Quinta Essentia
i.
αυτή η γη
πηγάδι που στέρεψε
σκυλί παρασυρμένο
στην άκρη του δρόμου
ii.
άνθρωπος τρωτός
θα πει
να μπορείς να ξεφυλλίσεις
ουρανούς
χωρίς χέρια
ή να πίνεις ποτάμια
με χείλη τσακισμένα
από τις καταχρήσεις
των λέξεων
iii.
να λυπηθείς
για την αγάπη
που δεν έγινε έρωτας
για το σώμα
που παρέμεινε κορμί
για τη λάμψη στα μάτια
όσων έφυγαν
χωρίς να πουν
μια λέξη
*
Αρχή της Ινδίκτου
Άνδρας χάνεται στα νερά
όπως τα νερά χάνονται μέσα του
*
Θυμάμαι την αφέλεια του τοπίου:
το μικρό κοιμητήρι του Άη Γιώργη
δροσερό αγίασμα απ’ το βουνό
σκάλες που δεν βγάζαν πουθενά
λιόκλαδα καθώς βουτούσαν στον Παγασητικό
*
Μην έχοντας τίποτα να πω
παρά μόνο το όνομα της μάνας του πατέρα
των δυο μου αδερφών κι ενός σκύλου
που ’γινε άγγελος να μας αδειάσει τη γωνιά
*
Κάποτε αγαπάς
όπως το ανήλικο το νερό
όπως ο ψαράς τις πετονιές του
όπως ο ήλιος τ’ ασπρισμένα βότσαλα
*
Θα πνιγούμε κάποτε
όπως πνίγουν τ’ αγριόχορτα
τα ερειπωμένα σπίτια
