ΝΕΚΡΟΦΑΝΕΙΑ
Το χάραμα, όταν ξεψυχούσα
Το μισό στήθος γελούσε.
Τώρα, είπα, όλα πάνε πρίμα!
Το καράβι στη ρότα
Οι δουλειές θαυμάσια…
Και πώς θα φαίνομαι!
Σοβαρότατος στο φέρετρο.
ΓΛΥΚΑΝΙΣΟΣ
Μια νέα συνταγή μαγειρέματος θα ακολουθήσω
πρώτα να τσιγαρίσω πορτοκάλι με λεμονανθούς
μετά να κόψω την καρδιά κομμάτια σε κύβους
από αίμα θα πάρω άμεσα το μπλε
βασιλικό και δυόσμο να δροσίσω τα μέλη μου
ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ
Όπως ανοίγεις το συρτάρι σου
χύνονται ωκεανός τα εσώρουχά σου
χελιδόνια.
Στιλπνό το ρύγχος μου
αφουγκράζεται
το άρωμά σου.
ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΑ
Εξαργυρώνω το μερίδιό μου
σε ένα λόγο και λογική συμφοράς
βέβαιος πως ακόμα και για να πεθάνεις
χρειάζεσαι οδηγίες χρήσεως.
ΦΟΙΝΙΚΕΣ
Πολλές φορές η μουσική
ξυπνά εντός μου ένα μικρό ατίθασο γιατί
Θέλω να σέρων το χορό
στην πίστα της αιώνιας νιοτης
Ν’ ανοίξω τα φλογισμένα μου φτερά
Πολλές φορές η μοναξιά μου
τρυπούσε το ταβάνι
φαίνοταν μόνο ο ουρανός
Και συ να τραγουδάς:
Ουράνιοι ταξιδιώτες είμαστε
του κόσμου…
Βιογραφικο
Ο Βασίλης Δασκαλάκης γεννήθηκε στις Μοίρες Ηρακλείου το 1962. Τα τελευταία είκοσι χρόνια ζει και εργάζεται στη Βέροια.
Τ
Θεματολογία γραφής , ιδιαίτερη , πρωτότυπη και αγαπητή !
Όσο και δελεαστικά λακωνική .
Τράβηξε την προσοχή μου η ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΑ
Μια ευχάριστη έκπληξη από έναν ποιητή που δημοσίευσε την πρώτη του συλλογή στα 49. Οπωσδήποτε το θέμα της ηλικίας δεν αποτελεί εχέγγυο ποιοτικής γραφής. Αλλά από την άλλη πιστοποιεί ένα γενικότερο συμπέρασμα που χαρακτηρίζει τα λογοτεχνικά δρώμενα: Δεν χρειάζεται βιασύνη στο να δημοσιεύσεις.
Η ποιητική συλλογή του Β. Δασκαλάκη έρχεται να δώσει μια άλλη οπτική στα θέματα του θανάτου, της καθημερινότητας και της ύπαρξης. Η μελαγχολία που διακρίνει τη γραφή δίνει τη θέση της ουκ ολίγες φορές σε μια πιο αισιόδοξη πνοή. Αυτό που διακρίνει κανείς διαβάζοντας τα ποιήματα αυτά είναι η έντεχνη αφαίρεση κάθε περιττού στοιχείου, πράγμα που τα καθιστά ουσιώδη. Καλοτάξιδο!
ωραία ποίηση