκυνάτε να τρέχουν με γυμνές γυναίκες στους ώμους.
Θυμηθείτε το χώμα,
Θυμηθείτε το σκοτάδι που κατοικεί με έναν μαγικό αυλό μέσα στο αίμα σας.
Γίνεται αιώνιοι και πολεμιστές των πιο κρυμμένων σας ονείρων και ύστερα τρέξτε στην τελευταία σας γιορτή να συναντήσετε αυτή τη μια, μοναδική, αυγή της ζωής σας.
