`
Πάει το θέρος αυτό,
Λες και διόλου δεν μπήκε.
Ειν’ το μέρος ζεστό,
Μα κι αυτό είναι λίγο.
Ό,τι έγινε πριν
Σαν παλάμη του φύλλου
Στις δικές μου να ρει,
Μα κι αυτό είναι λίγο.
Τι καλό, τι κακό
Χωρίς λόγο δε φύγαν
Φως γεμάτα, καυτό,
Μα κι αυτό είναι λίγο.
Κάτω από τα φτερά
Της ζωής–σωτηρίας
Ήρθαν όλα τυχερά,
Μα κι αυτό είναι λίγο.
Ούτε φύλλο να καεί
‘Η κλαδί να λυγίσει.
Μέρα τζάμι διαφανή,
Μα κι αυτό είναι λίγο.
Μια εξαιρετική μτφρ στα αγγλικά:
So summer is gone,
leaving no epitaph.
It’s still warm in the sun,
only that’s not enough.
All that true could have come,
like a five-fingered fluff.
Folded into my palm,
only that’s not enough.
No evil was slighted
in the good aftermath.
World was festively lighted,
only that’s not enough.
Life forever was tucking,
caring, making me laugh.
I was really lucky,
only that’s not enough.
No leaves ever seared,
no limbs broken rough.
Day, like glass, washed all clear,
only that’s not enough…”
Στο πρωτότυπο:
на русском/
Вот и лето прошло,
Словно и не бывало.
На пригреве тепло.
Только этого мало.
Все, что сбыться могло,
Мне, как лист пятипалый,
Прямо в руки легло,
Только этого мало.
Понапрасну ни зло,
Ни добро не пропало,
Все горело светло,
Только этого мало.
Жизнь брала под крыло,
Берегла и спасала,
Мне и вправду везло.
Только этого мало.
Листьев не обожгло,
Веток не обломало…
День промыт, как стекло,
Только этого мало.