[René Magritte, Memory , Painting, 1948]
Διώκεται η μνήμη
Την κατηγόρησαν πως ήταν βασανιστική
Τους γέμιζε με τύψεις
Της πρόσαψαν πώς ήταν αδυσώπητη
Τους θύμιζε ευθύνες
Την κατηγόρησαν πως ήταν πατρική
Τους ήθελε αλύγιστους
Στο τέλος παραδέχθηκαν πως ήταν έτοιμη να τους καταδικάσει η ίδια
Κι αυτοί απλώς την πρόλαβαν
Η μνήμη διώκει όταν διώκεται
Ακούστηκε στην άκρη της αιθούσης
**
Λάθασσα
Τι ψιθυρίζεις απέραντο γαλάζιο;
Ψιθυρίζω όσα οι άνθρωποι έπνιξαν μέσα μου
Ρηχή ήμουν κάποτε.. το ξέρεις… για να βαθαίνει η αρετή των ανθρώπων Μα των ψυχών οι άγκυρες με βάθυναν
Κι ο βυθός μου γέμισε με ιδρώτα ναυτικών και δάκρυα άξιων γυναικών ξοπίσω Δεν είναι νερά αυτά- γελάστηκα- είναι ο πόνος των ανθρώπων
Που τα καράβια πάνω του το αύριο χαράζουν
***
Εκποίηση
Κάτω στο λιμάνι οι γιάπηδες πουλάν τη θάλασσα Αυτή που
Έπνιγε τη θλίψη της άνυδρης στεριάς τους
Giù al porto i guai vendono il mare lei che soffocava il dolore della loro terra arida
**
Προδοσία
Δεν τον πόνεσε η άρνησή του
Αλλά οι τρεις μαχαιριές που του ‘ριξε κοιτώντας τον στα μάτια
Ένας ήλος για κάθε ήλιο που έδυσε
Μια οπή για να χωρέσει κάθε όχι
*Τα ποιήματα είναι από τις δυο ποιητικές συλλογές «Δία Ερέβους» και «Βίου Αδέσποτα».
*****************************************
Ο Άρης Ορφανίδης είναι φιλόλογος-γλωσσολόγος. Διδάσκει εξ’ αποστάσεως νέα ελληνικά, αρχαία ελληνικά και γερμανικά σε ξένους και Έλληνες. Παραδίδει φιλολογικά μαθήματα σε μαθητές μέσης εκπαίδευσης. Έχει εργαστεί κατά καιρούς σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης και ξένων γλωσσών στην Ελλάδα, στην Ελβετία και στη Γερμανία. Έχει βραβευθεί σε φοιτητικό διαγωνισμό ελληνόφωνης ποίησης στην Ελβετία. Διδάσκει ποντιακή διάλεκτο σε πολιτιστικούς συλλόγους. Εξέδιδε το φοιτητικό περιοδικό «Μέθεξις». Αρθρογραφεί στον ηλεκτρονικό τύπο. Επιμελείται συνεντεύξεις ανθρώπων των Τεχνών στην εφημερίδα «Φαρέτρα». Περιπλανιέται στους δρόμους της ποίησης εξ’ απαλών ονύχων σε ένα ταξίδι αναζητήσεων με πολλές στάσεις αλλά χωρίς τερματικό σταθμό. Η πρώτη του συλλογή τιτλοφορείται «Δία Ερέβους». Η δεύτερη «Βίου Αδέσποτα».
