μυστηριώδεις συναντήσεις

 
προσπαθούσα να λύσω αυτό το μέγα μυστήριο
που οι άνθρωποι φεύγουν και αφήνουν πίσω τα πρόσωπά

τους.
το κρεβάτι μου έπλεε στη νυχτερινή θάλασσα των ουρανών,
φαινόταν πια ξεκάθαρα πως είχα ναυαγήσει στον ύπνο μου.

αν ξόδεψα τα όνειρά μου,
είναι γιατί γύρευα το χέρι που θα απλώσει
να ξεσκεπάσει το φάντασμα που κάθε βράδυ
εμφανίζεται πριν κοιμηθώ.

έσβησα το κερί,
όπως έσβησαν όλοι οι έρωτες της ζωής μου.

 

*

επιτύμβιο

 
επιζήτησα να ταπεινωθώ,
έτσι·
για να δώσω στην σταύρωσή μου κάποιο νόημα

 

*

ύπνος

 
θέλω να κοιμηθώ.
να τι μου έχει λείψει, ο ύπνος.
γιατί πάντα είχα τόσες υποθέσεις να λύσω,
όπως να προσποιηθώ την ίδια μου την ύπαρξη
σε έναν απογευματινό περίπατο,
ή να βρίσκω το θάρρος που χρειάζεται
να διαμελιστώ εμπρός των άγνωστων ματιών.

και καθώς επέστρεφα,
ονειρευόμουν ότι γυρνούσα στο σπίτι μου.
καθώς άνοιγα την πόρτα
θαρρώ πως κάποιον περίμενα –
δεν θυμάμαι πια.

ύστερα ήταν εκείνο το πρόσωπο που σχημάτιζαν
οι σκιές των δέντρων στο κρεβάτι μου
και οι φωνές των παιδικών χρόνων που γίνονταν ψύχος,
δεν ήθελα να μπω στα σκεπάσματα.
σαν από πείσμα γύρεψα,
με τόσο μίσος, το ανθρώπινο χάδι.

δεν έχω να πω τίποτε άλλο.

λυπήσου μόνο για τον άνθρωπο που οπλίζεται
με την οργή του ονείρου

 

*
η πλατεία Κ. Καρυωτάκη

ένα βράδυ, μην έχοντας που αλλού να κρυφτεί,
στάθηκε ακίνητος, παριστάνοντας το άγαλμα·
χρόνια μετά έφτιαξαν γύρω του μια πλατεία

 
*

 

όμορφο βράδυ

 

καμιά φορά, όταν γυρίζεις
το κλειδί στην πόρτα,
ανταμώνεις πόλεις που χιλιάδες χρόνια
αγωνιστήκες να κατακτήσεις
και τις έκαψες ένα βράδυ
όμορφο σαν απόψε.

 

 

*

το χρέος

 
πλησίαζα λοιπόν αργά τον ξενοδόχο να πληρώσω το χρέος
κρατημένος δήθεν απ’ το χέρι μιας όμορφης κοπέλας
ενώ μετά βίας έσερνα πίσω μου όλη την έρημο της ζωής μου,
μήπως αν κοιμόμουν μαζί της
επιτέλους σωζόμουν.

 
*

ενοχή V

 
κι αν έγραψα ποιήματα δεν ήταν άλλο,
παρά για να φανερωθώ για λίγο στο φως
όπως ταιριάζει στους δολοφόνους

 

*

βραδιάζει,
και σκεπαζόμαστε με τις νυχτωδίες των ονείρων
όπως παιδιά που κρύφτηκαν αγκαλιασμένα στην αποθήκη
και γλίτωσαν από την σφαγή

από Σπύρος Αραβανής
5 Comments