Φωτογραφία Παύλου Παμπορίδη, Σταυροβούνι-Κύπρος 4.8.2013
ΤΙ ΦΕΡΝΩ
Ένα θυμό
Μια φύση
Που είδα να εμφανίζεται
Σταδιακά κι
Ακαριαία.
ΚΑΝΕΙΣ
Όσο μικρός κι
Ασήμαντος είμαι
Τόσο οι διαστάσεις
Απλώνονται έως
Μία ηδύτητα
Μια ομορφιά μια
Ωραιότητα εν τέλει
Στίγματος.
ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΑ
Του Berengaria η αυτοχειρία
Με καταδιώκει
Συντρίβοντας στις Πλάτρες αηδόνια
Τα ορυχεία αμιάντου αναπαύομαι
Στο στομάχι ενός ώριμου χουρμά.
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ ΤΟΥ ΒΗΤΑ ΚΑΠΑ
Ό,τι δεν ελέγχεις έρποντας έρχεται
Την πτήση να σημάνει
Μʼ ένα σκοπό την
Άνοιξη
Ώχρα που εισχωρεί βίαια στο τραγούδι
Στο σώμα επιτρέποντας
Νʼ ανοίξει
Να σκάσει
Να φτάσει.
ΚΥΘΝΟΣ
Με τη σοφία του κοχυλιού της πρώτης νήσου
Τις θηλές σκέπασα
Προς τι αναρωτήθηκες
Όταν ο μάγος φέρνει τʼ άγγιγμα των μαστών
Συμβαίνει να ʼχω το μάτι στραμμένο στην παλάμη
Συνήθως μία ταινία λαμβάνεται μες στην προχωρημένη νύχτα
Ένα υγρό πέτρωμα νιώθει το πάγωμα του δέκτη
Το κύμα στο μάγουλο
Κάποια στιγμή εξατμίζεται.
DIVINE
Δεν έχω γράψει ποιήματα
Στα γράμματά μου ξεριζώνομαι
Πικροσύνη ιερότατη του ιερού
Στάση ανθρώπινη
Εκβιασμός ψυχής
Στην έξοδο.
Η ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ
Το αλαβάστρινο
Δισκοπότηρο
Της βαφτίσεως
Σπασμένο
Στο χείλος.
ΑΛΑΛΕΣ
Εκ γενετής
Γλώσσης εκτομή
Μαιευτήρ
Εικάζει
Θήλεων.
ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΑ Ή ΕΛΚΥΣΗ ΟΜΩΝΥΜΩΝ
Νωπός
Ο
Πόνος
Νομός ο
Νόμος.
ΑΡΑΓΕ
Οφείλει
Ο
Πιστός
Ολικό
Όρκο.
ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ
Καμώματα
Κιοτήδων
Κάρευσα
Κρανίου τόπος
Το νησί.
Καλημέρα, Κώστα! Χρόνια Πολλά προς εσένα και προς το σύμπαν που φέρει το ΠΟΙΕΙΝ!
Ύμνοι Θεοφανείων Ποιήσεων βρίσκονται στη σημερινή ανάρτησή σου και «Πικροσύνες» ιερές από την αληθινή και μη «ευημερούσα» όχθη της κοινωνικής-πνευματικής ζωής, ανεξάρτητα από χώρο και χρόνο, πέρα από σύνορα και διαχωρισμούς!
Πάντα λάτρευα την λακωνική ποίηση!!!!!!!!!!
Εύχομαι κάποτε να συναντήσω τον Κ.Ρ
Σίγουρα αυτή η συλλογή θα γίνει κτήμα μου
Πόσο όμορφη είναι η ποίηση όταν είναι στιγμές .Όταν έρχεται κάτι και ανοίγει, και το ανοίγεις.
Έτσι έρχονται αυτά τα ποιήματα . Δεν είναι πεταμένα και χρειάζονται μάζεμα .
Το περιμένουμε το βιβλίο Κώστα
Πολύ μου άρεσαν Κώστα τα ποιήματά σου! Μεστά και ουσιαστικά! Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σου εύχομαι!
Μεστά και ώριμα τα ποιήματά σου Κώστα..
Ζήτωσαν τα δέκα όμικρα της “Επικρατείας”! Αδημονώ, φίλτατε.
Και το ένα ωμέγα όμικρον είναι κι αυτό – χάριν της ακριβείας το αναφέρω.
Κώστα, σε αναλογία με τις ποιητικές σου απόπειρες, το μουσικό σχόλιο που ακολουθεί.
Zωντάνια, ακρίβεια εκτέλεσης, αφαιρετικότητα: δες τη μεταβαλλόμενη εικόνα στην έκφραση και στα μάτια των ακροατών/θεατών, που υποταγμένοι στους καθωσπρεπισμους-καιροσκοπισμούς δεν “πιάνουν” το “αίσθηαμ” των νεαρών μουσικών! Δεν παρακολουθούν τους κραδασμούς της μουσικής και της ποίησης.
AC/DC – Thunderstruck la violoncel.
2CELOS Saif και Hauser
https://www.youtube.com/watch?v=uT3SBzmDxGk
Το ‘Divine΄είναι divine…
Καλοτάξιδα Κώστα.
Καλημέρα και σας ευχαριστώ με τα σχόλιά σας, το παρακάτω κειμενάκι θα κοσμεί το οπισθόφυλλο του υπό έκδοση βιβλίου μου:
Ενενήντα ελάχιστα ποιήματα της μιας στροφής παραταγμένα σε τρεις ενότητες, τέσσερα motti και δεκαπέντε ονοματεπώνυμα, ένα απολίθωμα και ένας υπότιτλος, ο Gabor Szabo και ο Antonio Porchia, δύο αφιερώσεις/μνήμη … με το βλέμμα πλανημένο κάπου στον ουρανό.
Η πρώτη γεύση που παίρνω είναι από έναν ανανεωμένο Ρεούση, που έχει αφήσει πίσω του πράγματα για να αφομοιώσει άλλα. Τώρα που γράφω βρέχε και μπουμπουρίζει στη Λευκωσίαι, όμως η ποίηση του Ρεούση είναι και αλεξικέραυνο και κεραυνός μαζί. Καλές δημιουργίες Κώστα.
Κύριε Κεντρωτή, εάν δείτε τούτο το σχόλιο παρακαλώ επικοινωνήστε στο: costasreousis@gmail.com
Γιώργο, να είσαι καλά, σε ευχαριστώ! Χαίρομαι, που επιτέλους, άρχισαν να σ’ αρέσουν ή τέλος πάντων να καταλαβαίνεις κάποια ποιήματά μου.