Tα πορφυρά δάκρυα του ρόδου
Όταν η μητέρα μου για ύστατη φορά απήλθε από την αυλή
αισθάνθηκα τη νοσταλγία των κληματαριών,
είδα τα άλικα δάκρυα του ρόδου στη βεράντα,
και ο πατέρας μου που πίστευε ότι η ζωή του
είχε υπάρξει μια έντονη γεύση
ροδοκόκκινου αρώματος, σαν δειλινό.
Αισθάνθηκα τους ψαλμούς των ρόδων
και έναν απαλό αγέρα
που μάθαινε στα χελιδόνια να ψέλνουν το Άβε Μαρία.
Είδα για στερνή φορά
το όμορφο πρόσωπο της μητέρας, με ροδοπέταλα
σαν μικρές καρδιές, καθώς αναδίδονταν από την πνοή του πατέρα μου,
ο ιδιόμορφος τρόπος του
που είχε διαλέξει
για να αποχωρίζεται την αγάπη.
****
Κίτρινη θρυαλλίδα
Καθώς το σμήνος των πουλιών πέταξε μακριά
είδα το πορτρέτο σου Ρίμαν επί της κίτρινης
ατελείωτης απεραντοσύνης
ένιωσα τα τιτιβίσματα να δένονται κόμβο στο λαιμό μου
και έκλαψα για την θλίψη των πεύκων
στο σούρουπο,Α που η τουλίπα μυρίζει σελήνη.
Τα κίτρινα φαιά του ηλίανθου
με σκυμμένο κεφάλι
δείχνανε την ώρα
στον ονειρικό ταξιδιώτη
πάνω σε ένα άλογο από σκόνη
που χλιμίντριζε σε μια κίτρινη γλώσσα.
Είδα τον ουρανό
ζωγραφισμένο με πουλιά
τον κάμπο, τα πεύκα, τη σελήνη με την ευωδιά τουλίπας,
τη σκόνη, το άλογο και ένα παλιό ποδήλατο
παραπεταμένο στο δρόμο με το που ο Βαν Γκογκ
διέκρινε το κίτρινο πορτρέτο σου από ηλίανθο.
***
Κυπαρίσσι
Είδα το σμήνος των πουλιών στον ουρανό και αισθάνθηκα
να διεγείρεται στο κορμί μου το χώμα των προγενέστερων φτερών
εξ ου φύτρωσε ένα κυπαρίσσι.
***
Το νήμα
Όταν επέστρεψα βρήκα το χαμένο νήμα.
Είχε γίνει ένα κουβάρι, στα πόδια της γάτας που νιαουρίζει το πεπρωμένο μου
ζωγραφισμένο με νύχια.
Σας ευχαριστώ θερμά!