Ανθολογούνται οι: Κλεονίκη Δρούγκα, Έμμα Τσιβρά, Κατερίνα Δέμου, Νίκος Τζώρτζης

 

`

Το ποδήλατο της Κατερίνας

Επικίνδυνη ποδηλάτισσα
στον θρίαμβο του καθαρού αέρα
ρουφά τη ζωή
ξεγελά τις σκέψεις
ξεσκονίζει τις εμμονές
κάνει τις μνήμες λιγότερο αιχμηρές
έρχεται πιο κοντά στην παραλία
-είναι μια εμμονή κι αυτό-
στο σακίδιο της κρασί
με κίνδυνο να χάσει τον έλεγχο του δειλινού
να πέσει.

Κι αν αφεθεί να πέσει
σε δρόμο με χαλίκια;
Θα μάθει
Η ισορροπία είναι άθροισμα βημάτων
Θα αναμετρηθεί
Η ισορροπία είναι θέμα χρόνου
θα περιπλανηθεί
θα ψάξει
θα αρνηθεί
μπορεί και να χαθεί
να χάσεις πρέπει αν θες να βρεις.

Κλεονίκη Δρούγκα

 

 

`

*

Πενθώ την Άνοιξη

Καθισμένη
-στο παλιό ντιβάνι
την άχνα απ’ το φλυτζάνι μου

χαζεύω καθώς
-σκιές ανεβαίνουν στο ταβάνι.
Ψίχουλα

στο περβάζι της λήθης
-οι αναμνήσεις ζητιανεύουν:
το πέταγμα του νου

το ράμφισμα του ματιού
-στο ψιχαλισμένο τζάμι
του παρελθόντα χρόνου-

της ψυχής το λυγμό.

Απ’ τ’ανοιχτό παράθυρο
η Άνοιξη μου γνέφει
-μ’ αρώματα πικρά

με κατακυριεύει-:
έτσι τ’ ανεξήγητα εξηγώ
τα δυσδιάκριτα διακρίνω

τις διαφορές μπερδεύω
-στις αποστάσεις μπερδεύομαι.
Πενθώ:

δίχως
«το μικρό παράνομο σημείωμα
της Άνοιξης μέσα στην τσέπη»

δε ζούμε
-απλά επιβιώνουμε.
Κι ο ουρανός:

μιζέριασε
ρίχνει λασποβροχή
ξεραίνει τις μπιγκόνιες.
Παρελθόν
παρόν
και μέλλον

σ’αγκάλιασμα ασφυκτικό
λευκό φως εκπέμπουν
-μοναχά στα όνειρά μου

τ’αξεδιάλυτα-.

Έμμα Τσιβρά

`

*

Ανάσα ψυχής

Φερέοικος κατέληξε ο άνθρωπος
άδειο κουφάρι μόνο.
Περιπλανίεται σιωπηλά δίχως να τολμά
Μα σαν στο φως σταθεί η ψυχή ξεπηδά για να βγει.
Ψυχή βουτηγμένη στην λήθη
συλλογίσου μονάχα τι σου έπραξε η Αφροδίτη.
Οι Μούσες οι ξακουστές με ρώτησαν για σε
Πως είναι φυλακισμένη να ζητάς ελευθεριά;
Το πρώτο δειλινό σε βρίσκει αγκιστρωμένη
Κρατώντας σφιχτά το φυλαχτό στο χέρι.
Την γιατριά της ψυχής μονάχα αυτά φέρουν
μα είναι το κορμί ή την ψυχή που μάχουν;
Λογάριασε πως μονάχα εσυ υπάρχεις
τριαντάφυλλα μοσχοβολάς και σαν άγγελος μοιάζεις
Στην αγκαλιά σου κράτα ο,τι σε τυραννά
Πότε να μην ξεχάσεις γιατί τα κουβαλάς
γίναν η πυξίδα, το διαβατήριό σου
κάθε φορά που ετοίμαζες το φευγιό σου.
Πολλές φορές θέλησες να φύγεις
μα δεν τόλμησες
Πολλές φορές πολέμησες
Κι ας πόνεσες
Πολλές φορές θέλησες να φύγεις στη ζωή σου
μα ούτε να το σκεφτείς δεν πρόλαβες
Πολλές φορές θέλησες να φύγεις στη ζωή σου
μα έννοια σου κι είχες ήδη φύγει.

Κατερίνα Δέμου

`

*

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

– Δε βαρέθηκες, Παπαφλέσσα, να παίζης θέατρο;
[…]– Πηγαίνω να πολεμήσω τον Μπραήμη!
[…]– Πότε πολέμησες, για να πολεμήσεις τώρα;
– Μην κουβεντιάζεις για σφάλματα. Δεν είναι ώρα.[…]
λέω να πάω στου Πεδεμένου ή στο Μανιάκι.
Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ, ΑΙΜΑ ΧΑΜΕΝΟ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟ

Κύριε Υπουργέ των Εσωτερικών,
εύπλαστος λέξη στην Ελλάδα η εξουσία·
ταιριάζει στην ουσία, στη φαντασία,
στην απραξία και στην ακολασία.

Αρχιμανδρίτα ή έστω Παπαφλέσσα,
δίγαμος λέξη στο Μοριά η εξουσία·
σύζυγος με την παλιγγενεσία,
σύζυγος και με την ασυδοσία.

Φλέσσα απ’ την Πολυανή της Μεσσηνίας,
άγνωστος λέξη στο Μανιάκι η εξουσία·
για αυτό της δίνουν λάθος σημασία
και την ταυτίζουν πια με τη θυσία.

Νίκος Τζώρτζης