`
ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ
Δε ζηλεύω τις λέξεις σου
ζηλεύω το χρόνο
που πλάθει την ανάσα
που σαν καρφί βαστά τον καθρέφτη
που δείχνει κορμιά να φτάνουν σε οργασμό
που στέκεται άπραγος μεταξύ δύο στιγμών
που ξεπροβάλλει αιφνιδιαστικά
και στάζει εικόνες
σʼ έναν έρημο δρόμο βασιλεύει
η δική του ρουτίνα
καθώς αέρας φυσά
κι είναι σα να χορεύει
πελώριος μίσχος
σε μια ατέλειωτη βραδυπορία
ο χρόνος μού λείπει.
`
*
ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ
Έμεινες τυλιγμένος
στο σάβανο
του παρελθόντος
και τις επιθυμίες σου
παράτησες
για μια-δυο γλυκές σκλαβιές
Με είδες
εκείνο το βράδυ
μέσα σε καπνό
και μυρωδιά εθιστική
βούτηξα το πρόσωπό μου
σε σκουριασμένους αγωγούς
και σε βρωμόνερα
Έπειτα αντίκρισα
το βλέμμα σου
με τέτοια καθαρότητα
που μέχρι τώρα
δε θυμάμαι
τʼ όνομά σου.
`
*
ΣΙΩΠΗ
Στο χείλος μιας καταιγίδας
στις μάχες των ματιών
όλα έχουν ειπωθεί
δεσπόζει η σιωπή
και το σώμα έκθετο
στο ξημέρωμα μιας οικειότητας
σα φωνή γονιού
ή παλιού φίλου
σε μεσημεριανό όνειρο.
