`
“Human becomes a non-natural landscape”*
17.
Text/ile. To δέντρο είναι τυχαία fractals
σκύλου, αλμυρού εφηβαίου,
και του ρήματος «τώρα» στον παρατατικό.
Κάτω από τα πεύκα ακούω μέδουσες. (Απρίλιος ήταν;)
2
Το χώμα δεν έχει ακόμα τελεσιδικίσει,
εκκρεμοδικεί το δικαίωμα των σκωλήκων στην πτήση:
Tόσες αναβολές και δικολαβίες
για μια κλαδική υπόθεση βαρύτητας.
4
Η γλώσσα είναι ένα μη-φύλλο:
Κατηφορίζει τρέχοντας στην πλαγιά ο αμπελώνας
σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός,
Μάη σεπτέμβριου (κρατώντας)
9
Είναι που ξεσυνερίστηκα την ύπαρξη και δεν έγινα Θεός ή φύλλο.
Μα έχω αναγνώσει το 6ο ευαγγέλιο της Μεγάλης Πέμπτης
εμπρός από την Ωραία Πύλη γυμνής γυναίκας. (Εσύ!)
8
να πιαστείς από το ποτάμι αν η όχθη είναι ορμητική
να κρατήσεις ακίνητους τους αέρηδες με ένα κερί αναμμένο:
το Αδύνατο είναι η μεταμέλεια ενός κοχυλιού
που ονομάστηκε. (κοχύλι;)
23.
Η φύση είναι η μοναδική ένδειξη
για την ηθική στάση του Θεού
«Mutter ich bin dumm» (Πατέρα;)
5
Στην έρημο του Wadi Rum ρωτάω:
τʼ αστέρια πιο πολλά ή η άμμος;
Ο Χαμντί καπνίζει,
γυμνός φθηνή λεμονιά (μʼ αγαπάς;)
7
Τόσα χρόνια έξοδα
στις λαχειοφόρους των Θεών
και ούτε μία ανεμώνη στον λήγοντα (έστω;)
12.
Eπιστολή 235 Σιάτλ, 18/8/1999
Αγαπητέ John
Ορθά! Αυτή σου η διαπίστωση ότι ο άνθρωπος είναι οριστικά απολεσθείς για τη φύση
με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Όπως λες, η δική μας αδυναμία επικοινωνίας μαζί της
την σπρώχνει σε μονομερείς αποφάσεις «φυσικότητας».
Η φύση είναι πιο φυσική από ποτέ.
Και ο άνθρωπος γίνεται ένα μη φυσικό τοπίο.*
Μοιάζει να έχουμε εγκαταλειφθεί στο «Στάδιο» του Ζήνωνα:
Τρέχοντας προς το δέντρο ο δρομέας βρίσκεται εγκλωβισμένος
σε άπειρα επάλληλα υπο-διαστήματα. Η κίνηση δεν αρχίζει ποτέ.
Και ως εκ τούτου δεν υπάρχει το δέντρο.
Δεν αρκεί να διαρρήξεις την γλώσσα για να μιλήσεις στον Κόσμο.
«Πρέπει και να πετάξεις τη σκάλα αφού ανέβεις».
Διάβαζα τις προάλλες μια δημοσίευση από
έναν νεαρό, ονόματι T. H. Brick, μαθητή του δικού σου,
του David (τι κάνει το παλιόσκυλο, ακόμα
κυνηγάει ξανθές πρωτοετείς;) όπου grosso modo
υποστηρίζει τα εξής:
«η ύπαρξη του ανθρώπινου είδους οφείλεται
στην τυχαία συνεύρεση των κατάλληλων βακτηρίων στην απέραντη
οργανική «σούπα» που κυριαρχούσε
στον πλανήτη επί δισεκατομμύρια χρόνια.
Είναι εξαιρετικά πιθανό το ίδιο διάστημα –λίγο πριν, λίγο αργότερα
δεν έχει σημασία- να έχει εξελιχθεί παράλληλα –ή με μεγαλύτερη ταχύτητα-
ένας ανώτερος οργανισμός πιο σύνθετος και πολύ πιο εξελιγμένος.
Ένας οργανισμός που στην συνέχεια χρησιμοποίησε
την πρωτογενή ύλη του ανθρώπου ως ξενιστή.
Αυτή η ανώτερη μορφή ζωής πορεύθηκε στους αιώνες
μαζί με το ανθρώπινο είδος, συνεχίζει να βρίσκεται μαζί του
και να το χρησιμοποιεί προς ίδιον όφελος.
Αυτή η παράλληλη μορφή ζωής
είναι εκείνο που αποκαλούμε Θεό, ψυχή, πνεύμα, (θάνατο;)
ή οτιδήποτε πάνω και έξω από
το κλειστό ανθρώπινο πεδίο δεν μπορούμε
να συλλάβουμε και να αντιληφθούμε».
Αστήρικτο εν πολλοίς αλλά brilliant, δεν βρίσκεις;
Θα βάλω εδώ προς συζήτηση
την έννοια της υπαρκτότητας (σ.τ.μ.: existability στο πρωτότυπο).
Είναι νομίζεις ανάγκη να μιλάμε για ανθρώπινη ύπαρξη,
ή μήπως για έναν φορέα υπαρκτότητας;
Μήπως ένα δέντρο είναι απλά ένας φορέας δυνατότητας δέντρου;
Περιμένω νέα σου.
Φιλιά στην Claire και στα δίδυμα.
Mark
`
ΥΓ. Μας μένει η ποίηση (hope-folly…). Σκέφτομαι τον δρομέα του Ζήνωνα, κάθιδρο από την κούραση του τρεχαλητού, να ξαποσταίνει στην σκιά ενός «ένδεντρου» δέντρου μιλώντας τα υπέροχα ελληνικά του Κeats, ψιθυριστά, ”with a voice chaster than a nunʼs who singeth the soft Vesprers to herself. “
`
* Επιστολή του καθηγητή γλωσσολογίας Μark E. Taylor του πανεπιστημίου του Seattle στον φίλο του, καθηγητή μοριακής βιολογίας John Maiden, στο αμερικάνικο πανεπιστήμιο της Βυρρητού. Στον φάκελο που μου δόθηκε από την κόρη του υπήρχε και μία φωτογραφία του πρώτου, από την –διάσημη σήμερα- εικαστική δραστηριότητά του, με τίτλο “Fake Fatalities” που παραθέτω εδώ, ενʼ όψει της επικείμενης ελληνικής έκδοσης της σειράς αυτής με τίτλο «Επινοημένα Διαβήματα». Ο Mark E. Taylor αυτοκτόνησε ακριβώς δύο χρόνια μετά από αυτήν την επιστολή, την ημέρα των γενεθλίων του. Δια απαγχονισμού, στο γειτονικό δάσος. Με την φορά που επιβάλλει ένα αδιαμφισβήτητο δέντρο. Κάθετα;
SUI SIDE VIII M. E. Taylor
