https://www.ming-gallery.com/japanese-erotic-art-painting-for-sale-ERJ0017.html
ΤΟ ΔΟΛΩΜΑ
Πονηρά ποιήματα σε τάισα
Αγνόησες το ενδεχόμενο του δόλου
Στ’ αχόρταγο ένστικτο γαντζώθηκες
–τα μάτια πάρκαρες στα εξωλέμβια πισινά
Τον δόλο μου σε δόλωμα μετέτρεψες
Στ’ απέραντα μπαλκόνια μου
άπλωσες ονειρώξεις
Και να που κρέμομαι ολόλευκη
με τα χείλη στο σκουλήκι
************
Γονατισμένη
δείτε τον ασπάζομαι
σαν εικόνισμα
*
Παχύ τρίχωμα
στη γλώσσα μου τρίβεται
η λιχουδιά του
*
Ξινή σπιρτάδα
λευκό χυμό βύζαξα
πριννα καταπιώ
*
Παίζει μπιλιάρδο
«Σκύψε ευλογημένη!»
Μπήκανκ’ οι μπάλες
********************************
Η Καίτη Λιβιδώ (Παρίσι, 1969) είναι μια «ιερόδουλη» των λέξεων που μπολιάζει την ιαπωνική γραφή με το ελληνικό πεζοδρόμιο. Γράφει με σκοπό να τονώσει την «πεσμένη» μας libido, να ξεβολέψει και όχι για να αρέσει στα σαλόνια. Είναι απόφοιτη του Ανοικτού Πανεπιστημίου του Πεζοδρομίου, ενώ ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στην Τρούμπα. Το διδακτορικό της εκπονήθηκε στη Συγγρού. Δεν έχει εκδώσει βιβλίο, δεν έχει μεταφραστεί και παραμένει προκλητικά εκτός ανθολογιών, προτιμώντας την απευθείας επαφή με το κοινό. Κατόπιν προτροπής σημαντικών (και διψασμένων) ποιητών, τα λογουργήματά της κυκλοφορούν σε ηλεκτρονικά και έντυπα στέκια.
Στής νύχτας τις ακαταλάγιαστες σιγές, που τ’ άστρα ειρωνεύονται την απειλή του μαύρου, σ’ αντάμωνα, σε ανταμώνω, και θα σ΄ανταμώνω ώ άφευκτη ομορφιά τής Λιμπιντούς!
Το βιογραφικό σας σαρανταπεντάρι ( ξέχωρα τής γροθιάς τής ποιητικής στα στομάχια των ασεξουαλικών που καθημερινά εγκληματούν εις βάρος του εαυτού τους και εις βάρος των παιδιών ), κτυπά, σατιρίζοντας, ξεσκεπάζοντας την αρρώστεια, την ευνουχία τών ήσυχων οικογενειαρχών, πατέρων, μητέρων, που, τα παιδιά τους ( άρα ) τα παιδιά υπονομεύουν, θυσιάζοντάς τα στον βωμό μιάς νοοτροπίας βρώμικης, εμπορευματικής – ατομικιστικής!
Όμως το βιογραφικό σαρανταπεντάρι σας, επίσης, κτυπά την συγκαλυμμένη από την τέχνη ευνουχία – καχεξία τών ποιητών, των ποιητριών, των λογοτεχνών, και πάσης φύσεως καλλιτεχνών – διανοουμένων στοχαστών που αποτελούν την κάστα τών δήθεν ( κρύβοντας βιβλία που ομιλούν για γυναίκες πολυγαμικές στην αποθήκη βιβλιοπωλέιου τάχα ακυβέρνητου, αποφεύγοντας και την καλημέρα, όντας αντικοινωνικοί, θάβοντας ο ένας τον άλλον ), κάστα ύπουλη άρα πιο επικίνδυνη, από τους άτεχνους, αδιάβαστους μικροαστούς που τον Φλωμπέρ, τον Σταντάλ δεν εγνώρισαν.
Πάντα αφοσιωμένος στην φύση τής γλυκιάς ευαιξίας τής δημιουργού Λιβιδούς
Λεωνίδας Καζάσης
Ευχαριστώ πολύ, κε Καζάση!