Aφιερωμένη στον νεαρό ποιητή Μαξιμίλιαν Κρονμπέργκερ που πέθανε σε ηλικία 16 ετών, η ποιητική σύνθεση «Μαξιμίν» του Γκεόργκε, δημοσιευμένη το 1906, αποτελεί ένα θεατρικό δρώμενο για την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Εδώ μεταφράζονται τα δυο τελευταία ποιήματα της συλλογής, «Λήδα και Ο Ποιητής».
Αυλητές – με μενεξεδένιες φορεσιές – εμφανίστηκαν στο μεταξύ, φορώντας στεφάνια στα μαλλιά, και στάθηκαν
γύρω απ’ το νεκροκρέβατο της Λήδας.
ΛΗΔΑ
Κατρακυλούν απ’ τα κλαδιά οι ανθοί.
Σε πελάγη φωτός ο κόσμος κολυμπά.
Μακριά μια μελωδία απαλή από βιολιά ηχεί.
Ένα ροδοστέφανο σου πέφτει απ’ τα μαλλιά.
Το χέρι της γλιστρά μέσα απ’ τις μαύρες μπούκλες του ποιητή. Σαν από πέρατα απλησίαστα σβήνει απαλά η
μουσική. Μετά από μια παύση ο ποιητής ορθώνεται.
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ
Ας ακουστούν οι αυλοί! Τα κύμβαλα ν’ αρχίσουν να κρούουν!
Εσείς παιδιά κουνήστε δυνατά το κηρύκειο!
Τα λόγια σας μου ηχούν ακόμη στ’ αυτί.
Παιδιά μου εσείς οδηγήστε την ψηλά!
Με ανθούς λευκούς στολίστε το λευκό σώμα
Και τιμήστε την καθώς τιμούν μια θεά
Και κοσμήστε την όπως κοσμούν τη γυναίκα
Που απ’ τη νύχτα που της χάρισε ο θεός
Βαδίζει χορευτά και το τρυφερό υψώνει πόδι
Σε πράσινο λιβάδι επάνω – χαιρετώντας την ημέρα!
