ΤΟ ΑΔΑΠΕΔΟ ΔΩΜΑΤΙΟ
Μακάρι να ’χε δάπεδο το δωμάτιό μου!
Μπορεί να μη νοιάζομαι τόσο για πόρτες
Όμως το τόσο μπουσούλημα
Χωρίς ν’ ακουμπάς κάτω
Βραχνάς έγινε, βαρεμάρα στον πάτο.
Η ΜΩΒ ΓΕΛΑΔΑ
Ποτέ δεν είδα μωβ γελάδα
Ουτ’ ήλπισα να δω ποτέ
Μ’ αν μωβ επρόκειτο να γίνω λεία
Να δω θα προτιμούσα μία.
ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ
Τα δάχτυλα των χεριών μου προτιμώ
Τη μύτη μου θα θυσίαζα για να σώσω τ’ αυτιά μου
Κι όσο για τα μαλλιά μου
Χαίρομαι που ειν’ όλα εδώ
Κι όταν τα χάσω, πολύ θα λυπηθώ.
Αφήστε ένα σχόλιο
