Χωρισμός
Λατρεμένε μου, αυτό είναι το αντίο μου. Τα λόγια είναι κοινά
Αλλά η αγάπη σπάνια. Γιʼ αυτό άφησέ την νʼ απομακρυνθεί τρυφερά
σαν ήχος βιολιών στη σιγαλιά.
Ο χωρισμός είναι λυπηρός για εμάς, επειδή κάτι τελείωσε,
Αλλά για εκείνο που τελειώσαμε, αυτή είναι μια αρχή –
Ας αφήσουμε την αγάπη να φύγει όπως ένα νιογέννητο πουλί πετάει από τη φωλιά,
Όπως ένα πρωτόφαντο αστέρι, που ταξιδεύει μέσα στη νύχτα,
Το βλέπεις να χάνεται από το οπτικό πεδίο, ή να αφήνεται να κυλήσει αργά σαν δάκρυ,
Άσε την αγάπη μας να χαθεί από τον κόσμο, σαν δέηση για την ανάπαυση μιας ψυχής.
Άσε τα ρόδα να φύγουν, τα ρόδα που στόλιζες στα μαλλιά μου
Κάποια καλοκαιριάτικη νύχτα σε ένα κήπο, και το τραγούδι
Που ακούγαμε από ένα άλλο σπιτικό, όπου έπαιζε ένα πιάνο•
Τη σκιά που μια λάμπα του δρόμου ρίχνει μέσα από το δίχτυ μιας κουρτίνας,
Τον ποταμό τη νύχτα, τον ήσυχο και σιωπηλό Τάμεση, που διατρέχει το Λονδίνο.
Για δύο χρόνια τα νερά της λίμνης Ullswater ήταν ασημένια με την αγάπη μου για σένα.
Τα χρυσά φύλλα των σημύδων ήταν ιερά, τα αγριοκέρασα γλυκά
Όπου έπεφταν, μοσχοβολώντας άνοιξη για σένα.
Οι μέλισσες, μεθυσμένες από τα άνθη των κίτρων, έπεφταν σαν σταφύλια στο δρόμο,
Και η σιωπή ήταν δική σου, πάνω από όλο το Westmorland τη νύχτα.
Σήκωσα βουνά για σένα, κι έβαλα ρέματα
Να διατρέχουν λόφους από αγάπη. Είδα τα βρύα να θεριεύουν
Και τις φτέρες να βλασταίνουν γιʼ αγάπη σου,
Τους γάλανθους, τα ηράνθεμα, τους ερωδιούς, τα πετροχελίδονα, τα πρόβατα στους λόφους.
Το χιόνι ήταν δικό σου τον χειμώνα, και οι παγωμένοι κρύσταλλοι
Που άστραφταν σαν αμέθυστοι και ζαφείρια στην αστροφεγγιά,
Που αύξαναν την γεωμετρική τους ομορφιά στα κλαδιά των ζωογόνων δέντρων,
Οι παγωμένοι καταρράχτες, τα κοράλλια σπήλαια πάγου,
Ο ήχος του νερού που ξεχυνόταν από τις τηγμένες πηγές.
Τον άνεμο στο βουνό, το κιόσκι του κήπου,
Το πέτρινο κάθισμα κάτω από τον ίταμο, την φωτιά το βράδυ,
Το ζεστό σπιτικό ψωμί, και τα μήλα, την πέστροφα από το ρυάκι
Τα αγάπησα για σένα, τα κράτησα ιερά για σένα, αγάπη μου.
Ήταν έρωτας. Ήταν ένα με το γρασίδι,
Ένα με τη νύχτα, τα ζώα και τα αστέρια,
Όλα αυτά είναι θνητά μέσα μας, και πρέπει να περάσουν,
Πλάσματα που ο ίδιο τους ο θάνατος είναι το αμάντευτο μυστικό τους,
Αγαπώντας το ένα το άλλο το τριαντάφυλλο που πρέπει να μαραθεί.
Δικός σου, επίσης, ήταν ο προθάλαμος των αγγέλων,
Όταν μπορούσα νʼ ακούσω μια καρφίτσα να πέφτει, ή μια στάλα βροχής,
Ή τον τριγμό ενός μαδεριού, ή την πεταλούδα αιχμαλωτισμένη στα δοκάρια της σκέπης.
Πάλεψα με αγγέλους για σένα, και στο σώμα μου
Υπέμεινα την πλήρη ευλογία του πόνου της αγάπης.
Αυτή είναι όλη η αλήθεια. Αυτά τα πράγματα, ακριβέ μου, είναι μια ζωή που
Έζησα από την αγάπη μου για σένα. Η φωτιά στην καρδιά, η φωτιά στην εστία,
Και οι ιστορίες των παιδιών το βράδυ, ακόμα και ο θάνατος της ελπίδας
Ήταν πολύτιμα για χάρη σου. Πολύτιμα όλα τα πράγματα μέσα στο χρόνο
Και εκτός χρόνου. Το ποίημα που γνωρίζω, και η σοφία
Ότι δεν είναι δικό μου, το ποίημα που δεν μπορεί ποτέ να γραφτεί.
Σε σένα, τον έναν άντρα ανάμεσα σε όλους τους άντρες, αφιερώνω
Τον κόσμο που γνώρισα, τις μέρες και τις νύχτες μου, τα άνθη μου,
Τους αγγέλους, τις θλίψεις, τις μορφές της ζωής που καθιερώνω
Στο όνομά σου, πολύ πέρα από τους εαυτούς μας, ή όποιους εαυτούς –
Αυτά είναι χαρίσματα του Θεού.
Σε σένα, που αγάπησα κάποτε και για πάντα, από εσένα που χωρίζω
Όχι επειδή η μοίρα είναι τυφλή, ή η καρδιά κρύα,
Αλλά επειδή ο κόσμος δεν είναι ούτε δικός σου ούτε δικός μου,
Ούτε ακόμα οι ίδιοι μας οι εαυτοί, ούτε ακόμα εκείνο που είναι το πολυτιμότερο,
Προσφέρω ό,τι μπορώ, την ζώσα στιγμή μου,
Ολόκληρη τη ζωή μου.
…………………..
Επίμετρο
Η Kathleen Jessie Raine γεννήθηκε στο Ilford του Essex (τώρα μέρος του Λονδίνου) στις14 Ιουνίου 1908 και πέθανε στις 6 Ιουλίου 2003 στο Λονδίνο. Ήταν Βρετανίδα ποιήτρια, κριτικός και μελετήτρια. Η μητέρα της ήταν από τη Σκωτία και ο πατέρας της γεννήθηκε στο χωριό Wingate της κομητείας Durham της Αγγλίας. Ήταν γνωστή για το ενδιαφέρον της σε διάφορες μορφές πνευματικότητας, με προεξέχουσες τον Πλατωνισμό και τον Νεοπλατωνισμός. Ήταν ιδρυτικό μέλος του μορφωτικού φιλανθρωπικού ιδρύματος Temenos Academy.
Η Raine σπούδασε στο County High School στο Ilford και μετά μελέτησε φυσικές επιστήμες, συμπεριλαμβανομένης της βοτανολογίας και ζωολογίας, με υποτροφία στο Girton College του Cambridge παίρνοντας το μεταπτυχιακό της το 1929. Παντρεύτηκε και χώρισε δύο φορές και απέκτησε δύο παιδιά από τον δεύτερο γάμο της.
Έγραψε κυρίως μελέτες για τον William Blake, τον W.B.Yeats και τον Thomas Taylor, καθώς και πλήθος ποιημάτων, κάποιες μεταφράσεις και την αυτοβιογραφία της με έντονη και συνειδητή επιρροή από τον Yeats.
Η Raine ήταν επίτιμη διδάκτορας σε πανεπιστήμια του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και των Η.Π.Α. και είχε κερδίσει πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις συμπεριλαμβανομένου του τίτλου του Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. (Order of the British Empire, Commander) το 2000.
