Quelle est la cote des tableaux de Mario PRASSINOS en 2024
Αριστερά: Η 14χρονη Ζιζέλ διαβάζει δικά της κείμενα στους υπερρεαλιστές, το 1934 (φωτό: Μαν Ρέι). Ο Μάριος διακρίνεται πάνω αριστερά, ανάμεσα στους Μπρετόν, Ελυάρ, Σαρ, Περέ, Παρισό.
Δεξιά: Mario Prassinos, L’Église, 1934-1935. Ένα από τα πρώτα ζωγραφικά έργα που παρουσίασε στους υπερρεαλιστές ο έφηβος καλλιτέχν
*
Gisèle Prassinos
«Γράψιμο» («Écrire»)
Το μαύρο λαχταρά με το λευκό να ζευγαρώσει
μα ένας σύνδεσμος ροδαλός κι άμορφος
εμποδίζει: το χέρι
με το κέντρο του φυτεμένο στη σελίδα.
Χόβολη δίχως άνεμο
ζώο βαλτωμένο
και τ’ αφεντικό του μακριά
ξεχασμένο.
Ανάμεσά τους, σπασμένο το νήμα
που συνδέει τα χρόνια
καθένα μασάει την αλυσίδα.
Τοίχος ή παραπέτασμα;
Ποιος καταστρέφει την ηδονή, την πλησμονή;
Η άμμος;
στην πίσω πλευρά, το πιθανό:
αναχωρήσεις, μάχες
κορυφές
κοπάδια κουδουνίσματα.
Χειμώνας της λέξης
όπως στο δέντρο
των πουλιών μισεμός.
Σιωπή. Παγωνιά.
Περασμένη η σελίδα πλάι σε χέρι καθηλωμένο
κουλουριάζεται στον εαυτό της.
Κι έτσι, παγώνει τ’ αυτί
το μάτι στα σκούρα
η πίστη ατροφεί.
Πού ’ναι τώρα οι όμορφες γιρλάντες
οι αλλοτινές;
*
«Ωριμότητα» («Μaturité»)
Δεν βλέπει κανείς πιο καθαρά
δεν περπατά πιο εύκολα μες στις λάσπες
το ένα χτύπημα ακολουθεί το άλλο
μα το κοκκίνισμα παραμένει.
Γρήγορα κανείς μαθαίνει
και γρήγορα ξεχνά –
ο ορίζοντας πια δεν ακούει
της διαδρομής τ’ αναφιλητά.
****************************************************************************
Η ποιήτρια και πεζογράφος Ζιζέλ Πράσινος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Φλεβάρη του 1920. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, είχε γεννηθεί στην ίδια πόλη ο αδελφός της Μάριος, σημαντικός υπερρεαλιστής ζωγράφος. Το 1922, τα δυο αδέλφια εγκαταστάθηκαν με την οικογένειά τους στη Γαλλία. Το 1934, ο Μάριος σύστησε τη 14χρονη αδελφή του στον κύκλο των υπερρεαλιστών. Τα πρώιμα κείμενά της ενθουσίασαν τον Αντρέ Μπρετόν. Οι υπερρεαλιστές βρήκαν στο πρόσωπό της ένα ιδανικό: μια γραφή αυθόρμητη, αμόλυντη, μια ποιήτρια-παιδί.
Την ίδια εποχή, ο νεαρός Μάριος εμφανίζεται, άξαφνα σχεδόν, ως ένας από τους ακραιφνείς εκπροσώπους του υπερρεαλισμού στη ζωγραφική. Συνολικά, το εικαστικό του έργο είναι πολυσχιδές και σημαντικό (ζωγραφική, χαρακτική, εικονογράφηση σημαντικών εκδόσεων, σκηνογραφία…). Σήμερα μπορεί κανείς να το απολαύσει στο Μουσείο Mario Prassinos, στο κέντρο της Αθήνας.
Η Ζιζέλ, εξάλλου, έγραψε πλήθος βιβλίων στα γαλλικά, σε πεζό και ποιητικό λόγο, ενώ παρουσίασε και εικαστικά έργα ενταγμένα στο πλαίσιο του υπερρεαλισμού. Στο ελληνικό κοινό έχει παρουσιαστεί κυρίως το αφηγηματικό της έργο. Τα ποιήματα που μεταφράζονται εδώ προέρχονται από τη συλλογή L’Instant qui va (Περαστική στιγμή, 1985). Στο κατώφλι των γηρατειών πλέον, η ποιήτρια αφήνει πίσω της τον υπερρεαλισμό και υιοθετεί έναν πιο οικείο, εξομολογητικό τόνο…
