Κατά Μάρκου, κατά Ματθαίου, κατά Λουκά, κατά Ιωάννου
Και είπεν αυτοίς!
Ω δύναμις ιερά εξαντλήσεως ζωογόνου!
Ω αβάσταγη του πνεύματος ροή θεία!
Όταν εβδομηντάχρονη εις γραφείον επάνω
εχάνετο, δοσμένη σε αυτό που η άποψις αποκαλεί
αύθαδες, χυδαίον, ηθικής κατακραυγή,
σε αυτό, που, την φαντασία της ζωης εγείροντας,
άδοντας της ψυχής την καλλιέπεια,
στην απόλαυση άγει.
—-
Τ’ αγέρωχα μαλλιά σου,
τα μαύρα μάτια,
εκδίδονται με θράσος στη βροχή.
Θυγατέρες τα χείλη σου ρουφούν,
τις άτεγκτες παρειές σου εμπιστεύονται,
ποθώντας τους φιλόπονους μηρούς σου.
Τα δάκρυά σου ψηλαφώ,
τα αγορίστικα Μαρία θέλγητρά σου.
—-
Διαστήματα ( μύχιες υποψίες ανεπαίσθητες ),
στα όμματά μας αχνοφέγγουν.
Τ’ απογέματα όλο και λιγότερο
απ’ του βασιλέματος τη ροδοβρύση πίνουν.
Τα αναστήματα υποκρίνονται,
σε πτώσης πορεία ομολογούν
των αναμνήσεων το αΐδιο
—
Στων κορφών τα πέρατα,
ο ουρανός όλος παράπονο
όταν κάτω κοιτά,
-παραμονεύει
στου ήλιου το καταλάγιασμα που την έκσταση υποβάλλει,
το γέλιο σου το παιδικό,
αυγή πρωτόγνωρη, να προβάλλει.
—-
Στης νύχτας τις ακαταλάγιαστες σιγές,
που τ΄άστρα ειρωνεύονται την απειλή του μαύρου,
πέννες χαράζουν επιθυμίες αθώπευτες,
ουλές ανεξίτηλες του λάβρου.
Τα χέρια αρωγοί πάλι,
την πέννα σφιχτά σέρνοντας,
την νόηση αυνανίζουν.
—-
Σύννεφο, όμβρος
αιδοιολείκτες αίσθησης
το πνεύμα νοτίζουν,
αφές, φθόγγοι υποτονικοί
κλίνες δονούν,
η γυμνότης προσφέρεται!
Γυναίκα εξέρχεται από την κάμαρα
στις μύτες των ποδιών,
την νομιμότητα μην αφυπνήσει.
Καλο θα ηταν ο προικισμενος με νοηση ανθρωπος, να εβαζε σε αγαστη συνεργασια το ενστικτο της αυτοσυντηρησης και το ενστικτο το ερωτικο της ηδονης της αναπαραγωγης, οπως , και αν το ονομαζει ο καθεις.
Αντ αυτου οι ανθρωποι τοποθετωντας την ηθικη εκει που δεν υπαρχει δηλαδη στο ερωτικο αισθανεσθαι, αποκαλωντας τον ερωτα μοιχεια, απιστια, προστυχια ( γεμιζοντας λογω στερησης ερωτικης την κοινωνια απο βιαστες, παιδοφιλους, κτηνοβατες ), και, ουσιαστικα εξοβελιζοντας τον, ξεχειλωσαν, παραποιωντας, και το ενστικτο αυτοσυντηρησης, μετατρεποντας αυτο σε ενα αποτροπαια ανηθικο κυνηγι υλικου πλουτου αλληλοξοντωσεως, που, προυποθετει την εξιδανικευση των υλικων αγαθων.
Αγαστη συνεργασια, λοιπον, των δυο ενστικτων ( χωρις την εξαφανιση του ενος και την αλλοιωση – παραποιηση – παραμορφωση του αλλου ), και, ας αυτη η συνεργασια οδηγησει σε οποια κοινωνικο πολιτικη οργανωση της ταιριαζει.
Και δεν υπαρχει ηθικη στον Ερωτα, διοτι ο Ερωτας απο μονος του ειναι η ηθικη! Η συνατηση, κατα τον Πλατωνα, με το θειο, δια του ποθου της αναμνησιακης συλληψης του καλλους.
Ριγη ερωτος βολιδοσκοπουν το θειο!
Η συναντηση, κατα τον Πλατωνα, με το θειο
Ο έρωτας είναι πάθος. Και τα πάθη τυφλώνουν.
Έπειτα, λένε ότι στον πόλεμο και στον έρωτα
όλα επιτρέπονται. Επομένως, όπως και στον
πόλεμο, δεν υπάρχει καμία απολύτως ηθική
στον έρωτα. Δεν πιστεύω στον έρωτα.
Πιστεύω στην αγάπη.
Την καλημέρα μου.
(Ευχαριστώ τον κύριο Καζάση για τα όμορφα ποιήματά του.)
Θα ήθελα να γράψω και κάτι πιο αισιόδοξο. Αρκετοί άνθρωποι βρίσκουν τον τρόπο να μετουσιώσουν τον έρωτα σε αγάπη.
Αν, και, αντιμετωπιζομαι απο τις γυναικες ως επικινδυνος απο τον οποιον απειλουνται, διαισθανομαι, οτι στο βαθος βαθος με συμπαθουν, διοτι λεγω την αληθεια, λεγοντας οτι εν ετει 2025 χορευουν στα κελευσματα που ο ανδρικος φασισμος εναντιον τους υπαγορευει!
Εαν, εαν, και, οταν, και παλι εαν με σκοτωσουν, δεν θα το εχουν αποφασισει θηλυκα μυαλα, ουτε θα το εχουν κανει γυναικεια χερια.
Κυριε Μεσολωρα, κανετε εναν κοπο, να διαβασετε την — Δολοφονια του Χριστου — του διακονου της ανθρωποτητας, ΒΙΛΧΕΛΜ ΡΑΙΧ
«Ακόμα μια προειδοποίηση στον αναγνώστη: Μάθε, γιε μου, πως έχουν γραφτεί πολλά βιβλία· τέλος δεν έχουν. Μα η πολλή σκέψη εξουθενώνει. Άκου το συμπέρασμα όλων αυτών των λόγων: Να σέβεσαι το Θεό και να τηρείς τις εντολές του· αυτό είναι το παν για τον άνθρωπο. Γιατί ο Θεός θα κρίνει όλες τις πράξεις μας, είτε αγαθές είναι είτε κακές, ακόμα και τις πιο απόκρυφες.»
Εκκλησιαστής 12, 12-14
Αγαπητέ κύριε Καζάση, θα θέλατε να γίνετε λίγο πιο αναλυτικός; Γιατί να διαβάσω το βιβλίο «Η δολοφονία του Χριστού» του Βίλχελμ Ράιχ; Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόταση.
Είμαι 49 ετών κύριε Καζάση. Ούτε που το κατάλαβα πότε πέρασε μισός αιώνας. Σας ευχαριστώ.
«Γι’ αυτό κι εγώ πλέκω τον ύμνο στη χαρά: Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για τον άνθρωπο σ’ αυτό τον κόσμο, από του να τρώει, να πίνει και να χαίρεται· κι αυτή η ευδαιμονία να τον συνοδεύει και στα έργα του, όλες τις μέρες που ο Θεός του έδωσε να ζήσει εδώ στη γη.»
Εκκλησιαστής 8, 15
Κυριε Μεσολωρα, να εχετε υγεια και να εκφραζετε τις αποψεις σας, αν και διαφωνω με αυτες, βρισκοντας παντα πλουραλιστικο εδαφος, πλουραλιστικη φιλοξενια, οπως στο — Ποιειν –.
Θα γνωριζετε, βεβαια, οτι πολλοι ομογαλακτοι σας, χριστιανοι ( θελω να πιστευω, πως οχι εσεις ), θα εκαιγαν τις ποιητικες συλλογες μου στην πυρα, εαν δεν με λιθοβολουσαν και εμενα τον ιδιο, ριχνοντας με στην πυρα, ανεπειδεκτοι για οιονδηποτε διαλογο, προθυμοι για λογοκρισια και διωξεις. Εδω εν ετει 2025 απαγορευεται στις γυναικες, να πλησιασουν στο Αγιον Ορος! τετοιος σκοταδισμος – ρατσισμος! Ενω η μητερα του θεανθρωπου σας ηταν γυναικα! Εν παση περιπτωσει, ουτε θα με πεισετε ουτε θα σας πεισω. Κρατηστε μονο τουτο : Οτι ενω τυγχανετε, τυγχανουμε, και χαιρομαι γι’ αυτο, πλουραλιστικης φιλοξενιας – ισηγοριας απο καποιον λογοτεχνικο χωρο, οι ομογαλακτοι σας δεν θα συμπεριεφεροντο το ιδιο τουλαχιστον σε εμενα ( διοτι δεν μπορω να ομιλησω για κανεναν αλλον εκτος απο τον εαυτο μου ).
Οσο για τον Βιλχελμ Ραιχ, στο βιβλιο του, — Η Δολοφονια του Χριστου –, συνυφαινει, εαν οχι ταυτιζει, την φυση με τον θεο. ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΠΟΥ ΤΟΣΟ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟς ( για να μην χρησιμοποιησω βαρυτερη λεξη στην θεση της λεξεως, — δογματισμος –, διοτι η βαρυτερη αυτη λεξη ταιριαζει ), πολεμησε και εξακολουθει, να πολεμα.
Καληνυχτα σας.
Παρακαλω οπως αποσυρετε το προηγουμενο σχολιο μου
Ο Θεός δεν είναι η φύση. Ο Θεός δημιούργησε τη φύση. Ο Θεός είναι ανώτερος από τη φύση.
Όλα αυτά βέβαια είναι πίστη, δεν μπορώ να τα εξηγήσω με τη λογική.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την απάντησή σας.
υγ.
Διαβάζω στη Βικιπαίδεια για το Άσμα Ασμάτων:
«Το βιβλίο συνιστά πιθανότατα μια ανθολογία ερωτικών ή γαμήλιων τραγουδιών, στα οποία υμνείται σε ποικίλους τόνους, με ζωηρές και, πολλές φορές, τολμηρές εικόνες και σε ωραιότατη λυρική γλώσσα ο έρωτας και τα δυνατά συναισθήματα που συνδέονται με αυτόν. Η θέση ενός τέτοιου βιβλίου στην Αγία Γραφή προκαλεί συχνά έκπληξη στον αναγνώστη. Παρ’ όλα αυτά ο έρωτας, όπως και όλα τα αγνά συναισθήματα που συνδέουν τους ανθρώπους μεταξύ τους, συνιστούν δώρα του Θεού και από την άποψη αυτή η εξύμνησή τους δε θα μπορούσε να απουσιάζει από τη Βίβλο. Από την άλλη μεριά η συζυγική αγάπη ανάμεσα σε έναν άνδρα και μια γυναίκα απεικονίζει στα βιβλικά κείμενα τη σχέση Θεού-Ισραήλ και Χριστού-Εκκλησίας. Έτσι το περιεχόμενο του βιβλίου κατανοήθηκε τόσο από τους Ιουδαίους, όσο και από τους Χριστιανούς, ως αλληγορική έκφραση των σχέσεων αυτών.»
Σας ευχαριστώ.
Τι δουλεια εχει το Ισραηλ, το οποιο μεσω του θρησκευτικου συναισθηματος δηλαδη μεσα απο την παραλλαγη την ιουδαικη, τον χριστιανισμο ( ΔΙΑ ΤΟΥ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ σαυλου – παυλου ) κυριαρχησε στο ενα τριτο της ανθρωποτητος, ξεριζωνοντας, διωκοντας, γκρεμιζοντας μεσω του χριστιανισμου το αρχαιο ελληνικο πνευμα! Δεν ειχα καμμια υποχρεωση, απο την γ δημοτικου να διδασκομαι την ιστορια του Ισραηλ – παλαια διαθηκη ( μωυση, δαλιδα, σαμψων, αβεσσαλωμ, ισαακ, αβρααμ και το κακο συναπαντημα ). Καθε Κυριακη της ορθοδοξιας ψελλονται μεσα στις εκκλησιες αναθεματισμοι εις βαρος των ελληνων, αφου ολες οι φιλοσοφικες σχολες, οι ναοι και τα θεατρα των αρχαιων ελληνων γκρεμιστηκαν και στις θεσεις τους κτιστηκαν εκκλησιες απο τους κυριαρχους πια ιουδαιο χριστιανους! Απαγορευοταν δια νομου να αποκαλεσεις καποιον με την λεξη- φυλετικο προσδιορισμο, — ελληνας —.
Αναθεματισμοι κατα των αρχαιων ελληνων που διαβαζονται στις εκκλησιες κυριως την Κυριακη της ορθοδοξιας:
Τοις τα ελληνικα διεξιουσι μαθηματα κ.λ.π. αναθεμα τρις.
Τοις μετα των αλλων μυθικων πλασματων και τας πλατωνικας ιδεας ως αληθεις δεχομενοις, αναθεμα τρις.
Τοις δεχομενοις, και παραδιδου`σι τα ματαια ελληνικα ρηματα, αναθεμα τρις.
Τοις ευσεβειν μεν επαγγελομενοις τα των Ελληνων δε δυσσεβη δογματα, αναθεμα τρις.
Τοις την μωραν των εξωθεν φιλοσοφων λεγομενην σοφιαν προτιμωσι, αναθεμα τρις.
Τοις λεγουσιν οτι οι των Ελληνων σοφοι και πρωτοι των αιρεσιαρχων, αναθεμα τρις.
Το Ισραηλ! που, οι εξουσιαστες του πραττουν αυτα που πραττουν (στους οχι κατ’ εμε συμπαθεις αραβες παλαιστινιους λογω θρησκευτικου αποτροπιασμου εξαγριωμενου μουσουλμανισμου – οπιου χειροτερου του χριστιανισμου – του ιουδαισμου ), λησμονωντας τα οσα ο λαος του Ισραηλ εχει περασει.
Θυμαμαι οταν πριν απο χρονια, μια φιλη, μου ειχε πει, οτι συνευρισκομενη με εναν πολυ ομορφο νεαρο παλαιστινιο, μελαχρινο με πρασινα ματια, ειχε κατατρομαξει, διοτι ο ανθρωπος δεν εκανε ερωτα, αλλα ασκηση πολεμικων τεχνων, και, τελικα, ο νεαρος δεν μπορεσε, να λειτουργησει.
Οι θρησκειες του πολιτισμου ειναι ο,τι πιο υπουλο, προβοκατορικο, πιο προστυχο, πιο διαστροφικο επενοησε ο εκμεταλλευτικος ανθρωπος ως δεκανικι της διαστροφης του, της ανηθικοτητας του.
Δεν εχουν ουδεμια σχεση με την αγαπη, τον αλτρουισμο – ουμανισμο, την αρετη, την ηθικη, την αυταρκεια, την ευδαιμονια, και, ας οι αφελεις νομιζουν το αντιθετο, χαριζοντας ολες αυτες τις αξιες στους αρνητες – εχθρους – προβοκατορες των αξιων αυτων!
Δεν αμφισβητώ τα εγκλήματα των «χριστιανών», του Ισραήλ και του Ισλάμ, αλλά λίγα έχουν κάνει και οι αρχαίοι Έλληνες;
Τον Σωκράτη οι αρχαίοι Έλληνες δεν καταδίκασαν σε θάνατο; Και παραλίγο και τον Αριστοτέλη; Ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες δεν ήταν ο Διογένης που έψαχνε με το φανάρι του για άνθρωπο; Ο Αγαμέμνων και η παρέα του δεν ήταν που έκαναν επιθετικό πόλεμο στην Τροία; Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν έκανε επιθετικούς πολέμους; Οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν που είχαν τους δούλους; Η Αθήνα δεν τυραννούσε τις άλλες πόλεις; Οι αρχαίοι Έλληνες δε φαγώθηκαν μεταξύ τους με τον πελοποννησιακό πόλεμο; Και οι διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου παρομοίως; Αυτά τα ελάχιστα πολύ πρόχειρα.
Την καλημέρα μου.
περί χριστιανών
Χριστιανοί είναι όλοι οι καλοί άνθρωποι
ανεξαρτήτως σε ποια θρησκεία ή φιλοσοφία ανήκουν.
Ελλειψει ελεθεριακου κινηματος, που προυποθετει συλλογικη συνειδηση κριτικη, που, εαν υπηρχε, δεν θα φθαναμε εως εδω!
Σε εναν πολιτισμο διαστροφης, αντιφασεων αξεδιαλυτων, φθανουμε στο σημειο καποιοι, εντελως αυθορμητα, αθελα μας, ενστικτωδως, να βλεπουμε ως τιμωρους του βρωμερου δυτικο ευρωπαικου – αγγλοαμερικανικου καπιταλισμου ( που παντοιοτροπως επιζητει καταστροφικη εκτονωση της οικονομικης κρισεως, ΕΝΕΚΑ ελλειψεως νεων αγορων, παρολο που εχει γδαρει τον τριτο κοσμο για το φτηνο εργατικο δυναμικο ), φθασαμε να βλεπουμε ως τιμωρους, τους σκοταδιστες, βασανιστες ψυχασθενεις, εξολοθρευτες των γυναικων — και οχι μονο — μουλαδες.
Δεν θα βαρεθω να το λεω. Η ηλιθιοτητα της ιδιωτειας που οδηγει στον ατομικισμο, απομακρυνοντας τους ανθρωπους απο την ασχολια τους με τα κοινα ( αρα με την πολιτικη ), εκχωρωντας τις ζωες τους στου ελαχιστους, οφειλεται στην εκμεταλλευτικη μορφη της οικογενειας, που καταλυει την ιερη αποστολη της εννοιας, οικογενεια που σημαινει ενοτητα! ΓΙ’ ΑΥΤΟ Ο ΣΩΚΡΑΤΗς δια της ΠΟΛΙΤΕΙΑς ( ΚΑΙ Ο ΠΛΑΤΩΝ προς τιμην του που το διεδωσε ), καταργει την διαχρονικη ατομικιστικη μορφη της οικογενειας, που στηριζει τον εκμεταλλευτικο διαχωρισμο των ανθρωπων, για να πετυχει την ενοτητα της πολιτειας! Και, βεβαια, τον ναρκοθετη ΣΩΚΡΑΤΗ ΤΟΝ ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
Η Πολιτεία είναι έργο του Πλάτωνα και όχι του Σωκράτη. Αυτό τουλάχιστον μου λένε οι περιορισμένες γνώσεις μου.
Αγαπητέ κύριε Καζάση, αν θυμάμαι καλά, ο Πλάτωνας έδιωξε από την πολιτεία του όχι μόνο τον Όμηρο, αλλά το σύνολο σχεδόν της ποίησης.
Σας ευχαριστώ.
υγ.
Αγαπητέ κύριε Μεσολωρά, βγάλτε πρώτα από το μάτι σας το δοκάρι, κι έπειτα θα δείτε καθαρά και θα μπορέσετε να βγάλετε το σκουπιδάκι από το μάτι του αγαπητού κύριου Καζάση.
Ο Πλατων εγραψε οσα ο Σωκρατης ειπε. Ο Αριστοτελης στα ομιλει για ενεργους πολιτες σε μια εξουσια των πολλων μετοχων της Αμεσης Δημοκρατιας.
Αλλα σας ενοχλησαν, και, με αλλα καταπιαστηκατε, χιουμοριζοντας, αποφευγοντας, να γινετε σαφης, παιρνοντας θεση.
Ο Αριστοτελης στα — Πολιτικα — ομιλει για ενεργους πολιτες σε μια εξουσια των πολλων, μετοχων της Αμεσης Δημοκρατιας. Αλλα σας ενοχλησαν, και, με αλλα καταπιαστηκατε, χιουμοριζοντας, αποφευγοντας, να γινετε σαφης, παιρνοντας θεση.
Η εξουσια τσαλαπατα τις προσωπικοτητες – οντοτητες των ανθρωπων! Αυτο ηταν και ειναι διαχρονικο με την ανοχη – συνενοχη του ανθρωπου της διπλανης πορτας, του φιλησυχου νυκοκυραιου, ο οποιος λεει στα παιδια του ( ειτε αμεσα με λογια ειτε εμμεσα με πραξεις ), οπως οι γονεις μου σε εμενα ελεγαν αμεσα, —- να ειναι οι πελατες του μπαμπα καλα, για να ειμαστε και εμεις καλα —- .
Απο το 2020 ομως και μετα η εξουσια εκτος του εγκληματος και της αδικιας ( παγιες εντολες τις ), προχωρησε ακομη περισσοτερο στον εξευτελισμο των ανθρωπων, φορωντας τους μασκες, απαγορευοντας σε αυτους να κυκλοφορουν, υποχρεωνοντας τους με βια εκβιαστικη, να βαλουν μεσα στο σωμα τους χημικες ουσιες – φαρμακα, μετατρεποντας το ονειρο το ουτοπικο για τους περισσοτερους, της ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ σε αδηριτη, αφευκτη ηθικη ιστορικη επιταγη, που ακουσθηκε και απο χειλη που δεν θα περιμενε κανεις να ακουσθει.
Ο αγωνιστης, Χρηστος Τσιγαριδας, ειχε πει: —- ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ, ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΥΧΙΑΣ! ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΟΙ ΘΕΑΤΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ, ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ!
Οι φιλησυχοι νεικο κυραιοι
«Ο δίκαιος γνωρίζει το δίκιο των φτωχών· ο ασεβής δεν την καταλαβαίνει αυτή τη γνώση.»
Παροιμίαι 29, 7
Δεν αμφισβητώ όλα αυτά τα μακάβρια που γράφει στο βιβλίο του «Πώς λειτουργεί ο κόσμος» ο απίστευτος Νόαμ Τσόμσκι, αλλά μήπως όλα αυτά είναι η μισή αλήθεια; Μήπως είναι μία φωτογραφία του διαβόλου, από την οποία απουσιάζει ο Χριστός; Και πού οδηγούν όλα αυτά; Μήπως είτε σε μία τεράστια ψυχολογική μαυρίλα είτε σε ένα τεράστιο τερατώδες μίσος; Αναρωτιέμαι… Μπορείς να τα βάλεις με τον διάβολο δίχως τη βοήθεια του Χριστού;
«Θυμάμαι, όταν ήμουν παιδί, η μάνα μου έλεγε ότι άμα ζυγίσεις το καλό και το κακό, θα δεις ότι το καλό είναι πιο βαρύ. Αλλά το κακό είναι πιο φανταχτερό και τραβάει το μάτι.»
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Οι άνθρωποι δε θέλουν την άμεση δημοκρατία· θέλουν βασιλιά· τον Τραμπ, τον Πούτιν, τον Κιμ Γιονγκ Ουν. Οι άνθρωποι δε θέλουν τους ανθρώπους.
Αγαπητέ κύριε Καζάση, διάβασα το βιβλίο που μου προτείνατε, «Η δολοφονία του Χριστού», και θα ήθελα να αναφέρω πρόχειρα ότι δε συμφωνώ με την ερμηνεία του Ιησού Χριστού από τον Βίλχελμ Ράιχ. Πιστεύω ότι η Καινή Διαθήκη λέει την αλήθεια για τον Ιησού Χριστό. Όσον αφορά όμως το κακό που κυριαρχεί στον κόσμο, εκεί συμφωνώ σε πολλά με τον συγγραφέα. Ομολογώ πάντως ότι δεν κατάλαβα πώς εννοεί τον καλό άνθρωπο ο Βίλχελμ Ράιχ.