Τα πιο χαμηλά τα δέντρα έχουνε κορφές
Τα πιο χαμηλά τα δέντρα έχουνε κορφές,
τα έντομα ουρές, τη ζέστη της η φωτιά η μικρή
κι οι τριχούλες, αν και λεπτές, ρίχνουν σκιές,
αν κι όχι μεγάλο, οι μέλισσες έχουνε κεντρί.
Οι θάλασσες πηγή, όπως και η ρηχή η ποταμιά
κι η αγάπη είναι αγάπη, στο ζητιάνο και στο βασιλιά.
Σαν τα νερά τρέχουν αργά, ειν’ τα περάσματα βαθιά,
κινούνται οι δείκτες, κι όμως δεν τους παρατηρούν.
Η πιο σταθερή πίστη βρίσκεται σε λόγια λιγοστά,
οι χελώνες δεν τραγουδούν κι όμως αγαπούν.
Η αληθινή καρδιά έχει μάτια κι αυτιά, όχι γλώσσα να μιλάει:
ακούει, βλέπει, αναστενάζει μετά και σπάει.
Οι αντιφάσεις της αγάπης
Σπάνια ν’ ακούσει κανείς η και να δει,
δε γίνεται, ούτε ποτέ έχει γενεί,
να καίει, με τέλεια θέρμη και φλόγα, μια φωτιά,
χωρίς κάποιο υλικό μαζί, να τη βοηθά.
Και πιο παράξενο, μα, σίγουρα, ξέρω αληθινό,
σαν στη χαρά του κάποιος ζει με τον καημό
και πιο σκληρό, σαν βρήκε αγάπη πια,
να ζει ακόμα λες κι αυτή του ξεγλιστρά.
Που’χει αρκετά, μ’ άλλα πιστεύει το δικό του το κεφάλι,
η αγάπη δεν του λείπει κι αυτός ακόμα αμφιβάλλει.
Μα τι μαρτύριο, να ζει κανείς με τέτοια πεθυμιά,
να’χει ό,τι θέλει, μα να ζητά και να ζητά.
