Ο χρόνος ορίζει τον άνθρωπο
Ο άνθρωπος στέκεται προσοχή μπροστά στον καθρέφτη.
Κοιτάζει κατάματα τον χρόνο.
Θέλει να τον ξεριζώσει από τον δρόμο του.
Δεν γνωρίζει όμως,
πως ο χρόνος κρύβει άπειρες ζωές μέσα του,
και πάντα επιστρέφει στην κορυφή του όρους.
~
Ο χρόνος τρέφεται με τους ιστούς μας.
Είναι σαρκοφάγος.
Δεν έχει ψυχή ούτε φωνή,
μοιάζει με νύχτα.
Εμείς προσποιούμαστε
πως όλα είναι μια χαρά,
ενώ εκείνος μας χτίζει μέσα του.
~
Ταξιδεύουμε περασμένοι σε χρυσή κλωστή.
Ο χρόνος μας μετράει καθημερινά.
Ο άνθρωπος που δραπετεύει
γίνεται σειρήνα για τους ζωντανούς.
Ο χρόνος έχει κλείσει όλες τις ρωγμές του
με καθωσπρέπει μέρες.
Εμείς οι ζωντανοί
δεν αισθανόμαστε
τον ενταφιασμό μας.
~
Η ζωή κουβαλά στην ράχη της τον χρόνο.
Εμείς πιστεύουμε πως είμαστε ελεύθεροι,
αλλά αδυνατούμε να ακούσουμε
τον κρότο των βημάτων μας.
