`

Το Α\’ ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ
`

Σε κάθε ριπή του ανέμου
η πεταλούδα αλλάζει θέση
στην ιτιά.

*
Οι άνθρωποι του αιώνα
δεν κοιτάζουν τα άνθη
της καστανιάς στη στέγη.
*
Αύρα λεπτή
μόλις που κινεί
τη σκιά της γλυσίνας
*

*
Βρίσκομαι στο Κυότο
όταν ο κούκος λαλεί
ονειρευόμενος το Κυότο.

*
Από τι δέντρο ανθισμένο
δεν ξέρω
αλλά τι άρωμα!

*
Ο ήχος κάποιου
φυσώντας τη μύτη
ανθισμένη δαμασκηνιά.

*
Μην αμφιβάλλεις
και η παλίρροια έχει άνθη
ανοιξιάτικε όρμε.

*
Είμαι μόνο ένας άντρας
τρώγοντας τη σούπα του
μπρος στο άνθος της ιπομαίας.
*
Νύχτα της άνοιξης
στη σκιά του ναού
μυστηριώδης ευλάβεια.

*
Είναι άνοιξη;
Ο ανώνυμος λόφος
χάθηκε στο πούσι.

*
Το λευκό χρυσάνθεμο
το μάτι δεν βρίσκει
το ελάχιστο ακάθαρτο.

*
Τʼ αηδόνια
πίσω απ΄ τις ιτιές
μπρος από τα βάτα.

*
Αλατισμένες τσιπούρες
τα κρύα του ούλα
στο ψάρεμα.

*
Στην αύξουσα σελήνη
η ασαφής νύχτα
άνθος μαυροσίταρου.

*
Στα πιο ψηλά του ταβανιού
λιγάκι ήλιος χλωμός
δροσιά του απογεύματος.

*
Ο κούκος μα η φωνή του
έχει μένει
πάνω στο νερό.

*
Αύρα της άνοιξης
με την πίπα στα δόντια
ο κυρ βαρκάρης.

*
Άρωμα χρυσανθέμων
σόλες πολυφορεμένες
μες στον κήπο.

*
Στην οσμή της δαμασκηνιάς
βγαίνει ο ήλιος
στο μονοπάτι του βουνού.

*
Βροχές του Μάη στις μουριές
μεταξοσκώληκες
άρρωστοι.

*
Με την ομπρέλα μου
περνάω ανάμεσα
από τις ιτιές.
*
Ακόμα και την επομένη
της καταιγίδας
κόκκινες είναι οι πιπεριές.

*
Μυστικά τη νύχτα
οι κάμπιες στις καστανιές
κάτω από τη σελήνη.

*
Κατάμερα ο σβέρκος της κόκκινος
η πυγολαμπίδα.

*
Στα καλοκαιρινά μου ρούχα
ακόμα υπάρχουν
ψείρες ελεύθερες.

*
Εκεί όπου το κούι κούι
εξαφανίστηκε
υπάρχει ένα νησί..

*
Η φωλιά των πελαργών
ανάμεσα στα φύλλα
της κερασιάς.

*
Ναός του Σούμα
ακούω τους αρχαίους αυλούς
από τη σκιά ενός δέντρου.

*
Κρεμαστή γέφυρα
στα αναρριχητικά φυτά
πιάνονται οι ζωές μας.
*
Τρυπώντας τις τσιπούρες
κάτω από τη δροσιά της ιτιάς
η γυναίκα του ψαρά.

*
Έρχεται να με δει εδώ
από το ιχθυοτροφείο
μια φωνή βατράχου.

*
Την καυτή διαδρομή μια μέρας
τη ρίχνει στη θάλασσα
ο ποταμός Μογκάμι.

*
Μια παλιά λιμνούλα
πηδάει ένας βάτραχος: Πλάτς!

*
Ένα καβουράκι
αναρριχώμενο στο πόδι μου
νερά της πηγής.

*
Πιο ψηλά κι από κορυδαλλούς
ξαποσταίνω στην ανοιχτωσιά του ουρανού
στου βουνού το διάσελο.

*
Σιωπή
η φωνή του τζίτζικα
διαπερνά τους βράχους.

*
Το πρώτο πεπόνι
το κόβουμε στα τέσσερα
ή καλύτερα σε φέτες;

*
Στην κούπα μου του σάκε
άφησαν να πέσει λάσπη
τα χελιδόνια.

από Σπύρος Αραβανής
4 Comments