Οθόνη κινητού
Το σβέρκο
δύσμορφο πλέον ,
κοιτά το γόνατο
που αιμορραγεί
από το συνάντημα
με τα καλώδια και τα πλήκτρα
Μόνο η βροντερή
κραυγή
του μηνύματος ή του
μέηλ
συμπονά αυτή την παραμόρφωση
Στα 24ωρα σκοτάδια
μόνη η λάμψη
της οθόνης
φεγγίζει
τον συνδεδεμένο άνθρωπο .
Για ένα ξεροκόμματο ηδονής.
Ο ζωγράφος και ο ποιητής είναι ένα και το αυτό .
Και οι δύο σκιτσάρουν όνειρα στο χαρτί .
Πένα κρατήσου γερά στα πόδια σου ,
μακρυά από ράγες.
Τι θράσος τι αναίδεια να περπατάς με βρεγμένα πόδια στις ράγες.
Ένας ορεσίβιος να υποκρίνεται τον ενάλιο ταγό.
Aπό μηχανής
Παλαιότερα είχα την αίσθηση ότι
υπήρχαν μόνο βιοτεχνίες παιχνιδιών.
Τώρα διαβαίνοντας την τρίτη δεκαετία
συνειδητοποιώ πως οι βιοτεχνίες
εκείνες, θάφτηκαν κάτω από εργοστάσια
που κατασκευάζουν πόνο.
Εκβιομηχανίστηκαν τα παιχνίδια ;
ποιος ξέρει, πάντως όπου κι αν
διαβώ ακούω την ηχώ ,
μηχανές φαρμάκων βρυχώνται.
ΈΜΜΙΣΘΟ ΧΛΩΡΟΦΟΡΜΙΟ
Χρειάζεται τελικά να έχει πολύ θάρρος
κανείς ,
για να κλείνει ολημερίς
καπάκια σε εργοστάσια .
Οκτώ ή δέκα ώρες
συναγελάζεται με τα μηχανήματα ,
κι αδρανεί ο νους
από τούτη τη διαλεκτική
Η σκέψη και η νόηση
θάβονται βαθιά
στο παλίμψηστο
ανθρώπινο κρεμμύδι .
Ακολουθεί η αναγκαία κι άνευ αισθήσεων
διασκέδαση μετά νήδυμου ύπνου ,
για να κλείνει καπάκια ευτυχής
την επομένη .
Απόκριες
Οι απόκριες και το μασκάρεμα
δεν απέχει από τη ρουτίνα μας
ίσα ίσα
άλλο ένα σαββατοκύριακο
¨Όταν δεν σε βλέπει κανείς
στο σπίτι το άδειο ,
είσαι εσύ που κρύβεσαι
στη κούφια κοινωνία
όπου τα μορμολύκεια
ξεπέρασαν την ίδια
την όψη
των ανθρώπων
Ακόμα και οι σιωπές
κατάντησαν άηχες
στις ψεύτικες
καθημερινότητες
Θαλάσσιο ανθοϊάμα
Οι επίγονοι ενός Θησέα,
έσπευσαν να μαζευτούν στην πλώρη
και στριμώχτηκαν , καθώς η αγκαλιά του Αιγέα
εθεάθη στο Σούνιο .Διέσχιζαν τα κύματα
σ΄ένα λαβύρινθο χωρίς Μινώταυρο ,
για ένα ”καυτό σημείο” στη γη της Επαγγελίας
μον΄’ελα που ΄σκασαν τα χείλη της πρύμνης
από την αρμύρα και το κατάρτι λύγισε .
Ασκήμυνε το πέλαγος , από φωνές
διαμαρτυρίας που αντηχούσαν
σ΄όλη της ένωσης τα όρια – οιωνοί
για το μέλλον οι φόροι στο κτήνος
που πληρώθηκαν μ’ αίμα .
Αδιάφορο προς όλα του φιλάργυρου
το σύνορο. Το σύνολο των ψυχών ,
ήχοι μιας σακατεμένης τρομπέτας
που δεν έχει άλλο λαρύγγι
να ακουστεί . Παράταιροι ήχοι .
Δεν χρειάστηκε λευκό πανί
εξάλλου το κατάρτι λύγισε,
που χώρος να στεριώσει.
Το κύμα κι ο καιρός
θα κρύψουν ,το κατράμι ,
και θα περάσει .
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γράφω όποτε προλαβαίνω τις σκέψεις που μου χτυπούν την πόρτα. Συνήθως τις παίρνω μαζί μου μέσα,αλλά καμιά φορά πάμε έξω για κρασί. Εκεί μου χαρίζουν ποιήματα.
Ακούν πολύ βιολί και τσέλο.
Καπνίζουν ζωγραφίζοντας για χόμπι.
Λατρεύουν τα καλοκαίρια στη Λευκάδα.
