ΑΚΟΥΣΤΕ εδώ
TRISTAN TZARA (1896-1963)
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΤΑΝΤΑ
Ι
To τραγούδι ενός ντανταϊστή
που είχε το νταντά μες στην καρδιά
κούραζε πολύ το μοτέρ του
που είχε νταντά μες στην καρδιά
το ασανσέρ κουβαλούσε ένα βασιλιά
βαρύ εύθραυστο φθινόπωρο
έκοψε το μεγάλο του δεξί μπράτσο
και τοʼ στειλε στον πάπα στη Ρώμη
γιʼ αυτό το λόγο
το ασανσέρ
δεν είχε πια νταντά μες στην καρδιά
να φάτε σοκολάτα
πλύνετε τον εγκέφαλό σας
νταντά
νταντά
πιείτε και νεράκι
ΙΙ
Το τραγούδι ενός ντανταϊστή
που ήταν όχι χαρούμενος
όχι και λυπημένος
και αγαπούσε μια ποδηλάτισσα
όχι χαρούμενη και όχι λυπημένη
μα την πρωτοχρονιά ο σύζυγος
που όλα τα ήξερε μέσα σε μια κρίση
έστειλε στο Βατικανό
τα δυο κορμιά τους μέσα σε τρεις βαλίτσες
ούτε ο εραστής
ούτε η ποδηλάτισσα
δεν ήταν πια χαρούμενοι
ούτε και λυπημένοι
φάτε ωραία κεφαλάκια
πλύνετε το στρατιώτη σας
νταντά
νταντά
πιείτε και νεράκι
III
το τραγούδι ενός ποδηλάτη
που ήταν από καρδιάς νταντά
κι ήταν λοιπόν ντανταϊστής
όπως όλοι οι νταντά από καρδιάς
ένα φίδι φόραγε γάντια
έκλεισε γρήγορα την δικλείδα
έβαλε τα γάντια με το φιδίσια δέρμα
και πήγε τον πάπα νʼ αγκαλιάσει
είναι συγκινητικό
κοιλιά λουλουδιασμένη
δεν είχε πια νταντά μες στην καρδιά
να πιείτε γάλα των πουλιών
να πλύνετε τις σοκολάτες σας
νταντά
νταντά
φάτε και μοσχαράκι
………………………………………………………………….
O ΤΡΙΣΤΑΝ ΤΖΑΡΑ ήταν Ρουμάνος ποιητής που γεννήθηκε στο Μοϊνέστι και στη αρχή έγραψε στη ρουμάνικη γλώσσα κλασσικά ποιήματα . Αργότερα στη Ζυρίχη και στο Παρίσι έγινε ηγέτης του ντανταϊσμού < 1917-1921 >…έγραψε μανιφέστα και οργάνωσε ντανταϊστικές εκδηλώσεις…μελέτησε το έργο του Francois Villon …ήταν δημοκράτης και ύμνησε την Ελληνική Αντίσταση τον καιρό της κατοχής .
Διαχείρισις ατόμων. Dada-στικη Σκηνή 1η.
Εξερχομεθα απο ερυθραν ή olive green Alfa Romeo υψηλης αξιας (παιδικον μας ονειρο- ναυαρχιδα του στολου ΙΧ που ηδη κατεχουμε: 1 renault που οδηγουσαμε ως ξυπνιοι, 1 smart ή υβριδικο, ενα 4×4 και ενδεχομενως 1 2CV η VW σκαραβαιο) προσεγγιζουμε τον ηλιθιο συμφοιτητη μας-βιοπαλαιστη και συνομωτικα, του λεμε με ακρα μυστικοτητα στο αυτι, καλυπτοντας το με την αριστερη μας χειρα :
“Μη, δεν κανει, με ποιους εισαι, με τους δεξιους, τους πλουτοκρατες, τους καπιταλιστες;”
ΥΓ Προσπαθω τουλαχιστον με σατιρα και σαρκασμο. Τοτε ηταν ο φρικτος θανατος στα χαρακωματα,…., η ” μεγαλη χιμαιρα” του Ζ.Ρενουαρ.
Τωρα ειναι τα golden boys /girls, οι αντιστοιχοι μεσηλικες και παππουδες, το χρηματιστηριο τροφιμων, καποια μυστηρια χρηματοικονομικα παιχνιδια-προϊοντα,…. που -παντα- σκοτωναν στον τριτο κοσμο, τωρα ομως ερχονται ολοταχως προς την Ε.Ε.
Tόσο στο πρωτότυπο όσο και στη μετάφραση η οποία ακολουθεί πιστά το πνεύμα και και τη διάθεση του ποιητή έχω την αίσθηση ότι βλέπω ένα σονέτο που σπάει στο δεύτερο τρίστιχο, με τη δήλωση dada, dada. Αυτό με οδηγεί στη σκέψη ότι ο Τζαρά δουλεύει πάνω στην μεταμόρφωση της ποιητικής φόρμας με προσήλωση και διάθεση για ριζική αλλαγή.
Με χαμόγελο για την πολύ καλή δουλειά σας.