ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ Η ΑΓΑΠΗ
Ήρθα εδώ
στο κρεβάτι όπου κοιμάται η αγάπη
για να οσμιστώ τα ίχνη της
να παρακολουθήσω τον περίπλοκο ομφάλιο λώρο της
ήρθα εδώ
σε αυτό το λίκνο θαυμασμού προς τον άλλον
τον άλλον ως αγαπημένο ολόψυχα
ως επιθυμία διακαή
τον άλλον εννοημένο ως το κέντρο
του στερεώματός μας
για να καταγράψω αφημένα μαλλιά, συνυφασμένα
με την αφθονία της βλάστησης στη ζούγκλα
εκείνη της βαθιάς αγάπης, της αιώνιας αγάπης,
της αδιάκοπης αγάπης
της απλής αγάπης σε όλο της το μεγαλείο
γι’ αυτό ήρθα να σταθώ εδώ
για να βυθιστώ στην επιθυμία
την επιθυμία για τον άλλον
για έναν μονοθεϊστικό θεό
τον άλλον ζώο
θεατή όλων των ημερών της δημιουργίας
του στερεώματός μας
εδώ σε αυτό το κρεβάτι όπου κοιμήθηκε η αγάπη
ξαπλωμένη στις σγουρές της μπούκλες
και σε γενναιόδωρα χαμόγελα
που ξεσηκώνουν πάθη, και υποσχέσεις
ΚΡΕΒΑΤΙ ΑΠΟΥΣΙΑΣ
Τρία μαλλιά πλαγιασμένα στο μαξιλάρι
σημαδεύουν τις απουσίες
τυραννικά
αναζωπυρώνουν κλονισμένες αναμνήσεις
από μακρινές παρουσίες,
σε αυτό το ίδιο κρεβάτι
των χαδιών
Και αυτά τα ίδια χέρια,
μάρτυρες της αναστάτωσης του δέρματος,
μέσα σε ψιθυρίσματα ερωτικά
στο αφτί
μέσα σε μεθυστικούς ατμούς
με γεύση σαμπάνιας
Εκεί καταμετριούνται οι λυτές μπούκλες
σαν προσωπικές δηλώσεις
κρυπτογραφίες σε επινοημένες γλώσσες
σε αυτό το κρεβάτι, λίκνο των σ’ αγαπώ
και χαμόγελων που καθαγιάζουν,
με την επιθυμία ερεθισμένη
για να ξαναζήσουν
τις ζεστές αγκαλιές
τις εμπιστευτικές χειρονομίες
τα συνένοχα βλέμματα
για μελλοντικές απολαύσεις
στο κρεβάτι απουσίας
άδειο από αγαπημένες σιλουέτες
ΜΕΣΑ ΣΕ ΣΕΝΤΟΝΙΑ
Μέσα σε σεντόνια σε έψαξα χτες τη νύχτα
και βρήκα ανάμεσά τους πλάνη την επιθυμία σου
να με κοιτά με σκανδαλιάρικο χαμόγελο
Μέσα σε σεντόνια σε νοστάλγησα τη νύχτα
στριφογυρίζοντας από ορφανή ηδονή
σε κεντητή λευκότητα
Μέσα σε σεντόνια κοιμήθηκα για νύχτα
και σε είδα, εύθυμος περπατούσες στα ψηλά
γυμνός κάτω από ήλιο θέρους
Μέσα σε σεντόνια ξύπνησα νύχτα
ιδρωμένη από λαχτάρα για το αρωματικό σου δέρμα
και για το γλυκό σου το φιλί
Μέσα σε σεντόνια ήρθε τότε η αυγή
εγώ προσπάθησα να αποχαιρετήσω την όμορφη εικόνα σου
όταν την κάμαρη τη γέμισε η αναπόλησή σου
