Χαϊκού
***
Τρένο στο σταθμό
η θλίψη στα μάτια σου
με περιμένει.
***
Άστρα κλεμμένα
την παλάμη σου καίνε
άφαντη νύχτα.
***
Κίτρινο φύλλο
ταξίδια μας έταξε
με δυο ψιχάλες.
***
Βροχή ασημένια
το χώμα ανασαίνει
τη σάρκα των δέντρων.
***
Εαρινό φως
η λεύκα στο ξέφωτο
ασημωμένη.
***
Μέθυσα χθες
η άνοιξη κερνούσε
νυχτολούλουδα.
***
Σε φύλλα ξερά
κρέμασα τα σύννεφα
με νήμα γκρίζο.
***
Μια ηλιαχτίδα
πυρωμένο αγκάθι
μʼ αγκάλιασε.
***
Κι ένα φιλί
κόκκινο σαν φεγγάρι
σμίγει δυο άστρα.
***
Σμίλη ο ήλιος
θα λαξεύει στα νέφη
το ξημέρωμα.
*********************************************************
Η Μαριάνθη Πλειώνη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ως δασκάλα Ειδικής Αγωγής.
Δύσκολο είδος το χαϊκού,ειδικά όταν ακολουθείται η αυστηρή φόρμα του 5-7-5.Μόλις διάβασα πανέμορφες εικόνες,σε τόσο λίγες λέξεις!
” Τυρκουάζ Σμαράγδι
σε Ήλιο Μαργαριτάρι•
Κέρκυρα γράφω.”
Λατρεύω τα Χαϊκού,στην παραδοσιακή τους φόρμα,
όπως και σχεδόν καθετί Ιαπωνικό.
Τα δικά σου Χαϊκού είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΆ!
Από τη στιγμή που ασχολήθηκα με τα χαϊκού,τα λάτρεψα! Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!
τι ωραία χαϊκού! Συγχαρητήρια
Υπέροχα τα χαΪκού σας!!! Μπράβο!
Υπέροχο αλήθεια να βλέπεις τους στίχους της φίλης σου να χρωματίζουν τη σελίδα, τέτοιου ηλεκτρονικού εντύπου!!!!!!!!!!!!!!!!! Καλή συνέχεια στη βελούδινη πένα σου!!!!
Προς κυρία Μ.Πλ.: Ενδιαφέρουσα η προσπάθειά σας.
Προς εαυτόν: Πόσα χαϊκού έχω μελετήσει; Πόσα χαϊκού έχω γράψει; Πόσα χαϊκού έχω σε δημόσιες εκδηλώσεις παρουσιάσει και έχω κρίνει [προσωπικώς και συλλογικώς]; Πόσα χαϊκού στην ελληνική γλώσσα γραμμένα εντάσσουν το είδος στην ελληνική λογοτεχνική παραγωγή; Πόσα επανατοποθετούν την αισθητική στον ελληνικό πολιτισμό;
Ευχαριστώ για τα ενθαρρυντικά σχόλια,όλους σας! Κύριε Σαρακινέ ,μπορείτε να γίνετε περισσότερο σαφής;
Πολύ ωραία.
Ορίστε και μερικά κλασσικά:
**********************
Δεκαέξι Χάικου (Σεφέρης)
Α’
Στάξε στη λίμνη
μόνο μια στάλα κρασί
και σβήνει ο ήλιος.
Β’
Στον κάμπο ούτ’ ένα
τετράφυλλο τριφύλλι.
Ποιος φταίει απ’ τους τρεις;
Γ’
[Στον κήπο του μουσείου]
Άδειες καρέκλες
τ’ αγάλματα γύρισαν
στ’ άλλο μουσείο.
Δ’
Να ‘ναι η φωνή
πεθαμένων φίλων μας
ή φωνογράφος;
Ε’
Τα δάχτυλά της
στο θαλασσί μαντίλι
κοίτα: κοράλλια.
ΣΤ’
Συλλογισμένο
το στήθος της βαρύ
μες στον καθρέφτη.
Ζ’
Φόρεσα πάλι
τη φυλλωσιά του δέντρου
κι εσύ βελάζεις.
Η’
Νύχτα, ο αγέρας
ο χωρισμός απλώνει
και κυματίζει.
Θ’
[Νέα μοίρα]
Γυμνή γυναίκα
το ρόδι που έσπασε
ήταν γεμάτο αστέρια.
Ι’
Τώρα σηκώνω
μια νεκρή πεταλούδα
χωρίς φτιασίδι.
ΙΑ’
Πού να μαζεύεις
τα χίλια κομματάκια
του κάθε ανθρώπου.
ΙΒ’
[Άγονος γραμμή]
Το δοιάκι τι έχει;
Η βάρκα γράφει κύκλους
κι ούτε ένας γλάρος!
ΙΓ’
[Άρρωστη Ερινύς]
Δεν έχει μάτια
τα φίδια που κρατούσε
της τρών’ τα χέρια.
ΙΔ’
Τούτη η κολόνα
έχει μια τρύπα, βλέπεις
την Περσεφόνη;
ΙΕ’
Βουλιάζει ο κόσμος
κρατήσου, θα σ’ αφήσει
μόνο στον ήλιο.
ΙΣΤ’
Γράφεις
το μελάνι λιγόστεψε
η θάλασσα πληθαίνει.
**********************
Στίγμα ομορφιάς
σε άνυδρο τοπίο
τα χαικού σου.
Μπράβο! Συγχαρητήρια.
Τόσο όμορφο χαϊκού σχόλιο,με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενη!!! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ανθή Πλειώνη
των Πλειάδων η κόρη !
Ανατέλλει τον Ήλιο !!
Τα πρώτα έξι είναι πολύ όμορφα ποιήματα (άν και το τέταρτο δεν είναι τυπικά χαϊκού) . Τα υπόλοιπα θα μπορούσαν με μια αυστηρότερη αυτολογοκρισία να μη δημοσιευτούν . Ίσως το τελευταίο – και μόνο ως ωραία εικόνα – θα έπρεπε να διατυπωθεί με μετοχή Σμίλη του ήλιου / λαξεύοντας τα νέφη /το ξημέρωμα.
Ευχαριστώ για τα σχόλια σας κ.Ανυφαντή.Είναι τα πρώτα χαϊκού που έγραψα πριν τρία χρόνια.Στην πορεία κατανόησα περισσότερο την τεχνική.Εσείς γράφετε χαϊκού και τα γνωρίζετε τόσο καλά? Θα ήθελα ένα δείγμα γραφής σας!