Ευχόμαστε σε όλες και όλους καλές διακοπές!
Νέες δημοσιεύσεις ξανά τη Δευτέρα 25 Αυγούστου.
Καλό καλοκαίρι!
En la mar hay unatorre
Στη θάλασσα είν’ ένας πύργος,
στον πύργο ένα παραθύρι
στο παραθύρι μία κόρη
ναυτικούς που αγαπάει.
Το χέρι δώσ’ μου περιστέρα
ν’ ανέβω πάνω στη φωλιά σου,
μόνη σου, λένε, πως κοιμάσαι,
θα’ρθω δίπλα να πλαγιάσω.
Η θάλασσα αν ήταν γάλα,
ψαράς θα ήθελα να γίνω,
και να ψαρεύω τους καημούς μου,
με τα λόγια της αγάπης.
Να μην κοιτάζεις το λιμάνι,
δε θά’βρεις τίποτα για νά ιδεις,
μία βαρκούλα ήταν δεμένη,
για μακριά ‘χει πια σαλπάρει.
*****
La Rozaen florese
Το ρόδο πάντ’ ανθίζει
το μήνα του Μαγιού
και η ψυχή μαυρίζει
γι’ αγάπη σαν μιλούν.
Λαλούνε τ’ αηδονάκια
μ’ αγάπης στεναγμούς
κι ο πόθος μου με δέρνει
ξυπνάει τους καημούς.
Να έρθεις περιστέρα
σε μένα, μην αργείς,
γιατί αν ψυχή μ’αργήσεις,
νεκρό πια θα με βρεις.
***
Esta montaña d’enfrente
Κει στο αντικρυνό βουνό
φωτιά έπιασε και καίει,
γύρεψα την αγάπη μου
και κάθομαι και κλαίω.
Λουλουδιασμένο μου δεντρί,
μου στόλιζες τον κήπο.
Σε φρόντιζα, σε πότιζα,
τώρα σε χαίροντ’ άλλοι,
Να ‘βρισκα τόσα μυστικά
που ‘ναι μεσ’ στη ζωή μου.
Να ‘χα τον ουρανό χαρτί,
τη θάλασσα μελάνι
Τα δέντρα για την πένα μου,
να γράφω τους καημούς μου.
Ξένοι και φίλοι κι αν ρωτούν,
τον πόνο μου τον κρύβω.
***
Siniza i Fumo
Στον καμένο τον κήπο
κάθησε ‘κει μια κόρη,
κοράκια μαύρα
της τσιμπούν την καρδιά.
Το φεγγάρι περνάει
ψηλά επάνω,
σκεπασμένη η όψη
από τη συννεφιά.
Καπνός και στάχτη,
πετάει και πέφτει
σε έναν εφιάλτη
χωρίς λυτρωμό.
Καπνός και στάχτη
τα μάτια της γεμάτα,
κανείς δεν την ξυπνάει,
καμιά παρηγοριά.
**
Árboles Lloranpor Lluvia
Για βροχή τα δέντρα κλαίν’
και τα βουνά γι’ αέρα
έτσι για την αγάπη σου
κλαίνε τα δυο μου μάτια.
Κι απ’ το γάλα πιο λευκό
είναι το πρόσωπο σου
άσπρα λουλούδια πέφτουνε
από την ομορφιά σου.
Κλαίω και ρωτάω τι θα μου συμβεί
μόνος θα πεθάνω σε χώρα μακρινή
Θα μαδήσω δροσερό
τριανταφυλλάκι άσπρο
ρούχο να φτιάξω αγάπη μου
μαζί σου να διαβαίνω.
Με κοιτάζει άγγελος
μεσ’ απ’ τα δυο σου μάτια,
θέλω να κλάψω, μα η καρδιά
μόνο αναστενάζει.
Κλαίω και ρωτάω τι θα μου συμβεί
μόνος θα πεθάνω σε χώρα μακρινή
***
Abrix mi galanica
-Θ’ ανοίξεις ομορφιά μου,
πριν να ’ρθει η αυγή;
-Θ’ ανοίξω άγγελέ μου
την πόρτα να μπείς,
τη νύχτα δεν κοιμάμαι
σε σκέφτομαι πολύ.
-Διαβάζει ο πατέρας,
θ’ ακούσει που θα μπείς
-Μον’ κλέψ’του τα γυαλιά του
κι αυτός θα κοιμηθεί!
-Η μάνα μαγειρεύει,
θ’ ακούσει που θα μπείς
-Μον’ κλέψ’της την κουτάλα,
κι αυτή θα κοιμηθεί!
-Ο αδερφός μου γράφει,
θ’ ακούσει που θα μπείς
-Την πένα του να κλέψεις,
κι αυτός θα κοιμηθεί!
***
Scalericade Oro
Χρυσαφένια σκαλίτσα
με φίλντισι και χρυσό,
για να την ανέβει η νύφη
σαν θα παντρευτεί
Να δούμε ήρθαμε,
να δούμε ήρθαμε,
να ζήσουν με τύχη,
να ζήσουν με χαρά.
Κι αν η νύφη δεν είναι πλούσια,
εύχομαι να’ χουν μεγάλη τύχη!
Κι αν η νύφη δεν έχει προίκα,
εύχομαι να’χουν μεγάλα πλούτη!
***
La Rosa Linda
Τ’ όμορφο ρόδο πάει στη θάλασσα,
αχ, μικρούλα, φέρε μου, ομορφούλα,
φέρε μου νερό.
Όχι, δε μπορώ να φέρω νερό,
πέφτει ψύχρα, με γυμνά τα πόδια
‘κει δεν τριγυρνώ.
Τα πασούμια σου βγάλτα να χαρείς,
πρώτα ο Θεός, χρυσά παπούτσια
‘γω θενά σου πάρω, από την αγορά.
Δε χρειάζομαι ΄γω τα δώρα σου,
του πατέρα μου, παπούτσια θα ζητήσω
που’χει εμπορικό μέσα στην αγορά.
***
Puncha, Puncha
Κρύβει το ρόδο έν’ αγκάθι
και η αγάπη τόσο πόνο,
σε μένα δεν ανήκεις πια,
γρήγορα φύγε μακριά.
Πόσες φορές συχνά θυμάμαι.
να σε φιλώ γλυκά στο στόμα
τώρα πια φύγαν οι στιγμές,
έμειν’ ο πόνος για το χτες.
Ψηλά βουνά και σεις πελάγη,
δείξτε μου πού ‘χει πάει η αγάπη,
δείξτε μου δρόμο να τη βρω,
κι έτσι να παρηγορηθώ.
Αν να με δεις ξανά θελήσεις,
έξω να βγεις, θα σου μιλήσω,
κοίτα στη θάλασσα μπροστά,
κει θα με βρεις μεσ’ στα βαθιά.
