Λεύκιος Ζαφειρίου, Ιανουάριος 2012, βιβλιοπωλείο «Τα Οχτωβριανά», Λευκωσία
ΚΑΘΑΡΟΣ
Θρασυδειλία αναίσθητη ζώο
Λερό αναίσχυντης τρομολαγνείας
Έτσι εγείρομαι
Ώρες μεταίχμιες
Μʼ έναν αρχέτυπο θυμό.
ΤΑΦΡΟΣ
Το όνομα ανάμεσα στο τείχος και
Το τείχος του κάστρου
Τάφρος βενθώδης
Νερό πολεμικό
Αστείρευτο πνέει μένος.
ΖΟΥΡΛΟΜΑΝΔΥΑΣ
Το τριζόνι
Έκρινε
Το σύμπαν
Πλανάροντας
Παράλληλα.
ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ
Έτσι
Προσθαλασσώθηκαν
Κύπρο
Οι άλφα
Πελασγοί.
ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
Αναληφθήκανε τρεις
Ληστές
Δεν
Ήταν
Εκατέρωθεν.
Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΟΡΧΕΩΝ
Ή κόρης
Χειρονομία
Ατραυμάτιστη
Έρωτα καύλα
Αγάπη μανική.
ΑΛΦΑ
Ό,τι πεθαίνει ποίημα
Γίνεται πικρό
Γλυκό στα χείλη που αγγίζει
Όταν με θάνατο έρχεται
Η μορφή της.
SMS
Αρχέτυπη
Η μοναξιά
Που με
Πετρώνει
Είναι.
ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ
Σφαίρα
Στο μέτωπο
Η ψυχή βρικολάκιασε
Θραύσμα οβίδας
Στην καρδιά.
ANTONIO PORCHIA
Την αποκάλεσα μʼ ό,τι
Χειρότερο
Στολίζοντάς την
Δεν την αγάπησα
Την αγαπώ.
ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΑ
Έτσι η μοίρα φάντασμα
Σπειροειδώς καραδοκεί
Τον ήλιο βάρβαρων
Μπασταρδεμένων
Όρκων.
ΑΓΕΛΗ
Έχοντας αντιστρέψει
Την αντιστροφή
Ο ενθουσιασμός της εξεγέρσεως
Δεν αφορά
Στον υποκινητή.
Σημείωση: Τα ποιήματα «Καθαρός», «Τάφρος», «Ζουρλομανδύας», «Ανδρομέδα», «Το παραμύθι του Σταυρού», «Η ορχήστρα των όρχεων», «Άλφα» και «Sms», δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Φαρφουλάς, τεύχος 14, Μάρτιος 2011.
Καλημέρα και με μουσική υπόκρουση, πατριώτες!
http://www.youtube.com/watch?v=pIsZjnDP0Oo
Η ποίηση σήμερα βρίσκεται ως γνωστόν σε κωματώδη κατάσταση. Ο κ. Ρεούσης επιτελεί σπουδαίο έργο βοηθώντας στην απαραίτητη ευθανασία της, ώστε να απαλλαγούμε επιτέλους από έναν ετοιμοθάνατο που σήπεται, πριν ακόμα ξεψυχήσει. Στο θλιβερό του ψυχορράγημα ο ετοιμοθάνατος τραυλίζει λόγια ακατάληπτα, ασύνδετα, ασύνταχτα που αυξάνουν τη θλίψη των οικείων, όσων παραστέκουν γύρω από το κρεβάτι του θανάτου. Ποίηση ασυνάρτητη προερχόμενη από ασυνάρτητες νευρωνικές συνάψεις απευθυνόμενη σε αναγνώστες αποκομμένους από την ουσία της τέχνης, εθισμένους σε άλλες κακής ποιότητας ουσίες. Με λίγα λόγια: φληναφήματα.
ΑΓΕΛΗ
Έχοντας αντιστρέψει
Την αντιστροφή
Ο ενθουσιασμός της εξεγέρσεως
Δεν αφορά
Στον υποκινητή.
Ορθως!
Τα εχουμε πει εδω-επανειλημμενα- με τον κ. Γ.Μιχο. Η τεχνη και η επανασταση θελει παθος, γνωση, καλλιεργεια και συνηθως υποκινειται απο τα “κακα παιδια ” των πλουσιων επι γενιες, δηλ. της αστικης ταξης. Και μετα την επιτυχια της εξεγερσης , της επαναστασης, ειναι φυσικο οι υποκινητες να πηγαινουν “για αλλα” και να επωφελουνται “της γης οι κολασμενοι”, οι πονηροι και οι καταφερτζηδες.
Μεγα παραδειγμα ο Τσε.
Αλλα και σε αλλες εκφανσεις της ζωης, οταν κατακτησεις κατι, το υγιες και ανησυχο τμημα του εαυτου σου το ξεπερνα και “παει για αλλα”.
Ειναι ο νομος της εξελιξης των ανθρωπινων αναζητησων, “κοντρα και εναντια” στις μονιμες πεποιθησεις (ιδεολογικες,πολιτικες,αισθητικες,..)
Τι με βαζετε και γραφω ! Θα παρω την δουλεια των φιλολογων, αν και μηχανικος!
κα κ.Βασιλακου
Ασχοληθειτε με την “μικροαμεσαια θαλασσα” κατα Σταυρο Λυγερο, που εγραψα στο σχολιο μου για το διηγημα σας με τους συντηρητικους επαρχιωτες φοιτητες και αφηστε εμας τους πλανητες για τα ..δυσκολα.
Οι μεταρομαντικες ημι-ιδεες σας ειναι του προπερασμενου αιωνος. Θα προτεινα να αυτο-μεταρρυθμιστειτε!
Κυρία Βασιλάκου καλημέρα σας και σας ευχαριστώ για τα πολύ καλά σας λόγια. Μπήκα, ακροθιγώς, στο blog σας και αντιλήφθηκα… μαντάμ. Τη συμπόνοια μου και το έλεός μου, σας εύχομαι να έχετε. Να είστε πάντα καλά.
Και το παρακάτω, για το πού βρίσκεται η ποίηση σήμερα κατά τη Μέγα Αναγνώστρια κυρία Βασιλάκου -λες κι αν βρίσκεται κάπου θα μας το σφυρίξει κιόλας… ζητώντας μας το πράσινο βιβλίο!΄Άντε να σκάσει και λίγο το χειλάκι μας.
http://www.youtube.com/watch?v=162RQyYGRhA
Υ.Γ.: Κυρία Βασιλάκου, θα μπορούσατε να απαντήσετε το ό,τι στην ανάρτησή σας. Τέλος πάντων, αναγιωμένος είμαι σε και με μπαμπέσικες συμπεριφορές κοινών θνητών και όχι μόνο. Ξέρετε ο Λευκός Μάγος είναι και Μαύρος, ο Μαύρος Μάγος δεν μπορεί να είναι ποτέ Λευκός.
Καλησπέρα, Καλό και Λαμπρό Πάσχα.
Είναι πολύ διαφορετικά αυτά τα ποιήματα του κύριου Ρεούση που μόλης διάβαζα από τα ποιήματα που διάβαζα από το δικό του βιβλίο “Ο κρατήρας του γελιού μου” (και από τα έξι που μετέφρασα στα ισπανικά, που ανήκουν σε αυτό το βιβλίο). Με εντιαφέρει πολύ το έργο ποιητών-ποιήτριων που έχουν την χωρητικότητα και το ταλέντο να αλλάξουν έτσι την ποιητική τους γλώσσα.
Το έργο του κύριου Ρεούση, επίσης, είναι από τα ποιο δύσκολα που έχω βρει ως αναγνώστης και μεταφράστής ελληνικής ποίησης (για εμένα, πολύ θετικό χαρακτίρα ενός ποιήματος) Συγχαρητήρια, κύριε Ρεούση.
Κύριε Domínguez σας ευχαριστώ πολύ. Δεν ξέρω αν έχω το ταλέντο και τη χωρητικότητα ή όχι να αλλάζω ποιητικό ύφος ή γλώσσα. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν το έχω σκεφτεί. Είναι, όπως έχω σχολιάσει πρόσφατα, εδώ στο «Ποιείν», πως: ‘Εάν σκεφτόμουν την ποίηση δε θα ήμουν ποιητής’. Τα συγκεκριμένα πεντάστιχα ποιήματα αποτελούν ελάχιστο μέρος μίας αυστηρής, πειθαρχημένης και (προς το παρόν) ανέκδοτης ποιητικής συλλογής που εργάζομαι χρόνια. Δεν είναι τυχαίος, άλλωστε και ο τίτλος της: «Ένα τσεκούρι κάθεται», την οποία σκέφτομαι να εκδώσω, πάντα στις εκδόσεις Φαρφουλάς, περί το 2014. Και πάλι σας ευχαριστώ. Χαιρετισμούς από τη φρυκτωρία της έσχατης νήσου της Μεσογείου, Κύπρου, στη φρυκτωρία της Santa Cruz de Tenerife του Ατλαντικού.
Αγαπητέ κύριε Ρεούση, συχνά στα σχόλιά σας με φέρνετε σε αδιέξοδο. Ωστόσο, όπως σοφά το διατυπώνετε και ο ίδιος, δεν θα ήσασταν ποιητής αν σκεφτόσασταν την ποίηση – και τους ποιητές, θα συμπλήρωνα 🙂
Απολαμβάνω κάθε φορά τη γραφή σας και ιδιαίτερα στη σημερινή σας ανάρτηση, όπου εγκαταλείπετε τα χειμαρρώδη ξεσπάσματα και μας χαρίζετε συμπαγή, ελλειπτικά επιγράμματα. Ξεχωρίζω με ιδιαίτερη ευχαρίστηση το Άλφα και το αφιέρωμα στον Πόρτσια.
Από καρδιάς, Καλή Ανάσταση.
Κύριε Πάκο σας ευχαριστώ πολύ. Ο τίτλος του ποιήματος “ANTONIO PORCHIA” είναι, κατά κάποιο τρόπο, εκμαιευμένος από τη μελέτη των “VOCES” του Ιταλο-Αργεντινού ποιητή. Είναι εμφανές ότι αναφέρεται σε μία γυναίκα. Το τιτλοφόρησα με το όνομά του, θέλοντας να δείξω κάτι ή το ό,τι. Εδώ μπορεί να επέμβει και ο κύριος Μίχος-Λαλιώτης που μετά τον Επαμεινώνδα Γονατά, μετέφρασε όλο το έργο του Porcia, και απ’ όπου μελετώ τον ποιητή, μια που η γυναίκα που αναφέρω παραπάνω είχε την καλοσύνη -εν αγνοία της- να μου το δωρίσει πριν κάποια χρόνια, αφού της είχα υποδείξει τον ποιητή μέσα από τις μεταφράσεις του Γονατά.
Και πάλι σας ευχαριστώ και σας εύχομαι ολόψυχα Άξια (επ)Ανάσταση & Υπέρλαμπρο Πάσχα.
κε Ρεουση
Ειμαι η αναπαντητη… αναλυση του μικρο-ποιηματος σας (πενταστιχου ωσαν χαι-κου ) του σχολιου 3. Καλα το αισθανθηκα και το σχολιασα;
Καλο Πασχα!
Γεια σου Κώστα Ρεούση
Ωραιούση
-Μάλιστα κύριε Αφώτιστε Φιλέλλην, ορθώς γράψατε. Μόνο που δεν είμαι αστός. Ένας ποιητής-μισθωτός είμαι των 1000 ευρώ, που στην Κύπρο η αξία τους είναι σαν να παίρνεις 600-700 στην Ελλάδα, και φυσικά με κάποια χρέη, (χρωστώ και 3 ενοίκια). Ή ωσάν ‘High Sky’, όπως είχε δημοσιευτεί και στο περιοδικό “Ο Φαρφουλάς”, τεύχος 14, Μάρτιος 2011. Καλό Πάσχα και σε εσάς.
Αγαπητέ, φίλε, κύριε Γιώργο Χαριτωνίδη σας ευχαριστώ πολύ και σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ότι σε όλους, και ειδικότερα για τους τελευταίους Έλληνες τους κατοικούντες τη νήσο μας, Άξια (επ)Ανάσταση & Υπέρλαμπρο Πάσχα.
1. Ενταξει δεν ειστε αστος, οταν γενικευεις -ευτυχως-υπαρχουν και οι εξαιρεσεις.
Μονον που εισαστε αστηρ του υπερ-ρεαλισμου.
Και ο γραφων εξαιρεση αποτελει (ανηκει στην εξαιρεση του 5% των μηχανικων).
Ο κανονας, στην Ελλαδα τουλαχιστον, ειναι να μην περιμενεις απο φιλολογους (και ιδιως ξενων γλωσσων) να ειναι καλοι συγγραφεις η ποιητες,…
Η νομικη, η νομικη, η ψυχιατρικη, η ιατρικη βγαζει καλυτερους.
2.Το ηθικον και ιστορικον συμπερασμα του πενταστιχου σας “ΑΓΕΛΗ” ειναι:
Στην εξεγερση, στην επανασταση , αλλα και σε αλλες εκφανσεις της ζωης, οταν κατακτηθει κατι, οι υποκινητες της εξεγερσης ή το υγιες και ανησυχο τμημα του εαυτου σου το ξεπερνα και “παει για αλλα”.
Επιμενουν στα “ιδια” η αγελη, αποτελουμενη απο βλακες, ημι-βλακες, κουτοπονηρους με αρχηγους τους πονηρους (Μουζιλ, Λεμπεσης,…).
Αν εχω εμπνευση θα προσπαθησω να αναλυσω , για την κα Κ.Βασιλακου βεβαιως, και αλλο “ασυναρτητο” ποιηματιδιο.
ΥΓ Και αφου μου αναφερετε το οικονομικο, θα λεγα πως με την ευστοχη γραφη πενταστιχων, θα μπορουσατε να εγαστειτε ως κειμενογραφος στην διαφημιση.
Στον γραφοντα το ειχαν προτεινει το 1980, αλλα δεν ειχα ….αρκετο μυαλο.
ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΠΕΛΕΚΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ…ΠΩΣ Ο ΔΩΡΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ΥΠΟ-ΚΙΝΕΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΣΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΙΣ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΣΑΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
Εγώ θα συμφωνήσω με την κ. Βασιλάκου. Ο κ. Ρεούσης κάνει ακατανόμαστα πράματα στην ποίηση, η οποία όμως γουστάρει τρελά και ζητά κι’άλλα.
Χαιρετίσματα από τη Λευκωσία.
κε Ρεουση και αγαπητοι συνδαιτημονες της ποιησης .
Ιδου η αποκρισις μου στο
Ποιητικό Δρώμενο “ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ”
http://ecstaticpoetrysemeli.blogspot.com/2012/04/httpvoidnetwork.html
Η ανοιξις και μια ερωτικη οπτασία ως αυτή η – ουτως ειπειν- νεα Ασπασια, δύναται να με εκτρέψει δια παντος απο τις προσπαθειες για
“σκληρη και επιμονη…εργασια
εξαγωγες ….εκει στην Εσπερια
του ελλειματος η υποθεση να γινει ιστορια.”
Κατω η ερωτικη ποιηση και οι ερωτικες-ποιητικες οπτασιες!
ΕΡΩΤΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ (σατιρικο)
Ερωτικη ποιηση, αχ αυτη η Δουτσίου
συναγερμος αισθησεων :ιου ιου ιου
αμα της θεασεως σας γιναμε τσιου τσιου
αρρενες και λεσβιες του λεκανοπεδιου!
Περικλης ας ημουνα και συ η Ασπασια
σιγα μην ασχολιουμουν με την χρεωκοπια
στην επαυλη μας αραχτος στα ιλισια πεδια
ποιητικο ερωτα, θεατρικο, ιδου ποια ειν’ η ουσια!
Και ας λενε-οι ανεραστοι- πως αυτη την δεκαετια
σκληρη και επιμονη αν ειναι η εργασια
εξαγωγες θα κανουμε εκει στην Εσπερια
του ελλειματος η υποθεση να γινει ιστορια.
Μύριες Καρυατιδες σαν εσε, ω δευτερη Ασπασια
μελαχροινες να αποστελλαμε εκει στην Γερμανια
του Σοϊμπλε ιαθηκε πληρως η αναπηρια
των ομολογων πληρης η κουρα με τοση ευτυχια!
Καλος ο Μαρξ, η Λουξεμπεργκ, η ριμα δεν μου βγαινει
ο Ζιγκμουντ ομως τα’ λεγε εκει εις την Βιεννη
ο Βιλχελμ ακου ανθρωπακο, την οργονη
εσχατως την ωκυτινη και την τεστοτερονη!
9.4.12
Κώστα Ρεούση
Αν με ρωτήσεις πόσα δίνεις να αγοράσεις την Guernica
θα σου απαντούσα – ούτε μια τρίχα απʼ τα ……..μαλλιά μου .
Κανένας μα κανένας δεν όρισε ποτέ ποιοι είναι
οι κανόνες εκείνοι που κάνουν αρεστό ή αν προτιμάς
αξιόλογο ένα ποιητικό έργο .
Φθάνει να αγγίζει το θυμικό μας !!!!!!!!!!
Και εμένα με άγγιξες
Καλή συνέχεια , μόνο σε παρακαλώ μην μου
στείλεις καμιά από τις επίκαιρες ευχές
γιατί δεν έχω καμία απολύτως σχέση .
Καλημέρα σας, εξαπατάσθε όλοι όσοι παρομοιάζετε τα πεντάστιχα με τα χάι κου ή χάι κάι ή τάνκα. Στην τελική προτιμώ τον Δ.Ι.Αντωνίου, από τον Γ.Σεφέρη (κύριε Μίχο πιστεύω πως καταλαβαίνετε τι εννοώ). Είναι που με πιάνει και φαγούρα όταν ακούω το όνομα του Σεφεριάδη. Τέλος πάντων. Τα παρακάτω αντίδωρο στα σχόλια σας. Σας ευχαριστώ.
ΠΩΣ
Σε σαβανωμένη
Λάρνακα
Η
Ποίηση
Εμπνέεται.
ΠΩΣ 2
Σε θάλαμο
Άδυτο
Η
Ποίηση
Κινείται.
ΠΩΣ 3
Σε συνθήκη
Έγκλειστη
Η
Ποίηση
Πλάθεται.
ΠΩΣ 4
Σε ιδιόρρυθμο
Άβατο
Η
Ποίηση
Συντελείται.
ΠΩΣ 5
Σε ουράνιο
Άφατο
Η
Ποίηση
Εκρήγνυται.
Καλή Ανάσταση σε όλους.
Κώστα από τότε που σε θυμάμαι η ζωή σου θύμιζε ασκητή στον κόσμο.Είχες βάλει στη θέση που τους ταιριάζουν τα εγκόσμια -χρήμα, δόξα κλπ- και στρώμα της ζωής σου ήταν το ουκ επ άρτον…Ζούσες με ποίηση και πορτοκάλια.
Εύχομαι έτσι να συνεχίζεις πάντα γιατί η ποίηση μπορεί να σταθεί μόνο αν είναι απόσταγμα ψυχής. Οι εγκέφαλοι είναι φλύαροι συνήθως.
Η ανάρτησή σου μου άρεσε.Με άγγιξαν ιδιαίτερα Η ΤΑΦΡΟΣ, Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΟΡΧΕΩΝ, ΑΛΦΑ, SMS, ΑΓΕΛΗ.
Kαλη προσπαθεια κ Ρεουση για μια ανατρεπτικο-ακαδημαικη ποιηση ,νομιζω ομως οτι τα περισσοτερα ποιηματα σας,συμμετεχουν στην ορχηστρα των ορχεων..
Κύριε Κριτσινιώτη, πολύ καλή σας μέρα. Έτσι ακριβώς είναι εάν έτσι πιστεύετε. Βέβαια, ούτε προσπαθώ, ούτε συμμετέχω. Πόσω μάλλον να ανατρέψω οποιαδήποτε ακαδημία. Ευχαριστώ για το χρόνο σας και το σχόλιο σας.