Η μετάφραση/απόδοση του Ανδρέα Χ. Ζούλα ακολουθεί και τηρεί απολύτως τον κανόνα της ισοσυλλαβίας: Κάθε στίχος της μετάφρασης/απόδοσης έχει τόσες συλλαβές όσες και ο μεταφραζόμενος στίχος του Αρχαίου Κειμένου. Η Εισαγωγική Ευχή και οι ογδόντα οκτώ Ορφικοί Ύμνοι παρατίθενται σε αντικριστές σελίδες, αριστερά το Αρχαίο Κείμενο και δεξιά, η μετάφραση/απόδοση, ώστε ο αναγνώστης, όπως εξηγεί ο Ανδρέας Χ. Ζούλας, να έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί στίχο τον στίχο, χωρίς καν τη χρήση λεξικού, το αρχαίο κείμενο και να χαίρεται την ασύγκριτη ομορφιά του.
Ὀνείρου
θυμίαμα ἀρώματα
Κικλήσκω σε, μάκαρ, τανυσίπτερε, οὖλε Ὄνειρε,
ἄγγελε μελλόντων, θνητοῖς χρησμωιδὲ μέγιστε∙
ἡσυχίαι γὰρ ὕπνου γλυκεροῦ σιγηλὸς ἐπελθών,
προςφωνῶν ѱυχαῖς θνητῶν νόον αὐτὸς ἐγείρεις,
καὶ γνώμας μακάρων αὐτὸς καθ’ ὕπνους ὑποπέμπεις,
σιγῶν σιγώσαις ѱυχαῖς μέλλοντα προφαίνων,
οἷσιν ἐπ’ εὐσεβίηισι θεῶν νόος ἐσѳλὸς ὁδεύει,
ὡς ἂν ἀεὶ τὸ καλὸν μέλλον, γνώμηισι προληφѳέν,
τερπωλαῖς ὑπάγηι βίον ἀνθρώπων προχαρέντων,
τῶν δὲ κακῶν ἀνάπαυλαν, ὅπως ѳεὸς αὐτὸς ἐνίσπηι
εὐχωλαῖς ѳυσίαις τε χόλον λύσαντες ἀνάκτων.
εὐσεβέσιν γὰρ ἀεὶ τὸ τέλος γλυκερώτερόν ἐστι,
τοῖς δὲ κακοῖς οὐδὲν φαίνει μέλλουσαν ἀνάγκην
ὄѱις ὀνειρήεσσα, κακῶν ἐξάγγελος ἔργων,
ὄφρα μὴ εὕρωνται λύσιν ἄλγεος ἐρχομένοιο.
ἀλλά, μάκαρ, λίτομαί σε ѳεῶν μηνύματα φράζειν,
ὡς ἂν ἀεὶ γνώμαις ὀρѳαῖς κατὰ πάντα πελάζηις
μηδὲν ἐπ’ ἀλλοκότοισι κακῶν σημεῖα προφαίνων
****
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη: Το πρώτο μέρος (μέχρι την 133η σελίδα είναι μια εκτενής αφήγηση που κάνει σε πρώτο πρόσωπο ο Ορφέας, αναφερόμενος στη ζωή, το έργο του και τη θαυμάσια εποχή του. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου (σελ. 134-322) παρατίθενται σε αντικριστές σελίδες οι Ορφικοί Ύμνοι, στο Αρχαίο Κείμενο και στην μετάφραση/απόδοση. Στο τρίτο μέρος του βιβλίου (σελ. 323 – 362) ο «Ορφέας» μας εξομολογείται σε τι συνίσταται το διπλό του απωθημένο. Το οποίο τελικά κρίνει ο αναγνώστης… Το τρίτο αυτό μέρος καθώς και το βιβλίο κλείνει με τον «τελικό ύμνο» του «Ορφέα», ο οποίος βρίσκεται μπροστά στο μέγα ζήτημα Ύπαρξη – Ανυπαρξία. Και το αντιμετωπίζει.
*
Νυκτός
θυμίαμα δαλούς
Νύκτα θεῶν γενέτειραν ἀείσομαι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν.
Νὺξ γένεσις πάντων, ἣν καὶ Κύπριν καλέσωμεν
κλῦѳι, μάκαιρα θεά, κυαναυγής, ἀστεροφεγγής,
ἡσυχίηι χαίρουσα καὶ ἠρεμίηι πολυύπνωι,
εὐφροσύνη, τερπνή, φιλοπάννυχε, μῆτερ ὀνείρων,
ληθομέριμν’ ἀγαѳή τε πόνων ἀνάπαυσιν ἔχουσα,
ὑπνοδότειρα, φίλη πάντων, ἐλάσιππε, νυχαυγής,
ἡμιτελής, χθονία ἠδ’ οὐρανία πάλιν αὐτή,
ἐγκυκλία, παίκτειρα διώγμασιν ἠεροφοίτοις,
ἣ φάος ἐκπέμπεις ὑπὸ νέρτερα καὶ πάλι φεύγεις
εἰς Ἀίδην∙ δεινὴ γὰρ ἀνάγκη πάντα κρατύνει.
νῦν σε, μάκαιρα, καλῶ, πολυόλβιε, πᾶσι ποѳεινή,
εὐάντητε, κλύουσα ἱκετηρίδα φωνὴν
ἔλθοις εὐμενέουσα, φόβους δ’ ἀπόπεμπε νυχαυγεῖς.
*********************************************************************
Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Χ. Ζούλας γεννήθηκε το 1942 στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Δημοσιογράφος, με επαγγελματική σταδιοδρομία από το 1965 μέχρι το 2010. Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου. Διετέλεσε ρεπόρτερ, πολιτικός συντάκτης, σχολιαστής, αρθρογράφος αθηναϊκών εφημερίδων, καθώς και αρχισυντάκτης της «Καθημερινής» και του «Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων». Παραγωγός ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών πολιτικών εκπομπών. Έχει μεταφράσει το σύνολο των πενήντα σωζόμενων έργων της κλασικής δραματουργίας: Επτά τραγωδίες του Αισχύλου, επτά τραγωδίες και ένα σατυρικό δράμα του Σοφοκλή, δέκα εννέα δράματα του Ευριπίδη, ένδεκα κωμωδίες του Αριστοφάνη και πέντε κωμωδίες του Μενάνδρου. Προς έκδοση: «Βατραχομυομαχία».
Όλες οι μεταφράσεις του έχουν απόλυτη αντιστοιχία στίχων με το αρχαίο κείμενο και ισοσυλλαβία (στίχου της μετάφρασης με τον μεταφραζόμενο στίχο του αρχαίου κειμένου).
Εκδόσεις Υδροπλάνο
