Emily Dickinson, Ποιήματα (μετάφραση: Αλεξάνδρα Σωτηράκογλου)

F275/ Should you but fail at – Sea –

Should you but fail at – Sea –
In sight of me –
Or doomed lie –
Next Sun – to die –
Or rap – at Paradise – unheared –
I’d harass God –
Until He let you in!

F275/ Μα αν τύχαινε στη Θάλασσα να – πνίγεις –

Μα αν τύχαινε στη Θάλασσα να – πνιγείς –
Στα μάτια μου ευθύς –
Ή καταδικασμένος να ξαπλώνεις
Δίπλα στον Ήλιο –να πεθάνεις –
Ή στον Παράδεισο – να κρούεις – δίχως ν’ ακουστείς –
Θα έσκαγα τον Θεό –
Μέχρι που θα σου άνοιγε!

F279/ Of all the Souls that stand create –

Of all the Souls that stand create –
I have Elected – One –
When Sense from Spirit – files away –
And Subterfuge – is done –
When that which is – and that which was –
Apart – intrinsic – stand –
And this brief Drama in the flesh –
Is shifted – like a Sand –
When Figures show their royal Front –
And Mists – are carved away,
Behold the Atom – I preferred –
To all the lists of Clay!

F279/ Απ’ όλες τις Ψυχές που στέκονται στην πλάση –

Απ’ όλες τις Ψυχές που στέκονται στην πλάση –
Έχω Επιλέξει – Μια –
Όταν η Λογική από το Πνεύμα – ξεχωρίσει –
Κι έχουν τελειώσει – τα Τεχνάσματα –
Όταν αυτό που είναι – κι αυτό που ήταν –
Ξέχωρα – αυτοτελές – σταθεί –
Κι αυτό το εφήμερο Δράμα μες στη σάρκα –
Σαν την άμμο – μεταμορφωθεί –
Όταν οι Φιγούρες δείξουν το βασιλικό τους Μέτωπο –
Και οι Ομίχλες – διασκορπιστούν,
Ιδού το Άτομο – που διάλεξα εγώ –
Απ’ όλες τις λίστες του Πηλού!

F280/ The World – stands – solemner – to me –

The World – stands – solemner – to me –
Since I was wed – to Him –
A modesty – befits the soul
That bears another’s – name –
A doubt – if it be fair – indeed –
To wear that perfect – pearl –
The Man – opon the Woman – binds –
To clasp her soul – for all –
A prayer, that it more angel – prove –
A Whiter Gift – within –
To that munificence, that chose –
So unadorned – a Queen –
A Gratitude – that such be true –
It had esteemed the Dream –
Too beautiful – for Shape to prove –
Or posture – to redeem!

F280/ Ο Κόσμος – στέκεται – πιο ιερός – για εμένα –

Ο Κόσμος – στέκεται – πιο ιερός – για εμένα –
Από τότε που παντρεύτηκα – Αυτόν –
Μια ταπεινότητα – συνάδει στην ψυχή
Που φέρει κάποιου άλλου – το όνομα –
Μία αμφιβολία – αν πράγματι – είναι δίκαιο –
Να φορώ αυτήν την τέλεια – πέρλα –
Ο Άνδρας – δένει – πάνω στη Γυναίκα –
Ν’ αποκλείσει την ψυχή της – από όλα –
Μια προσευχή, ότι πιο άγγελος – αποδεικνύεται –
Ένα πιο Λευκό Δώρο – στα ενδότερα –
Προς εκείνη τη γενναιοδωρία, που επέλεξε –
Τόσο απέριττη – μία Βασίλισσα –
Μία Ευγνωμοσύνη – ότι αυτό είν’ αλήθεια –
Το Όνειρο είχε υπολογιστεί –
Πολύ όμορφο – να το αποδείξει ένα Σχήμα –
Ή κάποια στάση – να εξιλεωθεί!

F281/ Me, change! Me, alter!

Me, change! Me, alter!
Then I will, when on the Everlasting Hill
A Smaller Purple grows –
At Sunset, or a lesser glow
Flickers upon Cordillera –
At Day’s superior close!
F281/ Εγώ, ν’ αλλάξω! Εγώ, διαφορετική!

Εγώ, ν’ αλλάξω! Εγώ, διαφορετική!
Τότε μπορεί, όταν πάνω στον Αιώνιο Λόφο
Ένας Μοβ Μικρότερος φυτρώσει –
Στη Δύση, ή μια πιο αδύναμη λάμψη
Να τρεμοπαίξει απάνω στην Κορδιλιέρα* –
Στο υπέρτατο κλείσιμο της Μέρας!

F282/ We play at Paste –

We play at Paste –
Till qualified for Pearl –
Then, drop the Paste –
And deem Ourself a fool –
The Shapes, tho’, were similar,
And our new Hands
Learned Gem Tactics
Practicing Sands –

F282/ Παίζουμε με τη Πάστα –

Παίζουμε με την Πάστα –
Ώσπου ν’ αξιωθούμε για την Πέρλα –
Έπειτα, ρίχνουμε την Πάστα –
Και τους Εαυτούς μας νομίζουμε χαζούς –
Τα Σχήματα, όμως, παρόμοια,
Και τα νέα μας Δάχτυλα
Μαθαίνοντας των Πετραδιών τις Τεχνικές
Με εξάσκηση στα Χώματα

* Κορδιλιέρα: Η οροσειρά στις ισπανόφωνες χώρες (Μπαμπινιώτης, 2019)